Ware liefde....

Wat is ware liefde? Het antwoord zal voor iedereen verschillend zijn. Vandaag werd ik getroffen door een staaltje ware liefde waar ik al eens eerder over heb geschreven. Mijn Rusjes. In mei 2009 in de echt verbonden in Kologriv en sindsdien onafscheidelijk. Twee keer per jaar met elkaar op de vleugels der liefde: naar je broedgebied en je overwinteringsgebied. Samen door storm en regen, samen rusten in een sappig weiland, samen kinderen krijgen en grootbrengen. Duizenden kilometers volg je elkaar want dat doe je als je bij elkaar hoort en van elkaar houdt. Je praat met elkaar in ganzentaal, begrijpt elkaar, blijft bij elkaar. Allemaal om de ware liefde.
Vandaag vond ik ze terug: 'mijn' 1HG en 1 CU, de Kolganzen die ik al vanaf hun eerste aflezing in Nederland volg. Ik was ontroerd ze terug te zien. Te zien dat ze zoals al die jaren niet van elkaars zijde wijken en elkaar nooit in de steek laten. Noem me sentimenteel, het kan me niet schelen. Voor mij is het geluk.

Kolganzen 1CU (man) en 1 HG (vrouw)

Over dit paar heb ik eerder geschreven in de blog http://devogelkijker.blogspot.nl/2012/12/from-russia-with-love.html.

Vandaag zag ik behalve mijn Russisch paar ook nog 7 andere geringde Kolganzen. Er waren zeker rond de 4000 ganzen bij de Proostdijerdwarsweg en omgeving. Ook werd er in de weilanden druk gefoerageerd door honderden Spreeuwen met daartussen flinke groepen Koperwieken en Kramsvogels. Echte wintervogels in onze polder.

Koperwiek (Turdus iliacus), archieffoto

Kramsvogel (Turdus pilaris ), archieffoto.

De tweede verrassing werd mij aangereikt door Roy, een vogelkennis van IVN de Ronde Venen en Uithoorn. Hij was ook aan het ringen zoeken en vertelde me dat er een Koereigertje in de polder zat sinds gisteren. Dat wist ik niet en dus heb ik het zeldzame reigertje dankzij Roy ook nog mooi kunnen zien. Voor mooie foto's was het al te laat maar herkenbaar is hij nog wel.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Gisteren was ik (onverwachts) op de Brouwersdam. Ik heb er niet echt speciale dingen gezien maar gewoon lekker genoten van de soorten die er waren. Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt omdat ik mijn nieuwe camera had uitgeleend en het zelf met de back-up camera moest doen. Daarnaast moesten we best gladde blokken af en ik kan mij geen gebroken been permitteren :-S.

De standaard soortjes staan op de foto en ik zal er de komende dagen nog een paar bij zetten als ik iets meer tijd heb om te ver- en bewerken. Het werk is nog steeds een beetje gekkenhuis....

Scholeksters (Haematopus ostralegus), staat op de foto vanwege de kleurringen.

Steenloper (Arenaria interpres), mooi in zijn omgeving die perfect bij zijn kleed past.

Paarse strandloper (Calidris maritima )

Iedereen alvast een heel fijne jaarwisseling en een mooi en vogelrijk 2015 gewenst. Wie weet wordt de Koereiger wel de eerste zeldzaamheid van 2015 in de Mijdrechtse polder. Duimen maar!

Je moet wat....

Het blijft een beetje kwakkelen met de vogelfotografie. Het weer werkt niet echt mee, de afstanden waarop de vogels zitten zijn erg groot. Kommer en kwel dus ;-)..... Uiteraard ga ik wel op pad en zie ik genoeg. Foto's maken is echter een heel ander verhaal. Overigens geniet ik wel ontzettend van de inmiddels uitgebreid baltsende Buizerds boven mijn fietswijkje, de zingende Heggenmussen, Pimpel- en Koolmezen, Huismusjes, Vinken, Roodborstjes, Groenlingen en Winterkoninkjes. Om maar wat te noemen. Ze hebben het voorjaar in de bol en ik kan niet wachten tot het écht zover is.

Vorige zondag was ik met Maria op de Brouwersdam en genoten we (met windkracht 5 vanuit de auto) van een groepje Drieteentjes die probeerden te slapen maar steeds moesten opspringen omdat de enorme golven over hun heen sloegen. Toch maar een paar foto's gemaakt, lastige omstandigheden, wit, zwart, wind, plussen, minnen.... Nou ja, eentje is er dan toch wel leuk geworden.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Tussen de 3-teentjes ontdekte ik nog twee bonte strandlopers, eentje kwam nog op de foto.

