Geduld en ongeduld, dat is de vraag.

Geduld is een dubbel iets. Ik heb het als ik heerlijk ga vogelen of op pad ben. Ik heb het niet als ik verplicht iets niet mag, zoals nu.
Op 17 oktober liet ik 's ochtends de hond uit, beetje dollen en toen struikelde ik en viel. Het was geen grote val maar wel een met grote gevolgen want mijn rechter pols bleek complex gebroken te zijn. En uiteraard ben ik rechtshandig :-S. Afgelopen donderdag hebben ze me geopereerd, daar moest ik dus al een week geduld voor hebben. Nu zit er een stalen T-pin in mijn pols / arm, twee 'ritssluitingen' met een rij hechtingen en nog kleine gaatjes. Revalideren moet bij een specialist voor handfysiotherapie in het ziekenhuis en gaat een paar maanden duren. Geduld is dus nodig. En dat moet ik ook hebben van de chirurg die wat ongeduldig reageerde op mijn vraag wanneer ik weer zou kunnen werken.

Ondertussen probeer ik elke dag maar een stukje te wandelen en ik amuseer me met de vogeltjes in de tuin die geduldig de zonnepitten lospeuteren uit de uitgebloeide zonnebloem.
Vogelen en zeker fotograferen gaat voorlopig niet, volgens de chirurg kan ik dit jaar wel afschrijven, zucht.

Het huis staat vol met bloemen, veel oranje en herfstkleuren en dat is een fijne oppepper. En ook chocolade, dat helpt nog veel beter!

Het was al een 'slecht' jaar (vwb de blog) maar dat blijft dus voorlopig zo. Ik ga oefenen (in geduld hebben). Ook ga ik jullie blogs zeker bekijken en als ik genoeg geduld heb, dan ga ik ook een reactie typen. In slow-motion. Het typen met mijn linkerwijsvinger van dit berichtje kost al 15 minuten tijd. Minstens. Om het positief te zien, er is weer een kwartier om van een lange periode...;-).

Leuker dan Elswoud...?!

Mijn vorige blog was ik geëindigd met een foto die gemaakt was bij landgoed Elswoud. Daar zou mijn volgende blog over gaan. Maar ja, eigenlijk waren de Elswoud foto's helemaal niet zo geslaagd op echt maar een enkele na. Die komen dan hieronder maar daarna ga ik verder met wat ik veel leuker vind: vogeltjes!

Zo was het vast in vroeger tijden....

Ondertussen vliegt de tijd verder en heb ik een leuke mogelijkheid gehad om te fotograferen in een leegstaand pand. Daar heb ik veel foto's van en die komen in een volgend blog.

Nu zijn we namelijk sinds enkele dagen in Tsjechië en genieten we van een tuin vol vogels en eekhoorns.

We kwamen aan met stortregen maar na een dag klaarde het mooi op en begon ik mijn dagelijkse wandeling langs 'ons' meer.

Gisteren is het begonnen met sneeuwen en dat trekt altijd veel vogels aan. Ik verwacht dus nog wel het een en ander. Hieronder gewoon een paar lieve, leuke vogeltjes waarvan vooral de Zwarte mees mijn hart heeft gestolen. Die zie ik thuis eigenlijk nooit. De Zwarte mees is nog iets kleiner dan de Pimpelmees hoewel dat niet zo lijkt omdat hij een relatief grote (dikke) kop heeft.

Zwarte mees (Parus ater)

Zwarte mees (Parus ater)

Pimpelmees (Cyanistes caeruleus)

En nog een heel kleine mezensoort is de Matkop. Het miegelt ervan in de tuin.

Matkop (Poecile montanus)

Dankzij de sneeuw op de achtergrond in de haag kreeg ik een mooie bokeh achter mijn voedervilla. Vooral bij de Merel komt het mooi uit.

Merel (Turdus Merula)

Tenslotte twee 'slechte' foto's. Ze zijn door het (niet schone) raam genomen met een klikklakcameraatje. Ik kon het echter niet laten toen die mooie grote Appelvink ging zitten eten. Het is zo'n schuwe vogel dat ik hier vooralsnog genoegen mee neem. Uiteraard heb ik al een tijd buiten gestaan om op hem te wachten maar hij weigert te komen als ik me buiten bevind. Nieuwe pogingen ga ik zeker nog doen met camokleed enzo.

Appelvink (Coccothraustes coccothraustes) 

De eekhoorns doen zich ook flink tegoed aan het vogelvoer. We hebben er 4 tegelijk gezien en ze variëren van mooi roodbruin tot bijna zwart. Deze is dus ook door het raam genomen maar die Eekhoorns laten zich ook wel normaal fotograferen. Alleen had ik er toen even geen zin in.

