Ware liefde....

Wat is ware liefde? Het antwoord zal voor iedereen verschillend zijn. Vandaag werd ik getroffen door een staaltje ware liefde waar ik al eens eerder over heb geschreven. Mijn Rusjes. In mei 2009 in de echt verbonden in Kologriv en sindsdien onafscheidelijk. Twee keer per jaar met elkaar op de vleugels der liefde: naar je broedgebied en je overwinteringsgebied. Samen door storm en regen, samen rusten in een sappig weiland, samen kinderen krijgen en grootbrengen. Duizenden kilometers volg je elkaar want dat doe je als je bij elkaar hoort en van elkaar houdt. Je praat met elkaar in ganzentaal, begrijpt elkaar, blijft bij elkaar. Allemaal om de ware liefde.
Vandaag vond ik ze terug: 'mijn' 1HG en 1 CU, de Kolganzen die ik al vanaf hun eerste aflezing in Nederland volg. Ik was ontroerd ze terug te zien. Te zien dat ze zoals al die jaren niet van elkaars zijde wijken en elkaar nooit in de steek laten. Noem me sentimenteel, het kan me niet schelen. Voor mij is het geluk.

Kolganzen 1CU (man) en 1 HG (vrouw)

Over dit paar heb ik eerder geschreven in de blog http://devogelkijker.blogspot.nl/2012/12/from-russia-with-love.html.

Vandaag zag ik behalve mijn Russisch paar ook nog 7 andere geringde Kolganzen. Er waren zeker rond de 4000 ganzen bij de Proostdijerdwarsweg en omgeving. Ook werd er in de weilanden druk gefoerageerd door honderden Spreeuwen met daartussen flinke groepen Koperwieken en Kramsvogels. Echte wintervogels in onze polder.

Koperwiek (Turdus iliacus), archieffoto

Kramsvogel (Turdus pilaris ), archieffoto.

De tweede verrassing werd mij aangereikt door Roy, een vogelkennis van IVN de Ronde Venen en Uithoorn. Hij was ook aan het ringen zoeken en vertelde me dat er een Koereigertje in de polder zat sinds gisteren. Dat wist ik niet en dus heb ik het zeldzame reigertje dankzij Roy ook nog mooi kunnen zien. Voor mooie foto's was het al te laat maar herkenbaar is hij nog wel.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Gisteren was ik (onverwachts) op de Brouwersdam. Ik heb er niet echt speciale dingen gezien maar gewoon lekker genoten van de soorten die er waren. Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt omdat ik mijn nieuwe camera had uitgeleend en het zelf met de back-up camera moest doen. Daarnaast moesten we best gladde blokken af en ik kan mij geen gebroken been permitteren :-S.

De standaard soortjes staan op de foto en ik zal er de komende dagen nog een paar bij zetten als ik iets meer tijd heb om te ver- en bewerken. Het werk is nog steeds een beetje gekkenhuis....

Scholeksters (Haematopus ostralegus), staat op de foto vanwege de kleurringen.

Steenloper (Arenaria interpres), mooi in zijn omgeving die perfect bij zijn kleed past.

Paarse strandloper (Calidris maritima )

Iedereen alvast een heel fijne jaarwisseling en een mooi en vogelrijk 2015 gewenst. Wie weet wordt de Koereiger wel de eerste zeldzaamheid van 2015 in de Mijdrechtse polder. Duimen maar!

Wat zingt daar?

In de vorige blog schreef ik al dat ik met Maria naar Texel was geweest. Het was een heerlijke dag vol met zonneschijn en we gingen na het intermezzo van de bloembollenvelden met goede zin de boot af en Texel op. Eerst even langs de Petten, daar zijn meestal Sterns te vinden. Dat klopte ook nu, diverse Visdiefjes en Grote sterns hadden het er erg gezellig. Er werd druk gebaltst, visjes aangeboden, verleid en kleine sterntjes gemaakt.