Bonte strandloper (Calidris alpina)

Omdat we nogal laat aankwamen in Zeeland, bleven we tot de zon onderging, ondertussen nog even heen en weer naar de Stolpweg waar werkelijk helemaal niets te beleven was er waren zelfs geen andere vogelaars (maar dat begrepen we dus wel) en dat op zondag! Verschillende meeuwen stonden een beetje stonden te suffen bij de spuisluis, waaronder 1 Grote mantelmeeuw (2e kalenderjaar). Op de foto is het natuurlijk niet goed te zien maar hij is echt GROOT met een G. Te herkennen aan, met name, de zware snavel in combinatie met de roze poten. Een zilvermeeuw heeft ook roze poten maar een veel minder zware snavel. Meeuwen zijn vaak lastig te determineren, vooral omdat ze zoveel verschillende (kalenderjaar)kleden hebben.

Grote mantelmeeuw (Larus marinus)

We zagen natuurlijk nog van alles anders leuks maar aangezien ik in de vorige blog het ook deels over de Brouwersdam had, heb ik al veel over de soorten geschreven die je daar kunt zien, vaak wel vooral telescoopwerk maar dat is voor De Vogelkijker niet erg.
De laatste foto op de Brouwersdam was dus de zonsondergang met rechts nog een vogel in beeld (al heb ik dan weliswaar geen flauw idee welke :-) ).

Zonsondergang bij de Brouwersdam (ZL)

Over naar 'thuis'. De weilanden in de polder zijn nog flink bevolkt met grote groepen ganzen. Daartussen zit soms een bijzonder gansje zoals de Kleine rietgans, een Rotgans of een Roodhalsgans. De Kleine Rietgans broedt op Spitsbergen en is hier dus een wintergast. Ze zijn te herkennen aan de roze poten en een klein, roze met zwart, snaveltje.

Kolganzen, brandganzen en een Toendrarietgans (Anser albifrons, Branta leucopsis, Anser serrirostris)

Er lopen hier in de polder ook nog Toendrarietganzen rond, die hebben oranje poten en een zwart met oranje snavel. Zij zijn niet zo algemeen als de Kolgans maar zeker niet zeldzaam. De Kleine rietgans komt echter maar heel af en toe in beeld in het 'binnenland', net als de Rotgans en de Roodhalsgans. Voor ganzenkijkers is het dus een leuke waarneming en voor regio-twitchers altijd fijn als 'iemand' er eentje vindt.
Deze ganzen vertrekken vanaf maart weer naar hun broedgebieden in de poolcirkel en zijn zich nu aan het opvetten. Nog eventjes en dan neem ik afscheid van de enorme wolken Kollen die met hun hoge geluid zo bij de winter horen en mij min of meer mee de winter doorhelpen. Gelukkig wordt hun geluid vervangen door joelende Kievitten, melancholisch zingende Wulpen en roepende Grutto's. Laat die lente maar snel komen!

In de Waverhoek is genoeg te zien maar weinig te fotograferen. Het water staat hoog en het pad is erg modderig. Het blijft dus vooral bij kijken, wat voor mij overigens helemaal geen straf is.

In de tuin komen veel Vinken om te foerageren, dat is vaste prik in de winter. De Vink man is een prachtig kleurige vogel. Ze zijn overigens ook alweer volop aan het zingen, deze week heb ik al menig 'vinkenslag' gehoord. De foto is nog van januari toen we in het hutje van Han zaten.

Vink (Fringilla coelebs)

Als je dan weinig foto's kunt maken maar wel een fotoblog hebt, moet je op zoek naar andere onderwerpen. Mijn mogelijk aanstaande schoonzoon werkt op de bloemenveiling en krijgt af en toe een bos bloemen mee naar huis. Op dit moment zijn dat natuurlijk de voorjaarsbloemen zoals tulpen en narcissen. In de bos tulpen zat een bijzondere tulp met een mooi gedraaid blad in het hart. Dus heb ik de macrolens op de camera geschroefd en me daar maar even op uitgeleefd. Zelf vind ik de 2e foto het mooist.

Tulp (Tulipa)

Tulp (Tulipa)

Ik ben ook nog even lekker vaag bezig geweest met een Narcisje:

Narcis (Narcissus)

En om het geheel af te sluiten een close-up die ik vorig jaar in de tuin maakte van een gele roos .

Roos (Rosa)

Allemaal bedankt voor jullie bezoek en een heel fijn weekend gewenst!

We zullen rennen, vliegen, baden, eten, drinken, slapen en weer door gaan....

Of: over het leven van de (Drieteen)strandloper.