Volgens het weerbericht blijft het deze week koud en komt er nog meer sneeuw. Ik geniet er hier van maar hoop stilletjes dat we er in Nederland van gespaard blijven (toch in elk geval zolang ik er door heen moet fietsen....).

Een laatste sfeerplaatje van ons stulpje mag dan ook niet ontbreken.

Iedereen bedankt voor het lezen en kijken en tot de volgende blog!

Herfst op landgoed Staverden

Net als een aantal andere bloggers zoals Yvonne, Cees, Maria, Loes, en Greet was ik ook mee met de herfstworkshop van Loulou. Mij was het vooral te doen om meer macrofotografie onder de knie te krijgen en landschapsfotografie. Als vogelaar zijn mijn onderwerpen uiteraard meestal vogels maar in magere vogelmaanden richt ik mij vooral op vlinders en libellen. Daarvoor had ik in de zomer een macrolens aangeschaft en die komt in de herfst natuurlijk ook van pas met paddenstoelen, mosjes, bladeren etc. Tot nu toe lukte dat niet echt goed en telkens gooide ik de foto's dan toch maar weg. Hoe doen Loes en Von dat toch, die prachtige plaatjes van paddenstoeltjes?
Aan de slag dus op de mooiste dag van oktober in de zon op Landgoed Staverden.

Uiteraard ontkom je er niet aan dat je een aantal dezelfde foto's hebt als je 'collegae', maar dat maakt het niet minder leuk. Hierdoor kun je bijvoorbeeld ook kleurverschillen zien door invloed van de gebruikte camera. Elk merk heeft zijn eigen 'ik'. Mijn foto's zijn gemaakt met de Canon 40d en de Canon 7d i.c.m. een Sigma macrolens 150 mm 2.8. Zelfs tussen de foto's van de 40d en de foto's van de 7d zit al een groot verschil in kleur. Kijk je bij Loes, dan zie je Sonyfoto's, Yvonne maakt haar foto's met een Nikon.

De eerste foto heb ik als naam 'schilderij' meegegeven. Oorspronkelijk was de foto andersom maar ik heb hem omgedraaid omdat het daardoor net een weerspiegeling van een treurwilg in het water leek. De foto heeft een hoog schilderij gehalte door de onscherpte van het wateren de bladeren. Grappig was om te zien dat Loes hetzelfde gedaan heeft met bijna dezelfde foto.

Schilderij

Verder zal ik diverse foto's plaatsen zonder al teveel te schrijven. Het is leuk dat je vooral ook door anderen op een andere manier leert kijken en wordt gewezen op hoe je iets het beste kunt fotograferen. Maria zag veel mooie paddenstoeltjes (en weet dan ook nog de namen en ook de namen van allemaal kleine plantjes en mosjes). Yvonne heeft me op de goede weg gezet voor wat betreft de mooie achtergronden en om zo'n piepklein 'iets' mooi in beeld te krijgen. Dat deed ze met een dauwdruppel op een grasstengel waarvoor ze op de grond lag, ik naast naar en Von gaf me de tips. Nogmaals heel erg bedankt, Von. De foto heb ik 'De druppel van Von' genoemd.

Hieronder oefenen met één bepaalde boom.

Hieronder een uitsnede van de foto hierboven in het kader van 'onscherp is het nieuwe scherp....'

Paar foto's van het landgoed zelf, best moeilijk met een macrolens.:

'De druppel van Von':

Verder nog diverse onderwerpen. De paddenstoelen en de mosjes vond ik nog wel lastig, het zijn dan ook geen goede, of zelfs gewoon slechte foto's. De Amethistzwam (de laatste foto), vond ik ook niet mooi genoeg gelukt. Bijna alle foto's weg gemikt. Duidelijk een scherptediepteprobleem en de achtergrond is weliswaar egaal maar wel héél saai van kleur. Ik zet de foto's er toch maar bij om te laten zien dat het soms gemakkelijker lijkt dan het is om mooie of goede foto's te maken. Op dit vlak van fotografie heb ik nog heel wat te leren! En, omdat iedereen bijna nooit helemaal tevreden is over zijn of haar eigen foto's.

Dit was een indruk van wat we gezien en gedaan hebben. Tenslotte nog twee foto's van mede-workshoppers. De lieve dame onder geniet zichtbaar van het buiten zijn, jammer dat de foto onscherp is. Maar ja, eigenlijk was het natuurlijk ook niet zo handig om deze foto's met een macrolens te maken.

Van Cees van G. kreeg ik een foto die hij van mij heeft gemaakt waarop ik in niet ergonomische houding 'iets' probeer te fotograferen. Het maakt mij in elk geval duidelijk waarom ik de laatste week zo'n enorme rugpijn heb. De volgende keer maar weer een vogelblogje, tenslotte kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan ;-).