Vervolgens gingen we naar de Horstpolder, daar zitten de zangertjes. Maria hoopte op Braamsluiper en Nachtegaal omdat ze die soorten nog niet in het echt had gehoord of gezien. Haar wens ging in vervulling nadat we eerst uitgebreid Putters, Groenling, Fitis, Tjiftjaf en Kneutjes waren gepasseerd.

Kneu (Carduelis cannabina)

We kregen de Braamsluiper prachtig in de telescoop, luid zingend. Maria's dag kon toen al niet meer stuk maar toen even later uit het struikgewas de nachtegaal begon te zingen waren we allebei helemaal blij. Het 'leuke' van nachtegalen is dat je het gevoel hebt dat ze naast je zitten te zingen maar dat je ze nauwelijks of niet kunt ontdekken. Dat was uiteraard ook nu het geval. Op een bruinrode flits ergens in de struiken na dan. Je moet het dus doen met een 'hoor' waarneming. Maar, horen is scoren ;-). Een paar jaar geleden heb ik eens het geluk gehad een nachtegaal te zien zingen en dat heb ik toen gefilmd. Dat filmpje plaats ik hier bij gebrek aan een actuele foto. De goede luisteraar hoort op de achtergrond ook nog een Cetti's zanger.

Er zong natuurlijk nog meer: Winterkoning, Blauwborst, Zwartkop en Rietzanger. Die had zich een paar dagen eerder fantastisch laten zien in de Waverhoek terwijl hij z'n longen uit z'n lijf zong. Ondanks de harde wind en de heen en weer zwiepende rietstengels had ik daar wonder boven wonder een mooie plaat van.

Rietzanger (Acrocephalus schoenobaenus)

Terwijl we in het zangvogelpardijsje liepen, zagen we diverse malen in de verte Bruine kiekendieven jagen. Toen we terug liepen zagen we ze iets minder ver weg jagen en af en toe het riet in duiken op een prooi. Jammer dat het altijd te ver weg is....

Bruine kiekendief (Circus aeruginosus)

Bruine Kiekendief (Circus aeruginosus)

We vervolgden onze tocht over het eiland. De wind trok wel aan en zorgde nogal eens voor trillende telescopen. Op een paar plaatsen konden we gelukkig wat lager zitten waardoor we toch nog wat zagen zonder geschud en getril. We deden diverse leuke ontdekkingen zoals een Witbuikrotgans en een Rouwkwikstaart en een groepje van 3 Gele kwikstaarten. Voor ons beiden de eerste van dit jaar. We zagen de Oeverzwaluwen al druk bezig in de buurt van de Oeverzwaluwwand, diverse holletjes zaten er al in. Er liepen verschillende steltlopers waaronder een Zwarte ruiter in zomerkleed, altijd een fraai gezicht zo'n prachtig zwarte steltloper. De Steenlopers, wie kent ze niet, lagen op een kluitje bij elkaar. De meeste in winterkleed maar een enkele in zomerkleed. Dat zie je toch niet zo vaak en daar heb ik een paar foto's van gemaakt ter vergelijking. Het lijken dan echt twee verschillende vogels.

Steenloper in winterkleed (Arenaria interpres)

Steenloper in zomerkleed (Arenaria interpres)

Steenlopers, links winterkleed, rechts zomerkleed (Arenaria interpres)

Door de wind was het eigenlijk ook wel lastig fotograferen, alleen een lepelaar en een paar kluten lieten zich nog vastleggen terwijl ik laag was gaan zitten langs de waterkant, zoveel mogelijk uit de wind.

Lepelaar (Platalea leucorodia)

Lepelaar (Platalea leucorodia)

Lepelaar (Platalea leucorodia)

De Kluten trokken zich niets van ons aan, dat is wel eens anders! Ik vind het nog steeds een van de mooiste en sierlijkste steltlopers en ik verheug me alweer op de pulletjes die over een tijdje zullen rondwandelen want ook de kluten stonden regelmatig op elkaar te wiebelen.

