Een goed begin....

Vorig jaar op 1 januari kon ik niet vogelen vanwege een verbrijzelde pols. Dat was jammer want samen met Maria doe ik al jaren op 1 januari een vogelcompetitie tegen vrienden in Brabant (die elk jaar winnen maar dat terzijde). 

Toen mijn pols weer redelijk was, gooide corona roet in onze (Maria en mijn) gezamenlijke vogeluitjes en hebben we noodgedwongen ieder dicht bij huis gevogeld met uitzondering van enkele uitjes op gepaste afstand. Maar deze 1 januari gingen we gewapend met mondkapje en ruime afstand de uitdaging aan. Eerst de Zwartkop bij Maria in de tuin, een leuke waarneming in januari. 

Zwartkop vrouw (Sylvia atricapilla)

Zwartkop vrouw (Sylvia atricapilla)

Na de Zwartkop en een kop koffie gingen we het park in waar we veel verschillende vogels zagen: Goudhaan, Grote bonte specht, Merel, Roodborst, Vink, Gaai etc. Ons lijstje liep lekker op. Na zo'n 2 uur in het park te zijn geweest gingen we met de auto richting de Loenderveense plas. Daar zitten bijna altijd Nonnetjes, Tafeleenden, Brilduikers en Rosse stekelstaarten. Dat was ook nu het geval en we zagen ook hier weer een hoop soorten mooi door de telescoop. De Brilduikers waren volop aan het baltsen. Het was jammer dat het zulk grauw weer was waardoor het niet echt fijn fotograferen was. Maar zo'n baltsmoment is toch leuk om te (laten) zien. Ze gooien hun kop in de nek en maken daarbij een geluid dat klinkt als een soort prrrrrrrt.

Brilduiker (Bucephala clangula)

Brilduiker man (Bucephala clangula)

Onderweg kwamen we langs een polder waar al een tijdje een Koereiger verbleef. Die zochten we ook op en we vonden hem ver weg in een greppeltje, een prachtig parmantig klein reigertje dat mij hevig vertedert. 

Coronaproof vogelen

De dag verliep goed en uiterst gezellig, het was ook lang geleden dat we samen hadden gevogeld en dat maakte het extra leuk.

Toen Maria weer thuis was gebracht reed ik via de polder terug naar huis waarbij ik onderweg nog tegen een zingende Cetti's zanger 'aanreed', een mooie soort. Vlak bij huis keek ik nog wat groepen ganzen af en zat er een Torenvalk vlakbij. Jammer genoeg kon ik het ringetje niet aflezen.

Torenvalk vrouw (Falco tinnunculus)

Aan het einde van de dag had ik 48 soorten op mijn 1 januari lijstje staan en daar was ik best tevreden mee.

Op 3 januari reed ik een rondje in mijn eigen polder en zag onder andere Kleine zwanen en een jagende Blauwe kiekendief, beide soorten had ik al een tijdje niet meer gezien dus ook die dag was geslaagd.

Maar... aan al het goede komt een einde. Afgelopen woensdag fietste ik mijn industrieterrein-postwijk. Bijna aan het einde kwam ik, terwijl ik bijna stil stond, met mijn voorwiel langs een stoeprand waardoor ik mijn evenwicht verloor en ongelukkig viel, het was geen harde val, net als de vorige keer, maar ik viel wel met mijn linker pols en ribben op een klein randje. Ik voelde het meteen; foute boel. Nadat ik onmiddellijk hardgrondig riep: "nee, niet weer hè", bleek toch dat het "ja, wel weer" was :-(. 

Om een lang verhaal kort te maken, mijn linker pols in nu ook verbrijzeld maar het is in elk geval iets minder vreselijk dan de rechterpols die helemaal uit losse brokken bestond. Nu zit ik in het gips te wachten tot ik maandagochtend vroeg word geopereerd. Er komt ook een plaat met schroeven in en daarna volgt weer een langdurig revalidatietraject met handtherapie etc. Dit alles is dus het gevolg van het hebben van osteoporose, dan heb je botontkalking en broze botten die snel, en soms zelfs spontaan, (kunnen) breken.

