dinsdag 20 augustus 2019

Van alles wat of wat van alles

Natuurlijk, de titel van mijn blog is 'De Vogelkijker' maar dat doe ik ook nog steeds, dus daar is niets mis mee. Qua foto's ben ik wat meer de macrorichting op gegaan en ben daardoor nu ook de kleinere insectjes wat meer aandacht gaan geven. Maar ook vlinders en libellen laat ik als het kan nooit lopen, dat vind ik al heel lang leuk.

Anderhalve week geleden ging ik op zondag met Maria naar 'Kampina' in Brabant. We gingen speciaal voor beestjes, hoopten de Blauwe breedscheenjuffer te vinden en nog wat leuke (zweef)vliegen en wantsen. We begonnen echter zodra we uit de auto stapten met vogels :-). We zagen 2 Ooievaars en op mijn vraag, 'het zijn toch geen Zwarte ooievaars', keek Maria in haar kijker en zei: ...nou...... Mijn telescoop stond al naast de auto omdat ik weet dat ik spijt krijg als ik die niet meesleep. Dus richtte ik mijn telescoop snel op de vogels en werd helemaal gelukkig. Het waren 2 Zwarte ooievaars en daarmee was eindelijk, eindelijk een schaamsoort van mijn Nederlandse vogellijst geschrapt. Ik had ze al zo vaak gezien in het buitenland maar in Nederland wilde het maar niet lukken. De dag begon dus erg goed. Vervolgens pikten we een Wespendief mee die in het gebied rondhing, en diverse andere 'gewone' vogels.

Hierna gingen we wandelen en ons op de kleinere beestjes richten. Maria heeft er al diverse laten zien maar ik zet hieronder ook een kleine verzameling van foto's van onder andere die dag maar ook foto's die later in de week tot en met vandaag genomen zijn.

Blauwe breedscheenjuffer (Platycnemis pennipes)

Blinde bij (Eristalis tenax)

Doodskopzweefvlieg (Myathropa florea)

Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)

Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas)

Pyjamaschildwants, nimf (Graphosoma italicum)
Na deze zondag kwamen er wat dagen met veel regen en wind Zo ook op woensdagavond rond 18:00 uur. Maar... op de regio groepsapp van de vogelaars kwam een melding binnen van een Steltstrandloper. Een Amerikaanse zeldzaamheid in de Waverhoek! Dat is min of meer in mijn voortuin. Ik liet alles voor wat het was en sjeesde naar de Waverhoek. Daar was ik niet de enige (het bleek dat de app met enige vertraging bij mij was binnengekomen). Opgewonden vogelaars liepen af en aan. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben met een grote groep diverse keren van west naar oost in het gebied gelopen omdat de vogel telkens naar een andere kant vloog. Dat had overigens niets met verstoring door vogelaars te maken. Het was ondertussen hevig aan het regenen en iedereen was doorweekt. Maar we kregen de vogel uiteindelijk allemaal mooi te zien. Geweldig. Het was een bijna volwassen vogel die nog een groot deel van het zomerkleed 'aanhad', waardoor de tekening (door de telescoop) dan ook echt mooi te zien was, bijna zoals hij ook in de vogelgids staat. Natuurlijk maakte ik een bewijsfoto. Het is een zeldzame dwaalgast uit Amerika en ik geloof dat het de 5e melding in Nederland was voor deze soort. De volgende dag vloog het beest nog rond en maakte een kort uitstapje naar een naastgelegen nieuw moerasgebiedje. Daar ben ik nogmaals gaan kijken en zo'n 200 andere vogelaars zijn die dag ook gaan kijken. Het beest zat vandaag nog steeds in de Waverhoek dus ik denk dat hij veel vogelaars een gelukkig moment heeft bezorgd. Voor veel vogelaars een droomsoort!