Kluut (Recurvirostra avosetta)

(Recurvirostra avosetta)

We hadden die dag ook nog een frustratiesoort: de Bonte Kraai. Door diverse mensen 'vlak langs de weg'gezien bij een omgeploegd veldje. Wij stonden er ook, ongeveer een uur van links naar rechts gelopen, gespeurd, veldje links, veldje rechts, weer terug, weer heen. Aangesproken worden door mensen: 'hebben jullie net hiernaast die Bonte kraai gezien, vlak langs de weg?' NEE DUS. 'O, nou hij zit er echt hoor....'. Wij weer terug, weer heen, weer veldje afgespeurd, ander veldje afgespeurd en ik kan dat dan echt niet uitstaan. Ik twijfel ernstig aan het bestaan van Bonte kraaien op Texel :-)...

Nou ja, verder was het een enorm geslaagde dag, we zagen weer veel soorten voor het eerst dit jaar, veel teruggekomen zomergasten. April is een heerlijke maand voor een bezoek aan Texel en ik denk er met veel plezier aan terug. Niet in de laatste plaats dankzij het fijne gezelschap van mijn vogelmaatje Maria!

Er zit een liedje in m'n hoofd....

Niet schrikken, de blog gaat over vogels. Of toch grotendeels. Alleen heeft vogels kijken soms rare bijwerkingen. De blog hieronder kan misschien nog dienen als afstudeeronderwerp voor een psycholoog of zo waarmee het nut van vogels kijken zich ook weer bewezen heeft.
Daar gaat ze (Clouseau, 1990):

In mijn hoofd zit het vol met liedjes, clipjes en songteksten. Van alles en nog wat vanaf de jaren '70 van de vorige eeuw tot nu, en van even zoveel willekeurige zangers of bands. Die liedjes komen vaak spontaan boven bij een bepaalde gebeurtenis, opmerking, geluid of waarneming. Om zich vervolgens, soms tot vervelens toe, voor een tijd 'op te dringen' aan mijn toch al overvolle hersenvakjes.

Zo ook het liedje van Herman van Veen en Alfred J. Kwak, dat gisteren spontaan boven kwam toen ik samen met Don op de Zuidpier liep en ik een zich uitgebreid wassende, duikende en poedelende Steenloper zag. Steenloperfoto's heb ik natuurlijk al (wie niet) maar een spetterende serie ontbrak nog. Ik zag de Steenloper badderen en spetteren en mijn hoofd begon spontaan te zingen: 'Spetter spieter spater, lekker in het water. Ga maar vast naar huis. Hij komt een druppel later.'

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Na een tijdje kwam er een tweede Steenloper bij. Met z'n tweeën poedelden ze dat het een lieve lust was.
Spontaan kwam 'Samen in 't bad, ja gezellig is dat', bij mij naar boven. Het gaat duidelijk niet goed met me, vrees ik. Ik ben niet zo van de Hollandse meezingers. Waarmee ik ze niet wil veroordelen, het ligt mij gewoon niet zo.

Dan maar verder wandelen en even met het hoofd schudden. Vlak naast de pier hangt een Zeekoet rond, hij is bijna aaibaar. Af en toe duikt hij wel wat en echt ongezond ziet hij er niet uit maar toch is het raar dat hij zo dichtbij blijft. Toch maar een paar fotootjes maken. De Zeekoet trekt zich werkelijk helemaal niets aan van de mensen en ik heb een vermoeden dat er gisteren héél veel Zeekoetenfoto's langs de Zuidpier gemaakt zijn.

Zeekoet (Uria aalge)

Zeekoet (Uria aalge)

Een Zeehond met vis in z'n 'hand' laat zich in de verte zien. Het is grauw en mistig aan zee en echt veel te zien is er niet. Ik ben blij dat ik door de scoop nog het één en ander kan waarnemen maar 'de meeuwen in de lucht, lijken net verdwaalde stippen....'. Nee hè, alweer Herman van Veen, dit keer uit het liedje Suzanne. In het Engels bekend als 'Susan' van Leonard Cohen.