Voorlopig is dit dus de eerste en laatste blog voor een aantal maanden. Doe voorzichtig allemaal en geniet van de mooie natuur om je heen. Ik geniet ondertussen van mijn tuinvogels.

Koereigers in de 'achtertuin' ;-)

Het is net 11:00 uur als er een berichtje in de regio-appgroep komt: twee Koereigers in de Bovenlanden. Vlak langs de weg, komt er vervolgens achteraan met een mooie foto erbij. En ik moet werken.... Mijn collega stelt voor dat ik dan maar eerst naar de Koereigers moet gaan maar dat vind ik dan weer net te ver gaan. Maar het kriebelt verschrikkelijk want ik vind Koereigers echt heel erg leuk, mooi, grappig en als ze dan ook nog mooi in zomerkleed zijn en bijna achter het huis rondwandelen, ja, dan is het best erg als je eerst nog moet werken.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Op adrenaline ren ik mijn postwijken. Hard fietsen deed ik altijd al maar hard lopen kan ik niet zo goed. Toch breek ik vandaag een record en bij thuiskomst heeft manlief dan ook zoiets van 'wat kom jij nou doen zo vroeg?' 'Ik ben weg, er zitten Koereigers hierachter', zeg ik en verdwijn al jassen wisselend door de voordeur met telescoop en camera.

De Koereigertjes zijn snel gevonden. Ze zitten dan weliswaar niet meer vlak langs de weg maar zijn wel heel mooi te bekijken door de telescoop en een paar bewijsfoto's kan ik wel maken. En twee filmpjes. Parmantig stappen de Koereigertjes door het weiland vol met dovenetels, een mooi plaatje. Hier en daar wordt er een worm uit de grond getrokken en de buikjes worden constant gevuld. Vervolgens haal ik mijn buurvrouw op, die heeft deze week ontdekt dat vogels geweldig zijn. Zij staat vervolgens net als ik te genieten van de mooie, actief foeragerende Koereigers. Na een minuut of 10 vliegen ze ineens op en verdwijnen achter een boerderij en daar blijft het dan ook bij. Ik heb een heel voldaan gevoel over het zien van deze twee fanatieke beestjes. Niks leuker toch dan een thuiswedstrijd met mooie soorten.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

De filmpjes staan hier:

Fijn weekend en bedankt voor het lezen en kijken.

En gaan...!

Deze titel gaf ik vorige maand aan de foto van een zwarte mees die in de starthouding stond om aan te vallen op iets lekkers.

Zwarte mees (Parus ater)

Een bijzonder leuk meesje vind ik het en in Nederland zie ik hem maar weinig. Dat hij de tuin in Tsjechië bezoekt is daarom extra leuk.
We zijn maar kort in Tsjechië geweest en ik heb vooral lekker uitgerust. In de tuin waren veel vogels en ik had mijn eerste Kraanvogel waarneming in Tsjechië, dat was wel gaaf. De Putter stond al in de vorige blog maar hier nog een paar foto's van wat andere vogeltjes.

Grote bonte specht, vrouw (Dendrocopos major)

Sijs, man ( Carduelis spinus) 

Keep, man ruiend naar zomerkleed (Fringilla montifringilla)

Geen spectaculaire foto's maar gewoon uit de tuin.

Om ook eens een beeld te geven hoe de stadjes in Tsjechië eruit zien heb ik een paar foto's van het plein in Cheb gemaakt. Bijna ieder stadje heeft een plein, de huizen zijn vaak geschilderd in verschillende kleuren en zeker de kuurstadjes hebben nog veel mooie oude panden. Er wordt steeds meer gerestaureerd en dat is te zien.

En gaan..... na 6 dagen rijden we weer huiswaarts.