Steltstrandloper (Calidris himantopus)
Verder met de insecten. Er zijn soorten bij die een bizar en woest uiterlijk hebben zoals de, de naam zegt het al, Woeste sluipvlieg.

Woeste sluipvlieg (Tachina fera)

Woeste sluipvlieg (Tachina fera)
Maar ook onderstaande soort mag er wezen, hij is overigens heel klein maar met de macrolens zie je verrassende details.

Eriothrix rufomaculata
Tussen de planten in de tuin vond ik de rups van een Gele tijger, een nachtvlinder.

Gele tijger (Spilarctia luteum)
Ook in de tuin een Bosbijvlieg, mannetje. Met een close-up omdat je dan zo mooi de facetten in de ogen kunt zien.

Bosbijvlieg (Eristalis horticola)

Bosbijvlieg (Eristalis horticola)
Ik was verrast dat ik tijdens mijn zoektocht in het veld tegen een bijzonder beest aanliep: een Penseelkever. Nog nooit had ik er een gezien en ik vind hem echt heel fraai.

Penseelkever (Trichius fasciatus)
Dankzij de vondst van de rups van de gele tijger, trok ik mijn nachtvlinderbak na lange tijd maar weer eens tevoorschijn. Er zijn al aardig wat soorten in gekomen maar om daar mooie foto's van te maken is vaak lastig omdat de vlinders vaak in de kuilen van de in de bak geplaatste eierdozen zitten. Eén soort wil ik wel plaatsen omdat hij zo mooi vrij zat buiten de bak.

Oranje wortelboorder (Triodia sylvina)
Verder een leuke vangst van onder andere Lieveling, Stro-uiltje, Weegbreemot, Gewone grasuil, Bleke grasuil, Zuidelijke stofuil, Vlekstipspanner,Taxusspikkelspanner, diverse Grasmotten en Zwarte C-uil. Ik zal de bak voorlopig dan ook nog laten staan en hoop dan natuurlijk op een nieuwe of aparte soort.

Bedankt weer voor het kijken en lezen van de blog. Geniet van het mooie weer de komende dagen en mooie foto's en waarnemingen gewenst!

woensdag 7 augustus 2019

Idylle en 'What's in a name'.


Eind juni waren mijn man en ik in Tsjechië. Na een tamelijk bewogen half jaar waren we er aan toe om even uit te rusten en te genieten van de stilte en de heerlijke omgeving. Beestjes, boeken en buiten. Het weer werkte fantastisch mee en ik ben alleen maar buiten geweest, heerlijk! De groente en het fruit konden we dagelijks uit de tuin eten en de vogels (met veel jongen) kwamen regelmatig meesnoepen. 

In de tuin waren ook diverse insecten en dat was voor de verandering wel eens leuk om te fotograferen en te determineren. Ik begon met een Gouden tor die op een van de rozen zat.
Gouden tor (Cetonia aurata)
Dan de afdeling Zweefvliegen en dergelijke. Wat een namen hebben die beestjes. Regelmatig verbaasde ik me daarover. Zo heb je de 'Witte reus'... ik dacht aan wasmiddel.

Witte reus (Volucella pellucens)
Dan het 'Grote langlijf', de Witte (en de Gele-) halvemaanzweefvlieg, de Doodskopzweefvlieg (die namen begrijp ik overigens wel), de Snorzweefvlieg, de Blinde bij (kan gewoon zien), Hommelbijvlieg, Bandzweefvlieg, Puntbijvlieg en de Muurrouwzwever.

Doodskopzweefvlieg (Myathtopa florea)

Doodskopzweefvlieg (Myathtopa florea) 
Hoewel je het hierboven op de eerste foto niet zo duidelijk ziet, zit op het schildje achter de kop een tekening die doet denken aan een doodshoofd. Op de tweede foto is het beter te zien

Gele halvemaanzweefvlieg  (Scaeva selenitica)

Blinde bij (Eristalis tenax)

Snorzweefvlieg (Episyrphus balteatus)
 De snorretjes zijn dus de snorvormige bandjes (model 'Zorro' las ik ergens) op zijn lijfje en zitten niet onder de 'neus'. Snorzweefvliegjes zijn vrij algemeen en lief, heel klein en schattig.

