Vogels van 'edelmetaal'

Edelmetaal is iets wat over het algemeen mooi wordt gevonden. Goud, zilver en brons 'schitteren' ons dagelijks tegemoet. Sieraden en medailles worden er van gemaakt maar wie vogels kijkt wordt extra verwend. En helemaal gratis! In de natuur is het goud dat er blinkt als je kijkt naar de prachtige Goudplevier.

Goudplevier, winterkleed (Pluvialis apricaria)

In zomerkleed heeft de Goudplevier een zwarte buik, keel en gezicht maar zijn rug en vleugels blijven goud-gevlekt zoals op de foto van de Amerikaanse Goudplevier hieronder te zien is.

Amerikaanse Goudplevier, zomerkleed (Pluvialis dominica)

Of zijn familielid de Zilverplevier, beiden doen hun naam eer aan, vooral als de zon over hun kleed schijnt zijn ze letterlijk schitterend goud en zilver. Degene die ze hun Nederlandse naam gaf moet een mens zijn geweest die werkelijk oog had voor de schoonheid van vogels.

Zilverplevier, winterkleed (Pluvialis squatarola)

Helaas heb ik geen goede foto van een Zilverplevier in zomerkleed maar ook die heeft in de zomer een zwarte buik, keel en gezicht. Goud- en Zilverplevieren vind ik zelf vogels die hun naam echt eer aan doen als het licht goed op hun veren valt en je ze bekijkt door een goede kijker of telescoop, zíe je goud en zilver.

Er zijn nog veel meer vogels met een edelmetaal in hun naam. Afhankelijk van hoe je ze ziet, met welk licht en in welk kleed maakt het zilver of goud meer of minder te begrijpen. Eén ding hebben ze allemaal gemeen, ze blijven mij verwonderen en inspireren.

Kleine Zilverreiger (Egretta garzetta)

De andere Zilverreiger, de Grote, is bij ons in de polder veel te zien, vooral in de winter en dus in winterkleed. Er zijn slaapplaatsen in de buurt waar tot wel 70 à 80 Grote Zilverreigers overnachten. Overdag zie je ze lang de slootjes in de weilanden staan, wachtend en speurend naar een smakeslijk maaltje.

Grote Zilverreiger, winterkleed (Ardea alba)

Grote Zilverreiger, winterkleed (Ardea alba)

Een bijzondere vogel in dit rijtje is de Goud-vink (even expres met een streepje ertussen zodat hij in het Engels 'juist' wordt vertaald), die heeft namelijk een zilveren glans op de rug en de vleugels. Iets wat mij altijd weer opnieuw betovert als ik hem zie (weg)vliegen. Vorig jaar heb ik daar een kort blogje met een gedicht over geschreven: Goudvink met een zilveren vlucht. 

Goud vink (Pyrrhula pyrrhula)

Over het Goudhaantje en het Vuurgoudhaantje ga ik het niet hebben, dat zijn weliswaar heel schattige en mooie vogeltjes maar (foto)frustratiesoorten voor mij.

Gelukkig zijn er soorten die zich wel gemakkelijk laten fotograferen zoals de Zilvermeeuw.

Zilvermeeuw, adult winterkleed (Larus argentatus)

Brons komt er wat bekaaid vanaf. Er bestaat een Bronskopeend. Een tijdje geleden was die ergens in Nederland 'twitchbaar'. Daar had ik dus geen zin in, ik heb er dus ook geen foto van.

De blog sluit ik af met een foto van een juveniele Jan van Gent. Ehhhh, edelmetaal???? Ja, toch wel. Hij heeft de kleur van tin, vroeger het 'zilver van de armen' genoemd.

Jan van Gent, juveniel (Morus bassanus)

Ik wil iedereen bedanken voor het lezen en kijken, ik ben blij met jullie bezoeken en reacties. Zelf heb ik wat achterstand, zowel in het maken van de blogs, als in het reageren. De klad zat er een beetje in. Gelukkig voor de vogelhobby komen de wintergasten inmiddels binnen. De Roodborstjes zingen hun zilveren liedjes en de eerste Kolgansringen heb ik afgelezen, altijd weer een goed begin van het najaar.

Een fijn weekend allemaal en vergeet niet omhoog te kijken :-).

