Posts tonen met het label Kat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kat. Alle posts tonen

zaterdag 29 november 2014

Ik zie, ik zie.....

Tijdens de ontdekkingsreizen (citaat Paul) en de capriolen (citaat Bas) die ik uithaal maak ik dus inderdaad wel eens grappige dingen mee en zie dingen die ik niet verwacht.

Omdat ik maar een weekje vrij ben, blijf ik veel thuis in mijn tentje kleumen maar krijg daar toch de mogelijkheid om nog eens te genieten van 'gewoon tuinvogels'. Ik schrijf met regelmaat dat een bepaalde soort één van mijn favoriete soorten is maar zo onderhand heb ik denk ik ca. 200 favoriete soorten. Want alle vogels hebben wel wat. De Gaai is misschien wel een rover maar hij bekoort mij door zijn slimheid. Telkens weet hij de zorgvuldig verstopte noten te vinden. Daarbij is hij dan ook nog eens heel mooi met zijn blauwe ogen waarmee hij vaak de kat uit de boom kijkt.

Gaai (Garrulus glandarius)

Gaai (Garrulus glandarius)

Gaai (Garrulus glandarius)
De kat, één van die twee die likkebaardend 'mijn' vogeltjes begluurt, wordt door de Grote bonte specht genegeerd. Dat vind ik stoer, de specht vliegt meestal als eerste weg als er wat gebeurt maar de kat interesseert hem niet. Overigens lijkt zijn gevaar meestal van boven te komen. Spechten kijken tijdens het eten om de haverklap met een schuin hoofd omhoog, bedacht op gevaar.

Gevaarlijk roofdier... ;-)
 Ik ben dol op zwart-witte katten en vind deze dan ook ontzettend schattig. Met een enorm schuldgevoel jaag ik hem de tuin uit.

Grote bonte specht (v) (Dendrocopos major)

Grote bonte specht (m) (Dendrocopos major)
Ik schreef al dat ik de Goudvinken had gehoord en dat sommige vogels hun schroom moeten overwinnen. Dat klopt en mijn wachten wordt beloond.

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula)
Om toch nog wat anders te zien reed ik gisteren nog een rondje in de buurt. Ik vind verse Beversporen maar geen Bever (logisch midden op de dag) en zie bomen vol met Kramsvogels. Later rijd ik naar het Jesenice meer. 
Mijn feilloos richtingsgevoel stuurt mij via Cheb naar de andere kant van die stad, maar het is er ineens zo veranderd. Alle autodealers zijn verdwenen en ineens zie ik knipperende Casino's, tientallen tankstations en diverse zeer schaars geklede dames die vriendelijk wenken. Echt raar. Tot ik 3 minuten later het bord 'Bundesrepublik Deutschland' zie staan. Zuchtend rijd ik Duitsland binnen en draai vervolgens de auto om Tsjechië terug in te rijden. Vervolgens vind ik dan toch wel de weg die ik in eerste instantie zocht en rijd richting het Jesenice meer. Op de weilanden zijn weer veel Buizerds en ik zie ook muisjes. Op het meer zelf zijn alleen Wilde eenden, daar had ik op iets meer gehoopt maar ach.. Ik rijd nog even verder tot ik, zonder enige aankondiging vooraf, voor een slagboom sta met daarop een bord dat ik bij de Yachtclub Cheb ben aangekomen.

Het leven van een vogelaar zit vol verrassingen! Uiteraard kom ik gewoon thuis, ik weet alleen niet of het via de kortste weg was.

Vandaag, de laatste dag, zie ik tot mijn genoegen de adulte Zeearend langs het meer vliegen. Hij verdwijnt in zijn eigen boom, ver weg. Dat is een goed teken en hopelijk weer een succesvol broedsel ergens volgend jaar. Verder hebben de Grote zaagbekken zich verdrievoudigd, en zwemmen nu inmiddels 3 paartjes. Een Witte kwikstaart, tientallen Merels en Kramsvogels en 3 Grote zilverreigers peuteren van alles uit de bagger. Tegen de mistige hemel krijsen de meeuwen en cirkelt een Buizerd 'mauwend' rondjes. De wandeling is lekker maar erg koud. Een gemeen oostenwindje blaast me terug naar huis. In de tuin durft Robin inmiddels ook dichterbij te komen en lukt het om nog een keer het Matkopje te fotograferen.