Witte halvemaanzweefvlieg (Scaeva pyrastri)
Witte halvemaanzweefvlieg (Scaeva pyrastri)

Grote langlijf (Sphaerophoria scripta)
 Het woord grote is neem ik aan bedoeld om aan te geven dat het lijf in verhouding groot en lang is ten opzichte van de vleugels. Want groot is dit zweefvliegje niet, hij is slechts max. 10 mm.
Bandzweefvlieg spec. (Syrphus spec)
Muurrouwzwever (Anthrax anthrax)

Muurrouwzwever (Anthrax anthrax)

Dan in de categorie bijen en wespen de Honingbij, Blokhoofdwesp, Breedbandgroefbij, Rode wesp en de Grasbij. Om maar wat te noemen.
Blokhoofdwesp (Ectemnius spec.)
Rode wesp (Vespula rufa)
Breedbandgroefbij (Halictus scabiosae)

Grasbij ( (Andrena flavipes)

Grasbij ( (Andrena flavipes)

Honingbij  (Apis mellifera)
Dit alles op een paar vierkante meter in de tuin. Een paar (2 dus) van die beestjes zijn inmiddels wel 'ingedaald' maar wat een klus is dat om die beestjes te onthouden en te herkennen. In eerste instantie gebruikte ik Obsidentify om te helpen determineren maar die zat toch wel vaak fout. Het determineren met behulp van het uploaden van de foto naar waarneming.nl gaf veel betere resultaten die ik vervolgens controleerde op internet. Als ik twijfelde appte ik Maria even om hulp te vragen, zij zit al langer in de beestjes en was een welkome aanvulling qua informatie.
Ik wil er nog even bij zeggen dat ik tot een paar jaar geleden een soort panisch was voor alles wat zoemde, vooral wespen joegen (en jagen) mij schrik aan. Door beter te gaan kijken heb ik ontdekt dat zoemertjes helemaal niet altijd  eng zijn maar interessant om nader te observeren. En dat vind ik best een overwinning. Mijn wespenfobie zal wel nooit helemaal verdwijnen, ik ben er als klein meisje ooit eens op gaan zitten, mijn billen zijn jaaaaaaren dik geweest ;-).

De vlinderstruik deed wat hij moest doen en zorgde voor nog wat vlinders en een heidelibel.

Klein koolwitje (Pieris rapae)

Zwartsprietdikkopje (Thymelicus lineola)

Bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum)
Op een heel warme dag ging ik een rondje vogelen. Ik begon een paar kilometer van huis bij een meer waar een kijkhut staat. Een kijkhut voor vogelaars, waar de kijkgaten groot zijn en op de juiste hoogte, de vloer geschikt is om een statief op neer te zetten en er informatiepanelen zijn met welke soorten je zou kunnen aantreffen. Daar zouden ze op menige plek nog wat van kunnen leren!

Na wat leuke waarnemingen van o.a. Kievit, Oeverloper, verschillende meeuwen, Dodaars, Tafeleenden, Roodborsttapuit, Paapje en 3 Grauwe klauwieren reed ik mijn rondje verder. Het was doodstil op de weg en bij mijn vaste kijkplekjes ook. Ik genoot van het zicht op de typische Tsjechische dorpjes met hun kenmerkende kerktorentjes.



Na een tijdje parkeerde ik bij een bruggetje waar het riviertje de Ohre onderdoor stroomt en waar zomers altijd Bosbeekjuffers vliegen. Ik zat heerlijk in de schaduw van de bomen te genieten van de Bosbeekjuffers die als elfjes boven het water dansten. Een IJsvogeltje vloog onder me door en in de verte hoorde ik de melancholische roep van een Kraanvogel. Dit alles werd begeleid door de continue zang van de Geelgorsen en de geur van Kamille maakte de idylle compleet.