Het weekend daarna vogel ik samen met Maria bij de Haarrijnse plas, haar thuisgebied. Ze leidt me vakkundig door 'de zandbak' waar het miegelt van de gele-, witte- en zelfs een rouwkwikstaart. Een 20-tal Blauwborsten baltst door het gebied en de Tjiftjaffen, Fitissen, Oeverzwaluwen en Roodborsttapuiten laten zich mooi zien en horen. Ik zie mijn eerste Kleine pleviertjes van het jaar en nog veel meer. Alles is prachtig te zien door de telescoop maar voor de zoveelste keer had ik de camera wel thuis kunnen laten, alles zit veel te ver weg om enigszins acceptabele foto's te maken en ik merk dat ik daar ook steeds minder zin in krijg. Niet in de laatste plaats vanwege het gewicht van de camera met lens dat mij veel last bezorgt tijdens het wandelen.

Witte kwikstaart (Motacilla alba) archieffoto

Dan is de Koereiger die al een week bij de Bosdijk zit een leuker onderwerp. Maria had me een berichtje gestuurd dat hij er zo mooi zat en ik was net klaar met werken dus..... Gaan.....
Eerst schittert hij van afwezigheid als ik aan kom rijden. Maar even later komt hij aanvliegen, foerageert, wiegelt met zijn kontje en trotseert de stevige wind. Hij (of zij) is al in zomerkleed en daardoor heeft het kleine reigertje mooie lange oranjegele sierveren op zijn kop, buik en rug, Die wapperen dus alle kanten op.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Op de foto hierboven is het de kop van een kalfje dat je ziet, dat geeft een beetje de verhouding in grootte aan met het mini reigertje.

Vrijdagochtend zie ik 3 Koereigers langs de N201 op de kruising met Waverveen en Zaterdagmiddag nog 4!, gevonden door vogelvriend Kees, langs de Gagelweg bij Wilnis. Ergens is dus een blik Koereigers opengetrokken ;-). Echt wel leuk!

Zaterdag ben ik nog druk aan het werk als Maria belt dat ze een IJsduiker heeft ontdekt bij de Haarrijnse plas. Een keiharde soort in het binnenland. Dus werk als een speer afgemaakt. En gaan!
Mijn camera laat ik thuis, tegenwoordig neem ik die zoals al eerder geschreven, toch vaak voor niets mee. Dit keer was dat een foute beslissing want de grote duiker kot vlak langs de kant achter elkaar kreeften vangen. Gelukkig heb ik vogelcollega's die wel altijd hun camera meenemen dus wie wil, kan kijken op de blog van Paul.Ook de eerste Geoorde fuutjes in zomerkleed baltsen op de plas. Heerlijk die lente.

Groot Mijdrecht in stilte

Soms zijn er momenten in je leven dat je hoofd vol zit met gedachten maar dat de juiste woorden niet te vinden zijn om ze te omschrijven.

De schoonheid van berijpt riet, de stilte van een mistige polder, de gouden gloed over het riet langs de Grote Wije, het genieten van een klein speciaal reigertje, het verre gefluit van de smienten, vogels die in bevroren gras naar voedsel zoeken en de gedempte geluiden van een natuur onder een nevel die zo'n speciale sfeer geeft.

Polder Groot Mijdrecht, een impressie.

 

Vet!

Gisteren kreeg ik van de redactie van 'IVN De Ronde Venen en Uithoorn' de vraag of ik een stukje wilde schrijven over 'ons' Koereigertje voor in het blad. Uiteraard met foto's erbij die ik de afgelopen week en eerder maakte.