Roodborstje (Erithacus rubecula)

Matkop (Poecile montanus)


En nu, nu zit het erop. Hier is het nog eerder donker dan in Nederland en om half 5 is het klaar. Mijn tentje is opgeruimd en de laatste blog van deze heerlijke week geschreven.
Omdat ik niet weet wanneer de volgende komt hoop ik dat 'men' tevreden is met 3 blogs in een week. De drukke periode breekt aan en wie weet hoe lang het nu gaat duren voor ik weer een foto kan maken. De komende weken wordt het kerst- en nieuwjaarskaarten en pakjes rondfietsen. Ach, het maakt ook weinig uit, zo heb ik iets om op terug te kijken en om naar te verlangen.

Allemaal bedankt voor jullie bezoek en de leuke reacties die ik krijg. Dat waardeer ik echt!

P.s. Ik vergeet steeds te melden dat Sneuper terug is. Hij is een tijdje geleden op blogspot begonnen na enkele jaren afwezigheid. Sneuper is een dorpsgenoot van me en tevens vogelaar en natuurliefhebber. Een kijkje op zijn blog is zeker aan te raden!

zondag 31 maart 2013

Foto opdracht Zwart-Wit.

Omdat ik in Von's vorige foto-opdracht 'Veroudering-Vervallen' al veel zwart-wit foto's had gebruikt, heb ik er bij deze opdracht maar iets extra's aan toegevoegd en ben ik op zoek gegaan naar zwart-witte dieren. Bij een boerderij bij mij om de hoek mocht ik de koeien en schapen fotograferen, een klant uit mijn fietswijk liet me zijn mooie zwart-witte haan fotograferen, de vogels kwamen zelf voorbij en de kat is ons huismodel.

Al met al was het weer een leuke opdracht om te doen alhoewel ik niet echt heel tevreden was over het resultaat, op veel van de koeienfoto's was het wit toch uitgebeten. Een tweede poging om landschappen te fotograferen is iets beter gelukt en die foto's staan helemaal onderaan. .



Ik begin met de boerderij: Hoeve Sportzicht.
















Dit boerenbedrijf is bijna elk jaar geopend tijdens de 'Kom in de kas' dagen. Zodoende had ik er een paar jaar geleden al eens een kijkje genomen. Nu had ik de stoute schoenen aangetrokken, aangebeld en gevraagd of ik de koeien mocht fotograferen voor een zwart-wit serie.
Het mocht en bij deze een bedankje aan de eigenaars.
Met recht dus, de boerderij in de kijker!
 

De koeien waren nieuwsgierig en waren al niet al te eenvoudig te fotograferen maar er zijn genoeg foto's overgebleven. De schapen waren echter rampzalig beweeglijk en er is maar 1 foto overgebleven.



Allemaal nieuwsgierige maar zeer vriendelijke dames.
Snotter

Natuurlijk wordt er lekker gekauwd en geherkauwd.
Mooie witte wimpers boven haar trouwe koeienogen.
De enige overgebleven schapenfoto. Helaas waren er geen lammetjes toen ik er was. Overigens stonden alle dieren binnen, logisch met deze 'horrorlente'. Maar het maakte de fotografische mogelijkheden wel wat beperkter en ik moest flitsen.

Schaap nr. 09466
Dan wat echt vrije vogels uit de buurt:
Kuifduiker in winterkleed (Podiceps auritus, Slavonian Grebe)
Ooievaars (Ciconia ciconia, White Stork)
De haan uit mijn fietswijk. Omdat ik de haan in kleur ook zo mooi vind, zet ik er ook een kleurenfoto van hem bij.



 Tot slot onze eigen oude Charlie. Veruit het gemakkelijkste model van deze serie ;-).




Landschap in Tjsechië:






 Iedereen bedankt voor het bezoek en de reacties op mijn berichten. Fijne paasdagen!