Bosbeekjuffer (m) (Calopteryx virgo)

Bosbeekjuffer (v) (Calopteryx virgo)


Na ruim een uur te hebben genoten op dat heerlijke plekje ging ik weer verder. Een paar Gele kwikstaarten en Veldleeuweriken lieten zich horen.
Gele kwikstaart (Motacilla flava)
Verschillende Bruine kiekendieven joegen boven de velden die vol stonden met korenbloemen en ergens in de verte zag ik nog een ree grazen. De zon maakt mij altijd blij en dankzij dit alles voelde deze dag als een cadeautje.



En zo ging een heerlijke en ontspannen warme dag voorbij. Ik genoot met volle teugen en het gedicht dat bovenaan in de header van mijn blog staat, was zoals zo vaak weer waarheid, al was het dan niet 's ochtends vroeg.

Ik loop en zie, de stilte is nog niet verstoord
de ochtend dringt slechts langzaam door
oogstrelend en subtiel

Ik luister en weet, in de verte reeds gehoord
de zang van vogels streelt mijn oor
balsem voor de ziel.

Bedankt voor het lezen en kijken en het bezoek aan mijn blog.

zondag 28 juli 2019

Lesbos 2019 week 2

Het heeft even geduurd maar hier is dan toch een impressie van onze tweede vakantieweek op Lesbos.

Het was eigenlijk wel een vreemd jaar. We hadden, ik geloof op 1 dag na, elke dag wel een regenbui. 's Avonds koelde het behoorlijk snel af waardoor we niet buiten konden zitten. Dat waren we helemaal niet gewend. Het geeft wel aan dat Lesbos écht elk jaar anders is. Mijn verknochtheid aan het eiland blijft. Toch zie ik ook wel veranderingen waar ik minder blij van word, die betreffen niet alleen het klimaat maar ook menselijk gedrag.
Wat ook vreemd was, was dat we dit jaar geen autopech hadden, echt waar :-)!

Er waren dus dagen met donkere luchten die het nodige slechte weer voorspelden. Dit kwam ook regelmatig uit. De dag dat we naar Makara gingen, was er zo een.

De 'weg' naar Makara
Wij waren expres al vroeg vertrokken omdat het er al grijs uitzag. We wilden graag Alpengierzwaluwen zien en gelukkig lukte dat ook. Ook kwamen we onderweg diverse Rotsklevers tegen.
Rotsklever (Sitta neumayer)
Maria genoot nog van het uitzicht over de zee die toen nog betrekkelijk rustig was.

Maria kijkt uit over zee
Donkere lucht

Het weggetje langs de zee gaat door een riviertje dat weer uitmondt in een poeltje voordat het de zee instroomt. We zagen er kleine plevier en Ralreiger. Kauwen, zwaluwen, (alpen)gierzwaluwen vlogen over. Een bonte kraai ging op een draadje zitten en bleef zitten zodat ik hem op de foto kon zetten. Iets wat echt niet vanzelfsprekend is, het zijn schuwe vogels.

Bonte kraai (Corvus cornix)



Na een laatste blik over het riviertje, gingen we terug voordat het onweer zou losbarsten. We hielden een lunchpauze bij een moerasachtig gebiedje waar een Steltkluut zich fijn liet bekijken.

Steltkluut (Himantopus himantopus)
Vervolgens reden we naar het Achladeri forest om nog maar eens naar de Turkse boomklever te zoeken. Onderweg kwamen we Ruth en Eugène tegen die ook onderweg waren naar de Turkse Boomklevers. We besloten gezamenlijk te gaan zoeken en daardoor meer kans te hebben om ze te vinden. We liepen een heel groot deel van het bos door, helemaal naar het hoogste punt, we zagen er Argusvlinders, hoorden en zagen Boomkruipers, Europese kanaries, Vinken, Grauwe vliegenvanger, Groenlingen maar de felbegeerde Turkse Boomklever schitterde van afwezigheid.
Boven in het bos genoten we wel van het prachtige uitzicht over de baai van Kalloni.



