vrijdag 2 februari 2018

Laag standpunt.....Oog in oog met Woezel, een geduld oefening.

Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik lid van een fotoclub. Niet om vogelfoto's te maken of te laten zien maar om juist andere dingen te doen. Elk seizoen komen er diverse thema's aan bod. Dit keer 'laag standpunt'.

Op zich niet moeilijk om uit het archief een mooie vogelplaat met laag standpunt te halen maar dat is niet de bedoeling. Voor elk thema maak ik in principe een nieuwe foto waar, bij voorkeur, ook geen vogel aan te pas komt. Mijn idee was toen ik dit thema las, om onze (zeer fotogenieke ;-) ) Old English Buldog te fotograferen. Die hond ligt namelijk 90% van de dag heel relaxed te liggen, meer een Suldog eigenlijk. Totdat ik dus voor hem kwam liggen met mijn camera. Toen had hij ineens heel andere plannen: hond knijpt ogen stijf dicht, hond gaat op zijn rug liggen, hond denkt dat hij met je moet spelen, hond draait zich om, hond vindt kat veel interessanter, hond likt aan camera....

Een groot deel van januari heb ik dus liggend voor joker op mijn buik voor de hond gelegen. Ik had tot afgelopen zaterdag de tijd voor mijn foto en had het inmiddels opgegeven. Totdat ons goudklompje zich vrijdagavond laat op zijn kussen neerlegde. Ik pakte de camera en, echt waar, hij bleef liggen en hield zelfs zijn ogen een soort open. Klik klik, Waarschijnlijk dankzij het feit dat het erg laat was en hij te moe was om nog actief te protesteren of reageren. Ik vind het wel best, projectje geslaagd!

Foto omgezet in zwart-wit door middel van NIK Silver effects pro en daarna afgewerkt in Photoshop.

Oog in oog met Woezel, onze Old English Bulldog.


zondag 28 januari 2018

Tuinvogeltelling 2018

Elk jaar organiseert de Vogelbescherming de jaarlijkse tuinvogeltelling. Elk jaar neem ik mij braaf voor om mee te doen maar omdat ik op zaterdag altijd werk moet het dan op zondag. En tja, op zondag ben ik 9,9 van de 10 keer weg om te vogelen...
Dit jaar eens braaf op de bank blijven zitten en gekeken wat er zoals in mijn 'postzegel'tuintje kwam in een half uurtje. Geen spectaculaire vogels maar amusant is het wel om te zien dat iedere vogel per se hetzelfde zaadje wil, terwijl er genoeg ligt voor hele kuddes vogels. Overigens verdween een groot deel van het voer in de maag van de hond, die lust ook geraspte kaas, meelwormen enz., zucht.

Ik zag Turkse tortels, Kauwen, Vinkjes, Koolmees, Pimpelmees, Merels en Roodborst. Kokmeeuwen vliegen schreeuwend over. Om de hoek zitten Heggenmussen te brullen maar dat telt niet. Best flauw.

Foto's uit het (tuin)archief , behalve de kauw dan die heb ik nog nooit in de tuin kunnen fotograferen en de Vink is ergens onderweg in de polder gefotografeerd.

Vink, man (Fringilla coelebs)

Merel, vrouw (Turdus merula)

Pimpelmees (Cyanistes caeruleus)

Koolmees (Parus major)

Roodborst (Erithacus rubecula)

Kauw (Corvus monedula)

Turkse tortel (Streptopelia decaocto)
Bedankt voor het kijken en ik hoop dat jullie ook veel telplezier hebben (gehad).

zondag 14 januari 2018

Zonneroosje


In mijn tuin bloeien zomers witte en roze zonneroosjes, prachtige tere bloemetjes. In dit geval de roze variant met de roze bloemblaadjes en de gele meeldraden. Fotografeer je door andere Zonneroosjes heen, dan krijg je dit effect.

zondag 7 januari 2018

Hippe 'dipper', of is het wipper....?

Waterspreeuwen zijn hip. Iedere serieuze vogelaar 'heeft' er inmiddels 1 dit najaar. Dan komt omdat er maar liefst 4 tegelijk in Nederland zijn en mooi verspreid over het land dus iedereen kan er wel eentje bezoeken. In het Engels heet de Waterspreeuw 'Dipper', een woord dat voor vogelaars een heel andere betekenis heeft maar in dit geval is het dus echt geen dip(per)!
Eigenlijk is het de ondersoort Zwartbuikwaterspreeuw maar dat is een detail. Waterspreeuwen zijn supercoole vogels, ze zijn bijna nooit schuw en dat is natuurlijk heel leuk want je kunt ze relatief dichtbij bekijken, fotograferen en filmen.