Revanche

Zondag gingen we ons revancheren op de Zuidpier. De zon scheen, de lucht was blauw. Vogeltjes, wij komen eraan. Positief gestemd startten we bijtijds (immers die nacht kon iedereen een uurtje extra slapen), dus waren rond 10 uur bij het parkeerterrein van de zuidpier. De rijstzakken en camera's lagen al klaar om dit keer wél de Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken op het parkeerterrein op de foto te krijgen.

Bij aankomst (in de zon) was het parkeerterrein volkomen verlaten. Ik heb het over vogels, niet over auto's. Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken, niets was er te bekennen. De wereld kan er in een paar dagen ineens heel anders uitzien, en, vogelen blijft een spannende hobby :-).
De dag begon dus in elk geval al anders dan woensdag. We frustreerden niet over het parkeerterrein maar gingen direct de pier op. Qua licht was het stukken beter dan woensdag, het was wel behoorlijk fris door de best wel aantrekkende wind en de lage temperatuur, maar de zon liet zich zien en dat maakt toch dat een dag er zoveel heerlijker, vriendelijker en mooier uitziet. Ik ben een zonnemens en mijn gemoedstoestand valt of staat met het aan- of afwezig zijn van de zon. Vandaag begon ik in elk geval als een gelukkig mens.

Vrij aan het begin van de pier zwom een paartje Eiders met een echt mooie adulte man. Die had ik nog niet eerder fatsoenlijk op de foto kunnen zetten dus daar werd ik blij van. Vooral de mooie groene halsvlekken en de roze zweem op de borst kwamen bij deze eend erg mooi naar voren.

Eider ♂ (Somateria mollissima, Common Eider)

Het vreemde van dit bezoek aan de zuidpier was dat, en ik weet er geen verklaring voor, er veel minder soorten waren dan op de grauwe mistige woensdag ervoor. Nog steeds geen kleine zangertjes, met uitzondering van de Oeverpiepers maar ook diverse andere soorten ontbraken gewoonweg. Woensdag hebben we per saldo méér gezien. Maar vandaag ging het om kleur en licht dat zoveel uitmaakt voor een foto.

Om de bocht waren op de blokken diverse strandlopertjes aanwezig. Eerder zagen we al een Kanoet foerageren.

Kanoet (Calidris canutus, Red Knot)

Een vlucht megasnelle Drieteentjes scheurde langs de blokken, keerde om en sjeesde weer terug, plofte neer en begon te eten. Er was er een die een milliseconde stil stond en ik sloeg mijn slag. Zeg nou zelf, een pier- of strandblog van mij is eigenlijk niet compleet zonder de enige echte Drieteenstrandloper.

Drieteenstrandloper (Calidris alba, Sanderling)

Ver op zee dreef een groepje Zwarte zee-eenden. Even voor de niet vogelaars onder ons: je hebt Zwarte zee-eenden en je hebt Grote zee-eenden. De onvolwassen Zwarte zee-eenden en de vrouwtjes Zwarte zee-eenden zijn dus niet zwart, eerder bruinig en hebben in winterkleed een witte buik en in elk kleed een witte wang en hals en lichte handpennen. Grote zee-eenden zijn in alle kleden wel zwart. Dit is vogellogica en daarmee logica die niet te begrijpen of uit te leggen is. Het IS gewoon zo. En de adulte vrouwtjes Zwarte zee-eenden in zomerkleed hebben wél een zwarte buik maar ook een wit wangetje. En om de verwarring compleet te maken: mannetjes zijn dan wel weer zwart van beiden soorten. Begrijpt u het nog?
Uiteraard zijn er nog diverse andere kenmerken om Grote zee-eenden en Zwarte zee-eenden van elkaar te onderscheiden maar je begrijp dat het raar is om enthousiast te roepen dat er een groepje Zwarte zee-eenden komt aanvliegen als je vooral witachtige buiken en witte wangetjes ziet.

Een groepje eenden was opgevlogen en kwam even later overvliegen.

Hier voeg ik achteraf een correctie toe met dank aan de oplettendheid van Don: de Zwarte zee-eenden vlogen later niet over, dat bleken vrouwtjes Smienten te zijn, suf van mij dat ik dat niet goed heb gezien alhoewel ik me wel afvroeg of het ontbreken van het witte wangetje kwam door de lichtomstandigheden. Het bleken dus gewoon andere eenden :-S. En deze fout had ik met de telescoop zeker niet gemaakt want dan had ik ze gewoon goed kunnen bekijken maar ik moest zo nodig fotograferen.