Op zo'n verzoek kan ik geen nee zeggen (dat kan ik überhaupt slecht, maar dat terzijde). Dus ben ik 's avonds even in de virtuele pen gekropen met het onderstaande stukje tekst als gevolg (min of meer, er zijn een paar kleine aanpassingen). Ik weet dat het vorige blogje ook over de Koereiger ging maar ondertussen heb ik een serie nieuwe foto's kunnen maken van dit 'vette' reigertje.
**********************************************************************************

Polder Groot Mijdrecht is één van de aantrekkelijkste plekken in Europa , althans dat vindt een bijzonder reigertje dat er al enige weken verblijft. Op 28 december 2014 werd hij ontdekt langs de Waverdijk. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Het reigertje, meer bepaald een heuse Koereiger, heeft er voor gekozen om de winter door te brengen in frissere streken dan normaal. De Koereiger hoort namelijk lekker te zonnebaden in Zuid-Frankrijk, Spanje of Portugal en bij uitbreiding in Noord-Afrika. Om het plaatje compleet te maken vervoert hij zichzelf op de ruggen van groot vee. Je ziet het inmiddels voor je en krijgt vanzelfsprekend een warm vakantiegevoel met fantasieën over de prachtige Camargue en de Middellandse zee.

Hoe anders dan de strakke groene vlakten van de polder Groot Mijdrecht. De koeien staan binnen maar gelukkig zijn er schapen buiten waar het Koereigertje statig tussendoor schrijdt. Zo af en toe staat hij stil. Dan loert hij geconcentreerd naar het gras. Inmiddels weet ik wat er gaat gebeuren; er moet gegeten worden. Met het snelle reactievermogen dat hij bezit grijpt hij een muis. Of een mol. Of een insect, dat is normaal gesproken zijn hoofdvoedsel. Maar zeg nou zelf, als je moet kiezen tussen 100 insecten vangen of 1 vette muis dan is de keuze gemakkelijk.
Op het stukje dijk waar de Koereiger voornamelijk zijn ‘tijdelijke vaste plek’ heeft, barst het van de muizen. Lekker vette ook, ik heb het zelf gezien. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

De Koereiger zelf is een van de kleinere reigers van Europa. Momenteel is hij in zijn winterkleed en vrijwel egaal wit. Op zijn kop kun je nog iets geelachtig gekleurde veren zien die horen bij zijn zomer- of prachtkleed. In het zomer- of paarkleed heeft de Koereiger namelijk prachtige oranje-gele veren op zijn kop, onderaan de hals en op zijn rug. Kortom, het is een fraai reigertje. Die lange veren onderaan de hals en op de kop heeft hij overigens ook nu en ze wapperen fraai in de wind.

Regelmatig breng ik hem even een bezoekje. Hij is grappig, het Koereigertje, en niet schuw. Daarnaast is hij een goed fotomodel. Zo doet hij niet moeilijk om mij getuige te laten zijn van gruwelijke taferelen zoals het in zijn geheel doorslikken van een nog worstelende muis. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Of om te zorgen dat zijn kopveren mooi in punkkapsel komen te staan. Zoals in de vorige blog te zien was.

Ik houd hem in de gaten, ons Koereigertje. Als hij zo doorgaat wordt hij letterlijk vet. Ons eigen obesitas reigertje wordt het dan. Eén probleem hebben we in Groot-Mijdrecht in elk geval niet: de boeren hoeven niet te klagen dat de muizen alles op- en kapot vreten. Daar krijgen ze hier de kans niet voor!

Iedereen weer bedankt voor het lezen en bekijken van mijn blog en het schrijven van een reactie, dat blijft fijn!

Laatste verrassingen van 2014.

Dit jaar geen 12 mooiste maar de twee leukste verrassingen op de laatste dag van het jaar.
Het Koereigertje in onze polder liep vanmiddag op aai-afstand. Op een gegeven moment liep hij zo dichtbij dat ik moest terugzoomen. Lang leve de Telezoom :-).

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Hierboven een filmpje van vanmiddag. Kijk naar het 'wiegelen' van de reiger om voedsel uit de grond naar boven te krijgen.