Nadat we de pier tot aan het einde hebben afgelopen en ondertussen ook nog wat medewaarnemers en -bloggers zijn tegengekomen, besluiten we maar snel terug te lopen richting strand. Daar houden nog wat groepjes steltlopers en meeuwen zich op. Ondertussen wordt het grauwer en donkerder. Duidelijk geen fotoweer en met de wind die uit het west-zuidwesten waait, beneveld alles wat van glas is. En trouwens ook alles wat niet van glas is maar dat is minder erg.

Op het strand komen de tissues goed van pas om bril, scoop en lens enigszins droog te maken. Met de scoop gericht op een groepje steltjes zie ik Rosse grutto's, Bonte strandlopers, Kanoet, Grote stern en Drieteentjes.
Drieteentjes, die 'rennen, vliegen, baden, eten, drinken, slapen en weer door gaan....'. Aaargh, nu dat lied weer, dat is me vorig jaar ook al eens overkomen met een groep Drieteentjes.
Gelukkig voor mij zijn er dit keer ook relatief rustige Drieteentjes die zich gewillig laten fotograferen en mijn 'liedjeshoofd' weer even tot rust laat komen.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Terwijl ik geniet van de Drieteentjes begint het heel zacht te motregenen. Het wordt tijd om te stoppen met deze, eigenlijk op voorhand mislukte, fotomissie. Raar is dat toch, die combinatie van de Zuidpier met mij. Op de een of andere manier hebben we een soort haat-liefde verhouding. Of eigenlijk heb ik die met het weer bij de Zuidpier. Ik vertrek thuis met zon en zodra IJmuiden in zicht komt gaat het licht spontaan uit. Er zit niets anders op dan stug vol te houden, de aanhouder wint tenslotte. Ook is een Drieteentje altijd mooi, zelfs zonder kleur.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Inmiddels is het een dag later. Terwijl ik deze blog schrijf zijn de liedjes nog gezellig aanwezig. Die moeten spontaan verdrongen worden door een nieuw liedje. Misschien moet ik maar gaan stofzuigen, dan komt 'I want to break free' van Queen 9 van de 10 keer naar boven. Mét daarbij de briljante videoclip. Waar een beetje vogels kijken al niet toe kan leiden!

Voordat iedereen nu denkt dat ik meer dan gemiddeld raar ben (....), heb ik nog eens even het internet afgestruind. Er schijnen oplossingen te zijn voor irritante liedjes in je hoofd maar als ik het zo lees gaan die mij niet helpen ;-).

****************************

Allemaal bedankt voor het bezoek aan mijn blog en de reacties op de blog en foto van 'Dood (is heel) gewoon'. In het bijzonder wil ik Joke bedanken voor het regelen van het door mij gezochte krantenartikel. Super!

Belofte maakt schuld.

Een vogelblog dit keer, ja echt. Tenslotte had ik het beloofd. Gisteren heb ik dan ook heel wat gezien in de Groene Jonker (de achtertuin) maar fotografisch gezien werden het geen hoogstandjes. Wel foto's met een aaah en oooh gehalte, want lieve, kleine schattige pulletjes. De 'betere' foto's komen uit m'n archief.

Na mijn wijkjes fietste ik naar de Groene Jonker waar ik met Kees J. had afgesproken om een rondje te maken. Vogels kijken met Kees is altijd gezellig, leerzaam én staat bijna altijd garant voor het zien van leuke dingen want Kees heeft een bijzonder oog voor (verstopte) vogels. Vooral ralletjes. Tot de familie van de rallen behoren onder meer de Meerkoet, het Waterhoentje maar ook de wat minder algemene Waterral, het Porseleinhoen en het zeer zeldzame Klein Waterhoen en Kleinst Waterhoen. Kees heeft ze allemaal al eens zelf ontdekt. Om verstopte ralletjes zoals Porseleinhoen en Waterral te zien, is met Kees een rondje maken dus gewoon een beetje eigenbelang... ;-). Daarnaast heeft Kees mij heel veel geleerd toen ik net met vogelen begon en nog steeds weet en ziet hij heel veel meer dan ik. Om niet helemaal nutteloos te zijn, hoor ik dan gelukkig best goed en kan ik soms Kees verrassen met een leuk zangertje. Inmiddels zijn we al een paar jaar vogelmaatjes die (on)regelmatig samen vogels kijken en ook wel van een beetje competitie, met een knipoog, houden. Bijvoorbeeld als het om ganzenringen aflezen gaat.