Zwarte zee-eend (Melanitta nigra, Common Scoter)

Smienten (Anas penelope, Wigeon)

Bij de punt van de pier aangekomen zag ik in de telescoop nog een paar kleine groepjes Dwergmeeuwen maar verder was er niet zoveel te beleven. De beide Torentjes op de punten van de zuid- en de noordpier zijn dan wel weer kleurrijk, dus die werden voor de verandering ook maar eens geplaat.

Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull) op de Zuidpier

Noordpier met torentje

De oplettende kijker heeft natuurlijk de wolkenlucht opgemerkt op de foto hierboven. Ik merkte hem ook op. Een blik naar de andere kant maakte dat mijn zonnige humeur tekenen van onvrede begon te vertonen. Een enorm grote donkere wolk hing boven het strand en de zee en kwam met niet geringe snelheid dichterbij. Ineens had ik best wel haast om terug te gaan lopen. Maar ja, de foto's......

Gelukkig werkten er op de valreep nog twee Paarse strandlopers mee door lekker aan het wier te plukken op een blok dat redelijk binnen mijn 400 mm. bereik lag.

Paarse strandloper (Calidris maritima, Purple Sandpiper)

Paarse strandloper (Calidris maritima, Purple Sandpiper)

Daarna had ik toch een flink wandeltempo om terug te komen in de buurt van de haven. 's Ochtends was er in de duintjes nog een Velduil gezien maar die was niet meer in de (onze) buurt. Ondertussen werd de wolk dikker, het licht verdween weer als sneeuw voor de zon en er zat dus niets anders op dan om de auto op te zoeken. We zaten er net in toen de regen de voorruit raakte. Even later kreeg ik dan ook nog een sms van manlief die thuis lekker zat te genieten van een heerlijk zonnetje. Op zulke momenten neem ik mij voor om alleen nog maar lekker thuis vogels te kijken, ontspannen rondjes polder te doen en vooral om NOOIT meer naar de Zuidpier te gaan. Of toch in elk geval niet meer dit jaar.

Terug in de regen reden we nog even in de buurt over het bedrijventerrein tegenover de parkeerplaats. Koperwieken, Groenlingen, Roodborstjes en Vinken foerageerden gezellig in de berm terwijl ik diep teleurgesteld achter beregende autoruiten mijn vogelaarsleven overdacht. Of eigenlijk meer het fotografieaspect ervan. Het frustratiedeel van mijn leven. Gelukkig blijkt ook dat betrekkelijk want we waren de Schipholtunnel nog niet voorbij of de zon kwam weer steeds meer in beeld. En thuis was het inderdaad heerlijk weer, zonnetje, blauwe lucht..... Waar de vogels waren weet ik niet want die kwamen pas terug van hun vrije zondag toen het al begon te schemeren en dan kijk ik, zoals elke avond, naar de kauwtjes die hun laatste pleziervluchten maken in enorme zwermen voor ze hun slaapplaats in de bomen in onze wijk opzoeken. Eén heerlijke zekerheid in mijn leven als vogelaar.

Kleurloos

Woensdag, 24 oktober 2012

Je moet toch wat als vogelaar en bijkomend, als vogelfotograaf. Na de afgelopen weken diverse keren erop uit te zijn geweest en even zoveel keren op z'n zachts gezegd teleurgesteld te zijn teruggekomen, probeerde ik gisteren, samen met Don, de Zuidpier bij IJmuiden. Daar zit altíjd wat en het is trektijd, dus het moest goed komen. Maar ik waarschuw maar vast, de foto's in deze blog zijn triest en kleurloos.

De nevel zou wegtrekken, het zou droog zijn... In Limburg was dat ook zo maar niet boven de Zuidpier. Een dikke nevel hing boven Noord-Hollands meest westelijke stukje beton en asfalt.

Bij aankomst (in een bui) zat het parkeerterrein vol met Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken. Maar zodra je ook maar een centimeter reed, verplaatste alles zich een vak verder. Te ver voor een 400 mm lens en met vette nevel.

Na een klein uurtje te hebben gefrustreerd over het parkeerterrein, gingen we de pier op. Er was weinig licht, het was eigenlijk een heel grauwe, ongezellige dag. Om toch een positief tintje aan deze blog mee te geven: het was inmiddels droog!