Zwartbuikwaterspreeuw (Cinclus cinclus cinclus)
Vandaag ging ik met Maria onze Waterspreeuw van het seizoen bekijken. De laatste echt mooie waarneming was voor mij alweer enkele jaren geleden in de Amsterdamse waterleidingduinen waar er destijds 2 zaten. Daar had ik het gave beestje met dito gedrag al ademloos gevolgd.

Zwartbuikwaterspreeuw (Cinclus cinclus cinclus)

Zwartbuikwaterspreeuw (Cinclus cinclus cinclus)
Een waarneming van 2016 was  nauwelijks het vermelden waard en dat doe ik dus ook niet, Maria heeft daar nog een klein frustratietje aan overgehouden ;-). Maar..... vandaag is alles goed gemaakt. We hebben een Waterspreeuw die zich helemaal gedroeg zoals een Waterspreeuw betaamt; duiken, onder water zwemmen, wippen en vooral veel eten. Dat laatste is hem ook goed aan te zien, het neigt naar obesitas. Op het filmpje kun je ook het wippen zien dat hij doet als hij op de kant staat.


Maria is blij want eindelijk heeft ze foto's van een heuse Waterspreeuw en wat hebben we hem mooi kunnen bekijken, Het was genieten en de de bagger op knieën, billen, schoenen en sokken meer dan waard.

Zwartbuikwaterspreeuw (Cinclus cinclus cinclus)
Na de Waterspreeuw zijn we de Biesbosch in gereden waar we heel fijn vrijwel direct twee Zeearenden zagen overvliegen. Daarna nog een jagende Slechtvalk, een Ruigpootbuizerd en nog heel veel andere mooie vogels. Altijd leuk om aan het begin van het jaar je jaarlijst weer op te bouwen en dat ging nu wel heel voorspoedig met al die 'harde' soorten. De wind was wel wat koud maar de zon scheen heerlijk. Het was een dagje vogelen als vanouds in goed gezelschap en heerlijk ontspannen.

Birdfulness ten top!


Al mijn (vogel)filmpjes van de afgelopen 7 jaar zijn te bekijken op
mijn youtube kanaal.

woensdag 3 januari 2018

Stoere vinken

De familie vinken bevat best een paar heel stoere soorten: neem de Appelvink met zijn enorme Kegelsnavel, de verlegen maar o zo fraaie Goudvink en de (Grote) Kruisbek. De Grote Kruisbek heb ik nog niet kunnen fotograferen maar wel door de telescoop gezien. Echt gaaf en ook zo'n enorme snavel waarmee met het grootste gemak dennenappels worden gekraakt en leeg gepeuzeld. De Appel- en de Goudvink kreeg ik deze winter in de sneeuw in de tuin, zulke heerlijke waarnemingen. Ik sta dan best een tijdje te blauwbekken achter een camouflagekleedje tot ze gaan zitten op een beetje fijne afstand en dan nog... Appelvinken zijn erg schuw en zijn weg bij het minste zuchtje. Maar het is gelukt.

Appelvink, man (Coccothraustes coccothraustes)

Appelvink, man (Coccothraustes coccothraustes)

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula)
De Kruisbekken zijn al van eerder en zaten er niet zo gunstig voor, toch is het een mooie soort en de moeite waard om eens te gaan bekijken als ze bij je in de buurt gemeld worden.

Kruisbek, man (Loxia curvirostra)

Kruisbek, vrouw (Loxia curvirostra)



zaterdag 30 december 2017

Goed voornemen ;-) en een vlinderterugblik naar zomer 2017

Een vogelkennis en dorpsgenoot van me doet het al jaren, elke werkdag een blogje. Nu is hij wel vrij van werkverplichtingen en heeft wellicht iets meer vrije tijd tussen zijn beslommeringen door maar het is wel een leuk idee. Ik denk dat ik een soort combi van van alles wat ga doen. Af en toe een miniblog met 1 foto en een paar regeltjes tekst, wellicht een langere maandblog zoals Kees Dommelvos voorstelde om overgebleven foto's te laten zien en af en toe eens een echt vogel-(natuur)verhaal omdat schrijven ook zo leuk is. Een gedicht zal er dan ook nog wel eens tussendoor komen.

Vandaag begin ik met twee foto's uit juni. Ik was een dag met Maria en Paul naar Limburg waar we op zoek gingen naar (nieuwe) vlindersoorten. Het was nog best lastig en de 'buit' viel tegen. Dat had vooral met het, ik houd het netjes, niet zulk fantastische weer te maken. Maar een Boswitje op de Sint Pietersberg was toch wel erg leuk. Ook de Dwergblauwtjes lieten zich mooi zien maar vond ik wel lastig te fotograferen.