Na een hele tijd van het Koereigertje te hebben genoten ging ik richting een groep ganzen. En ja 'iets' stuurde me naar de linker groep en niet naar de grotere rechter groep. Ik had een Roodhalsgansjes voorgevoel... De telescoop stond nog geen minuut toen ik tussen de Kolganzen ver weg inderdaad een Roodhalsgans ontdekte. (Roy, yes, I did it again :-)  ). Wat een heerlijk afsluiting van mijn vogeljaar.

Roodhalsgans (Branta ruficollis)

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een fijn, goed en gezond 2015 met mooie waarnemingen en foto's!

Ware liefde....

Wat is ware liefde? Het antwoord zal voor iedereen verschillend zijn. Vandaag werd ik getroffen door een staaltje ware liefde waar ik al eens eerder over heb geschreven. Mijn Rusjes. In mei 2009 in de echt verbonden in Kologriv en sindsdien onafscheidelijk. Twee keer per jaar met elkaar op de vleugels der liefde: naar je broedgebied en je overwinteringsgebied. Samen door storm en regen, samen rusten in een sappig weiland, samen kinderen krijgen en grootbrengen. Duizenden kilometers volg je elkaar want dat doe je als je bij elkaar hoort en van elkaar houdt. Je praat met elkaar in ganzentaal, begrijpt elkaar, blijft bij elkaar. Allemaal om de ware liefde.
Vandaag vond ik ze terug: 'mijn' 1HG en 1 CU, de Kolganzen die ik al vanaf hun eerste aflezing in Nederland volg. Ik was ontroerd ze terug te zien. Te zien dat ze zoals al die jaren niet van elkaars zijde wijken en elkaar nooit in de steek laten. Noem me sentimenteel, het kan me niet schelen. Voor mij is het geluk.

Kolganzen 1CU (man) en 1 HG (vrouw)

Over dit paar heb ik eerder geschreven in de blog http://devogelkijker.blogspot.nl/2012/12/from-russia-with-love.html.

Vandaag zag ik behalve mijn Russisch paar ook nog 7 andere geringde Kolganzen. Er waren zeker rond de 4000 ganzen bij de Proostdijerdwarsweg en omgeving. Ook werd er in de weilanden druk gefoerageerd door honderden Spreeuwen met daartussen flinke groepen Koperwieken en Kramsvogels. Echte wintervogels in onze polder.

Koperwiek (Turdus iliacus), archieffoto

Kramsvogel (Turdus pilaris ), archieffoto.

De tweede verrassing werd mij aangereikt door Roy, een vogelkennis van IVN de Ronde Venen en Uithoorn. Hij was ook aan het ringen zoeken en vertelde me dat er een Koereigertje in de polder zat sinds gisteren. Dat wist ik niet en dus heb ik het zeldzame reigertje dankzij Roy ook nog mooi kunnen zien. Voor mooie foto's was het al te laat maar herkenbaar is hij nog wel.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Gisteren was ik (onverwachts) op de Brouwersdam. Ik heb er niet echt speciale dingen gezien maar gewoon lekker genoten van de soorten die er waren. Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt omdat ik mijn nieuwe camera had uitgeleend en het zelf met de back-up camera moest doen. Daarnaast moesten we best gladde blokken af en ik kan mij geen gebroken been permitteren :-S.

De standaard soortjes staan op de foto en ik zal er de komende dagen nog een paar bij zetten als ik iets meer tijd heb om te ver- en bewerken. Het werk is nog steeds een beetje gekkenhuis....

Scholeksters (Haematopus ostralegus), staat op de foto vanwege de kleurringen.

Steenloper (Arenaria interpres), mooi in zijn omgeving die perfect bij zijn kleed past.

Paarse strandloper (Calidris maritima )

Iedereen alvast een heel fijne jaarwisseling en een mooi en vogelrijk 2015 gewenst. Wie weet wordt de Koereiger wel de eerste zeldzaamheid van 2015 in de Mijdrechtse polder. Duimen maar!