Na de zoektocht gingen Maria en ik de zoutpannen in, weliswaar met een tussenstop omdat er schaapjes moesten oversteken. Dat hoort zo echt bij Lesbos en ik vind het altijd heel gezellig om te zien en te horen.


In de zoutpannen was het rustig, met uitzondering van een bocht waar om een of andere reden zich ik weet niet hoeveel fotografen hadden verzameld. Wij reden er rustig langs en zagen vervolgens een Watersnip vlak naast de auto foerageren. Blijkbaar ontsnapte hij aan de blik van iedereen en hadden wij de mooie gelegenheid om hem te bewonderen. Nu is een Watersnip in Nederland natuurlijk heel gewoon maar op Lesbos zie ik hem niet elk jaar, het was dus een leuke soort om tegen te komen. En hij kleurde zo prachtig met zijn omgeving, echt een plaatje.

Watersnip (Gallinago gallinago)

De volgende dag gingen we naar het westen naar Faneromeni en de weg naar het versteende woud. De vogels en vlinders lieten zich goed zien en sommigen lieten zich ook fotograferen. Opvallend waren dit jaar de meewerkende Smyrnagorsen. Jaren lukte het niet om er een fatsoenlijke foto van te maken. Dit jaar lukte het op 3 dagen, ongelooflijk. Ook best knap dat hij met zijn bek vol met voer ook nog in staat was te zingen, en dat terwijl ze toch altijd zeggen dat mannen niet kunnen multi-tasken ;-).

Smyrnagors  (Emberiza cineracea)

Klein koolwitje (Pieris rapae)

Klein kustdikkopje (tot nader order, ik wacht op goedkeuring van de determinatie) (Gegenes pumilio)

Oostelijke blonde tapuit (Oenanthe hispanica)

Slangenooghagedis (Ophisops elegans)

Sporenkievit (Vanellus spinosus)

Witte kwikstaart (Motacilla alba)
De Sporenkievit liep samen met een tweede exemplaar. Ik heb 2 korte filmpjes gemaakt.




Tussendoor een paar foto's van de omgeving en een foto van het pleintje van Skala kalloni waar de voorbereidingen van het Grieks orthodox Pasen in volle gang waren. Er wordt een groot paasvuur gebrand dat soms nog dagenlang ligt na te smeulen.







Terug uit het westen reden we als bijna elke dag ter afsluiting van de dag door de zoutpannen en langs de Tsikniasrivier.
Een Zwarte ooievaar liep met zijn kop heen en weer zwaaiend te foerageren en zorgde bij mij voor heel veel frustratie omdat ik hem niet scherp op de foto kreeg. Eén plaatje is overgebleven maar op dat moment had ik de neiging mijn camera de zoutpannen in te slingeren.

Zwarte ooievaar (Ciconia nigra)
Gelukkig werd de frustratie weer wat minder toen een jonge Boerenzwaluw braaf op een draadje bleef zitten en zich wel normaal liet fotograferen. 

Fotografisch vond ik het sowieso een moeilijker jaar. Zoals ik al een aantal jaren schrijf is het al lastig om nog iets origineels te maken van een reis naar een plek waar je al zoveel jaar komt. Daarnaast wilde het dit jaar ook gewoon niet en heb ik echt weinig foto's gemaakt of waren de foto's niet scherp of technisch niet goed. Ik krijg steeds meer de neiging om te stoppen met het fotograferen (van vogels) en vooral te kijken met de telescoop waarbij ik altijd veel zie en daar ook erg van geniet. De toekomst zal het leren.