Boswitje (Leptidea sinapis)

Dwergblauwtje (Cupido minimus)
Het Dwergblauwtje is écht klein: het heeft een vleugelspanwijdte van slechts 18 tot 22 milimeter!

We bezochten de Amsterdamse waterleidingduinen waar we de Keizersmantel vonden, altijd een imposante fladderaar.

Keizersmantel (Argynnis paphia)

Keizersmantel (Argynnis paphia)

Keizersmantel (Argynnis paphia)
Later ging ik met Maria  weer naar Limburg op zoek naar de Staartblauwtjes die wij allebei nog nooit gezien hadden. Dát was een geslaagde trip met niet alleen het Staartblauwtje maar ook de Koninginnepage, het Donker Pimpernelblauwtje en een Wespspin (ook wel Tijgerspin genoemd) die haar prooi aan het inspinnen was, hetgeen ik van zeer nabij kon bekijken. De spin tolde als een gek in het rond en je kon gewoon het gaatje waar de spinrag uitkomt goed bekijken, erg stoer!

Staartblauwtje (Cupido argiades)

Staartblauwtje (Cupido argiades) Je ziet echt de staartjes, zo leuk!

Staartblauwtje (Cupido argiades)
De foto hierboven heb ik door het gras heen genomen.

Koninginnenpage (Papilio machaon). E

 Even ter illustratie: een Koninginnenpage heeft een vleugelspanwijdte van 65 to 85 mm. Er kunnen dus 4 tot 5 Dwergblauwtje in 1 Koninginnenpage.


Donker pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)

Wespspin (Argiope bruennichi) pakt haar prooi in
Op hetzelfde veldje maakte ik een close-up van een Pluimvoetbij met een hoofd vol stuifmeel, dit eigenlijk alleen om de prachtige mogelijkheden en scherpte van mijn super mini-Olympus macrolens. 60 mm, F2.8 en het weegt bijna niets. Ik sta nog steeds versteld van dit lensje en heb er al veel macro-plezier van gehad.

Pluimvoetbij (Dasypoda altercator)
Maar het was een vlinderterugblik, dus even bij de les blijven.

In Tsjechië werd ik blij verrast door het veld vol met (on)kruid, bloemen en distels naast ons dorp. Het wemelde er van de vlinders, vooral heel veel Koevinkjes en Bruine Zandoogjes. Die hebben al vaak op de blog gestaan. Waar ik heel blij van werd was van de grote hoeveelheid Dambordjes. Eentje heeft bijna drie kwartier op mijn hand meegereisd en meegefotografeerd, heel bijzonder.
Ook het Roodstreephooibeestje vond ik terug, een schattig en fraai klein vlindertje.

Roodstreephooibeestje (Coenonympha glycerion)

Dambordje (Melanargia galathea)
Bedankt voor het lezen en kijken. Een zomers tintje in de winter kan volgens mij geen kwaad :-).

Tot een volgende blog.

woensdag 27 december 2017

Een bevlogen 2018!!

Voor jullie allemaal een bevlogen 2018. 

2017 is voor mij een druk jaar vol veranderingen geweest. Dat is ook de reden dat 'De Vogelkijker' een beetje op z'n gat lag ;-). Dat is ook de reden dat ik heel veel blogs tijdelijk niet meer bekeken heb of niet gereageerd heb. Wellicht komt er in 2018 weer wat meer activiteit van mijn kant op dit gebied. Vogelen doe ik nog steeds, het was alleen iets minder. En gelukkig maakt Maria nog verslagjes en is zij nog niet 'blogmoe'. 
Blogmoeheid is volgens mij iets waar iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt, en dan is het maar even zo. Van vogelkijkmoeheid heb ik gelukkig nooit last, want ik geniet als ik tijdens het wandelen met de hond weer mijn IJsvogeltje zie langs schieten of een Zanglijster zie die al maanden niet voorradig was. Of gisteren toen ik met Maria even haar IJs(koud)eendje ging bezoeken. De Kuifduiker op de plas ernaast was ook nog mooi meegenomen. Jammer dat ze allebei aan de overkant zaten en dat er een ijskoude wind stond. Dan ben ik  maar wat blij met mijn telescoop. Als ze al op foto-afstand hadden gezeten waren mijn vingers niet meer in staat geweest de knopjes van de camera te bedienen....

IJs.... ik kreeg er mijn wenskaart door cadeau, min of meer. Dus bij deze!

Tot volgend jaar en iedereen veel mooie vogels, foto's en geluksmomenten gewenst!