Ik zag nog wel het een en ander aan leuke soorten, met name door de scoop, maar de kleine zangertjes waar ik op gehoopt had bleven weg. Gelukkig kwam er na een tijdje een Zeekoet vlakbij langs zwemmen en hij deed wat flapper en spetter oefeningen.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Vervolgens besloot de Zeekoet wat uit te rusten op een blok langs de pier, daar krabbelde hij moeizaam op en hing wat rond. Een Zilvermeeuw had wel interesse.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Je denkt dat zo'n Zeekoet best een aardig beest is, tot er een Zilvermeeuw naast komt staan, dan blijkt het toch maar een Zeekoetje te zijn. De Zilvermeeuw deed een paar halfslachtige pogingen om de Zeekoet aan te vallen maar die dreigde stoer met gestrekte hals terug en verjoeg de Zilvermeeuw. Zeekoet-Zilvermeeuw: 1-0.

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Zeekoet (Uria aalge, Common Guillemot)

Beteuterde Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Een drietal Eiders kwam ook vlak langs de kust. Dat was aardig, zo was er in elk geval nog iets door de lens te zien.

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Je ziet wel aan de foto's dat de omstandigheden niet best waren. Hoge ISO waardes, lage sluitertijden, moeizaam. Er is dan ook weinig detail te zien in de vogels.
Een gemengd groepje van 7 Eiders vloog later nog over. Bewijsfoto.

Eider (Somateria mollissima, Common Eider)

Zoals ik al schreef ontbraken de kleine vogeltjes een beetje. Hier en daar zat een Roodborstje en ik zag een Pimpelmeesje achter een insect aanjagen, constant happend in de lucht maar steeds net te laat. Wel waren er veel Oeverpiepers en omdat ik per se wat foto's wilde hebben zette ik de Oeverpiepers er dan ook maar op. Weer geen detail, het zijn meer aquarellen :-S.

Oeverpieper (Anthus petrosus, Rock Pipit)

Oeverpieper (Anthus petrosus, Rock Pipit)

Door de telescoop zag ik nog een Roodkeelduiker, IJseenden, Zwarte Zee-eenden, Aalscholvers en een Zeehond. Diverse soorten meeuwen, Drieteen- en Paarse Strandlopers en uiteraard Steenlopers en Scholeksters foerageerden op de blokken. Soms vloog er een groepje zangvogels over. Alles was fotografisch gezien onmogelijk om fatsoenlijk vast te leggen.

Om 15.00 uur was er nog maar zo weinig licht dat we al halverwege de terugweg waren.

Een leuke onderbreking van die terugweg was een jonge Grote Mantelmeeuw die een vis had gevangen en die vooral níet wilde delen met een Zilvermeeuw.

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

Beetje pesten:

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull) & Zilvermeeuw (Larus argentatus, Herring Gull)

En, flink schreeuwen. De foto is niet helemaal scherp maar ik vond hem zelf wel grappig.

Grote Mantelmeeuw (Larus marinus, Great Black-Backed Gull)

In de duinen zag ik nog een Groenling en een Kneutje opvliegen. In andere omstandigheden mooie, kleurrijke vogeltjes. Terug in de auto zat het parkeerterrein vol met Koperwieken, Kramsvogels, Zanglijsters, Spreeuwen en Vinken. Maar zodra je ook maar een centimeter reed, verplaatste alles zich een vak verder. Te ver voor een 400 mm lens en zonder licht.

Ik geloof dat ik in herhaling begin te vallen. Maar ja, ik had zo graag nog wat kleur in deze blog gebracht. Het ging echt niet lukken met de omstandigheden op deze dag. Daarom een allerliefst Pimpelmeesje uit eigen tuin. Van een paar dagen geleden, toen er heel even een heel klein beetje licht was.

Pimpelmees (Cyanistes caeruleus, Blue Tit)

We zullen rennen, vliegen, baden, eten, drinken, slapen en weer door gaan....

Of: over het leven van de (Drieteen)strandloper.