Boerenzwaluw (juv) (Hirundo rustica)
Een dagelijks tafereeltje: een vissersbootje in de haven van Skala kalloni. 


Ook wat min of meer dagelijkse waarnemingen maar nog altijd leuk om te zien.

Dwergstern (Sternula albifrons)

Grauwe klauwier (Lanius collurio)

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Levantijnse meerkikker  (Pelophylax bedriagae)

Temmincks strandloper (Calidris temminckii)

Visdief (Sterna hirundo)

Een waarneming die de moeite van het vermelden waard was, was de Scharrelaar, het blijft een droomvogel! Het beest zat echt op een enorme afstand in een boomtopje en we hebben hem getwitcht (dus niet zelf ontdekt). Het is een bewijsplaatje door de telescoop met de telefoon geworden maar we hadden hem toch maar mooi! In de telescoop konden we hem natuurlijk prachtig zien en uiteindelijk gaat het daar natuurlijk om.

Scharrelaar (Coracias garrulus)
De Bruinkeelortolaan is ook een jaarlijks terugkerend onderwerp. Ze zijn meestal niet heel schuw en daardoor nog wel aardig te fotograferen.

Bruinkeelortolaan  (Emberiza caesia)
De Woudaap liep eigenlijk te ver weg en ook nog tussen rommel maar het blijft zo'n ontzettend leuk klein reigertje dat ik er toch een foto van maakte.

Woudaap (Ixobrychus minutus)

De dag voor we naar huis gingen, waagden we een derde poging om de Turkse boomklevers te vinden. Dankzij een fijne beschrijving van een van de Engelse vogelaars waren we zo gelukkig om er midden in een verder verlaten bos er toch 3 te vinden. Ik vond ze op roep en daarna zagen we ze ook. Ze vertrokken wel snel en wij amuseerden ons verder met wat kleinere beestjes.

Blauwe breedscheenjuffer (Platycnemis pennipes)

Geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris)

Hooibeestje (Coenonympha pamphilus)

Oriëntjuffer (Epallage fatime)
De gewone Ooievaar liep in de zoutpannen toen we terugkwamen. In tegenstelling tot de Zwarte ooievaar zie je deze veel minder op het eiland.

Ooievaar (Ciconia ciconia)

De laatste dag was nog bijna een volle dag. Bij het ontbijt legde mede vogelaar Henk iedereen vast voor het jaarlijkse overzicht. Ook wij werden op de foto gezet.
Marianne en Maria © Henk
We brachten de dag door in de directe omgeving en vonden op het einde nog een nieuwe Lesbossoort: de Pontische meeuw. Jammer genoeg weer te ver weg voor een foto. Verder zat er behalve een Bijeneter, die voor de verandering eens een keer aan mijn kant van de auto zat, geen fotografeerbare waarneming bij. De foto staat al in het vorige berichtje maar ik zet hem er nog maar een keer bij.

Bijeneter (Merops apiaster)
Om zes uur 's avonds kwam de bus ons ophalen en werden we door de achterblijvers uitgezwaaid.

Het was zoals altijd een heerlijk Lesbos jaar met veel, heel veel waarnemingen. Het record van vorig jaar sneuvelde en we eindigden met 151 vogelsoorten.
Bijzondere soorten waren de Pontische meeuw, Koereiger, Roerdomp, Kuifkoekoek, Breedbekstrandloper, Audouins meeuw, Kroeskoppelikaan, Scharrelaar, Reuzenstern en de Griekse spotvogel. Voor mij dit jaar 3 nieuwe Lesbos soorten, het blijft dus elk jaar mogelijk. Dat maakt het elke keer weer zo leuk en verrassend.
  
Vertrek en afscheid ©Henk

Ik wil iedereen bedanken voor het kijken en lezen van de blog en ook voor het geduld omdat het soms lang duurt voor ik weer een blog plaats.