Drieteenstrandlopers, of gewoon 'Drieteentjes' sloot ik in mijn hart vanaf de eerste keer dat ik ze zag. Destijds keek ik nog niet zo lang vogels en de moeilijke groep stelt- en strandlopers zorgden voor de nodige determinatieproblemen. Ik moest er natuurlijk ook nog heel veel ontdekken en al die verschillende kleden maakten het er niet gemakkelijker op. Zo ook de 'Drieteentjes'.
Daar stond ik dan, waarschijnlijk ergens in 2007 of 2008 op het strand van IJmuiden en keek naar een groep kleine wit-grijs-bruine strandlopertjes die hysterisch over het strand de branding in en uitrolden. Hadden ze wieltjes in plaats van pootjes? Zo leek het toch. Bij nadere beschouwing hadden ze toch gewoon pootjes waarvan ze er overigens bij voorkeur maar één gebruikten. Als ze stilstonden of noodgedwongen een stapje opzij moesten doen gebeurde dat op één poot. Tijdens het foerageren waarbij ze in en uit de branding flitsten, gebruikten ze de wieltjes techniek.
Dat was dus de eerste kennismaking met het fenomeen Drieteentjes. Kleine, mooie vogeltjes die mij tot op de dag van vandaag fascineren en vertederen.

Inmiddels heb ik ze vaak gezien, gehoord en gefotografeerd. Dat laatste overigens met wisselend succes want als ze niet slapen doen ze alles snel. Eten, drinken, rennen, vliegen etc. Ga er dus maar aan staan om zoiets acceptabel vast te leggen. Daar gaan heel wat uurtjes, observaties, benader-tactiek en prullenbakfoto's aan vooraf. Soms heb je een dag dat het beter lukt dan andere dagen. Woensdag was een aardige dag. Samen met Don ging ik naar de Brouwersdam. Sowieso een goede plek voor diverse strand- en zeesoorten maar met als speciaal doel de Drieteentjes. Eerst moesten we kijken of ze er wel waren. De auto werd langs de rand van de dijk gereden en voorzichtig gluurden we over de rand.

Veel Drieteentjes

Ze waren er dus ;-) .

Dan volgt het voorzichtig neerzetten van het statief met camera, een matje voor onder je gatje en het héél langzaam, stukje bij beetje, benaderen. Af en toe een tijdje wachten en kijken wat er gebeurt. Soms begrijp je niet waarom er iets gebeurt. Ineens vliegt de hele zwik op en raast naar links,

draait,

raast naar rechts,

en ploft weer neer.

Na enige tijd zitten begon er langzaam wat activiteit in de groep te komen. Strekken, badderen, drinken en eten. Alleen het badderen heb ik niet goed kunnen fotograferen, dat staat voor de volgende keer op het lijstje. Het fotograferen was overigens niet zo heel gemakkelijk vanwege de belichting. Een supersnel vogeltje met voornamelijk wit en zwart en schitterend en reflecterend water door de zon. Best een uitdaging.

Eten zoeken

Eten zien...

En....

Hebbes!

Alleen drinken...

... of toch eten zoeken?

Alle Drieteentjes op de foto's zijn óf adulte in winterkleed (lichtgrijs met wit), óf juveniele vogels (contrastrijker met meer vlekjes variërend van zwart, grijs tot lichtbruin. Afhankelijk van het licht tonen de drieteentjes soms grijzig, soms lichtbruin. Drieteenstrandlopers broeden in de hoog-arctische gebieden waar ze in hun broedkleed (zomerkleed) te zien zijn. Ze hebben dan een roodbruine kop en hals en contrastrijk gevlekte rug en vleugels. Soms kun je nog wel in juli of augustus een Drieteen aantreffen in zomerkleed langs onze kust maar meestal zijn ze bij ons in winter- of juveniel kleed te vinden.

Tussen de Drieteentjes zaten ook nog twee Bonte Strandlopers en een Steenlopertje. De Steenloper kwam vlak voor ons een slakje halen.

De Bonte strandlopers, één in adult winterkleed en één in juveniel kleed waren eerst niet zo hongerig.

Slapende Bonte Strandloper in het zonnetje.

Er komt beweging in.

Kijk wat lichtval en perspectief kunnen doen met kleur en vorm, dit is nog steeds dezelfde Bonte Strandloper.

Een (juveniele) Bonte Strandloper in eerste winterkleed.

Het mag duidelijk zijn dat we ons vermaakt hebben met deze strand- en zeevogels. Bij de Brouwersdam is altijd wat te zien en uiteraard zijn er veel meer soorten dan de paar in deze blog. Maar vandaag was het doel het fotograferen van de Drieteentjes. En dat hebben we gedaan! Onder toeziend oog van diverse meeuwen waarmee ik deze lange blog zal afsluiten.

Zilvermeeuw, adult winterkleed.

Grote mantelmeeuw, 3e winterkleed (subadult).

Iedereen weer bedankt voor het lezen, kijken en de reacties op mijn blogs!