Drieteenstrandlopers, of gewoon 'Drieteentjes' sloot ik in mijn hart vanaf de eerste keer dat ik ze zag. Destijds keek ik nog niet zo lang vogels en de moeilijke groep stelt- en strandlopers zorgden voor de nodige determinatieproblemen. Ik moest er natuurlijk ook nog heel veel ontdekken en al die verschillende kleden maakten het er niet gemakkelijker op. Zo ook de 'Drieteentjes'.
Daar stond ik dan, waarschijnlijk ergens in 2007 of 2008 op het strand van IJmuiden en keek naar een groep kleine wit-grijs-bruine strandlopertjes die hysterisch over het strand de branding in en uitrolden. Hadden ze wieltjes in plaats van pootjes? Zo leek het toch. Bij nadere beschouwing hadden ze toch gewoon pootjes waarvan ze er overigens bij voorkeur maar één gebruikten. Als ze stilstonden of noodgedwongen een stapje opzij moesten doen gebeurde dat op één poot. Tijdens het foerageren waarbij ze in en uit de branding flitsten, gebruikten ze de wieltjes techniek.
Dat was dus de eerste kennismaking met het fenomeen Drieteentjes. Kleine, mooie vogeltjes die mij tot op de dag van vandaag fascineren en vertederen.

Inmiddels heb ik ze vaak gezien, gehoord en gefotografeerd. Dat laatste overigens met wisselend succes want als ze niet slapen doen ze alles snel. Eten, drinken, rennen, vliegen etc. Ga er dus maar aan staan om zoiets acceptabel vast te leggen. Daar gaan heel wat uurtjes, observaties, benader-tactiek en prullenbakfoto's aan vooraf. Soms heb je een dag dat het beter lukt dan andere dagen. Woensdag was een aardige dag. Samen met Don ging ik naar de Brouwersdam. Sowieso een goede plek voor diverse strand- en zeesoorten maar met als speciaal doel de Drieteentjes. Eerst moesten we kijken of ze er wel waren. De auto werd langs de rand van de dijk gereden en voorzichtig gluurden we over de rand.

Veel Drieteentjes

Ze waren er dus ;-) .

Dan volgt het voorzichtig neerzetten van het statief met camera, een matje voor onder je gatje en het héél langzaam, stukje bij beetje, benaderen. Af en toe een tijdje wachten en kijken wat er gebeurt. Soms begrijp je niet waarom er iets gebeurt. Ineens vliegt de hele zwik op en raast naar links,

draait,

raast naar rechts,

en ploft weer neer.

Na enige tijd zitten begon er langzaam wat activiteit in de groep te komen. Strekken, badderen, drinken en eten. Alleen het badderen heb ik niet goed kunnen fotograferen, dat staat voor de volgende keer op het lijstje. Het fotograferen was overigens niet zo heel gemakkelijk vanwege de belichting. Een supersnel vogeltje met voornamelijk wit en zwart en schitterend en reflecterend water door de zon. Best een uitdaging.

Eten zoeken

Eten zien...

En....

Hebbes!

Alleen drinken...

... of toch eten zoeken?

Alle Drieteentjes op de foto's zijn óf adulte in winterkleed (lichtgrijs met wit), óf juveniele vogels (contrastrijker met meer vlekjes variërend van zwart, grijs tot lichtbruin. Afhankelijk van het licht tonen de drieteentjes soms grijzig, soms lichtbruin. Drieteenstrandlopers broeden in de hoog-arctische gebieden waar ze in hun broedkleed (zomerkleed) te zien zijn. Ze hebben dan een roodbruine kop en hals en contrastrijk gevlekte rug en vleugels. Soms kun je nog wel in juli of augustus een Drieteen aantreffen in zomerkleed langs onze kust maar meestal zijn ze bij ons in winter- of juveniel kleed te vinden.

Tussen de Drieteentjes zaten ook nog twee Bonte Strandlopers en een Steenlopertje. De Steenloper kwam vlak voor ons een slakje halen.

De Bonte strandlopers, één in adult winterkleed en één in juveniel kleed waren eerst niet zo hongerig.

Slapende Bonte Strandloper in het zonnetje.

Er komt beweging in.

Kijk wat lichtval en perspectief kunnen doen met kleur en vorm, dit is nog steeds dezelfde Bonte Strandloper.

Een (juveniele) Bonte Strandloper in eerste winterkleed.

Het mag duidelijk zijn dat we ons vermaakt hebben met deze strand- en zeevogels. Bij de Brouwersdam is altijd wat te zien en uiteraard zijn er veel meer soorten dan de paar in deze blog. Maar vandaag was het doel het fotograferen van de Drieteentjes. En dat hebben we gedaan! Onder toeziend oog van diverse meeuwen waarmee ik deze lange blog zal afsluiten.

Zilvermeeuw, adult winterkleed.

Grote mantelmeeuw, 3e winterkleed (subadult).

Iedereen weer bedankt voor het lezen, kijken en de reacties op mijn blogs!