Genoeg hierover. Ik kom de Jonker in en Kees meldt al meteen een Steenloper. Een echte kustsoort en dus bijzonder bij ons in het binnenland én mooi in zomerkleed. Dubbel bijzonder dus. Door de telescoop laat hij zich prachtig bekijken.

Steenloper (Arenaria interpres)

Door de hele Jonker wemelt het van de Kleine pleviertjes, adulten en juvenielen. Ze zijn niet fotografeerbaar maar ik heb er archiefplaten van. De adulte Kleine plevier kun je herkennen aan het mooie gele oogringetje.

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Kleine plevier (Charadrius dubius)

Ook lopen er meer dan 100 Kemphanen rond, allemaal een beetje 'schroffelig'. De mooie kragen van hun baltskleed zijn inmiddels voornamelijk verdwenen. Zonder die kraag hebben ze maar dunne nekjes en vind ik ze persoonlijk niet mooi. Het is me dan ook nog nooit gelukt om een mooie Kemphanenfoto te maken. Altijd gooi ik de foto's weg. Het zal wel aan mij liggen. Voor dit blog heb ik dan maar een foto bewaard waarop de rare nekjes niet zo goed zijn te zien ;-).

Kemphaan (Philomachus pugnax)

Watersnippen, Zomertaling, Oeverlopers, Witgatjes, Lepelaars en Bosruiters zien we ook.

Lepelaar (Platalea leucorodia) Juveniel, o.a. te herkennen aan de zwarte vleugelpunten.

Bosruiter (Tringa glareola)

We wandelen een stukje verder en dan komen we bij 'Ralplaza'. Eerst horen we een Waterral gillen. Dat klinkt alsaf er een big wordt gekeeld. Een spectaculair geschreeuw voor zo'n relatief klein vogeltje. Vervolgens ziet Kees een juveniele Waterral, een beige-achtige vogel die nog niet in adult kleed is maar qua grootte bijna volwassen. 'Bewijsfoto'.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Een stukje verderop vindt Kees een pul (donskuikentje) van een Waterral. En die zijn zó leuk. Pikzwart dons op lange benen met grote poten en een echt Waterral snaveltje, al is het dan nog wel licht gekleurd.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Waterral (Rallus Aquaticus) Let op die enorme poot.

Vervolgens komt er een ouder bij het jong. Even later ontdekt Kees verderop in de rietkraag een Porseleinhoen die ik dankbaar kan bekijken. Gelukkig vind ik zelf ook nog een Waterral en hoor ik een Snor. Later zien we twee Waterral ouders met elk een pul. Heel leuk en we staan bijna een uur naar alle ralletjes te kijken.

Waterral (Rallus Aquaticus)

Terwijl we staan te genieten van de ralletjes, zingen de Snor, Rietgors, Kleine Karekiet en Rietzanger onverstoorbaar hun riedeltjes.

Rietzanger (Acrocephalus schoenobaenus) Foto uit de Waverhoek.

Snor (Locustella luscinioides) Foto uit de Waverhoek

Zeer tevreden wandelen we terug richting onze fietsen. We splitsen op want we staan op verschillende plekken en ik kijk nog even op hét hoekje van de Jonker waar altijd wat te zien is. Een Bruine Kiekendief zorgt nog even voor wat paniek en ik zie de Kleine Strandloper die in de ochtend was gezien. Ook valt mijn oog op een zéér donkergrijze Kwikstaart. Rouwkwik, denk ik meteen. Na een kwartier naar het beestje te hebben gekeken kan ik er echt niets anders van maken en ik maak een foto op enorme afstand. Er wordt nog over gediscussieerd of het een Witte Kwikstaart of een Rouwkwikstaart is. Bij de parkeerplaats vliegen de Boerenzwaluwen af en aan. De jonge zwaluwen hebben honger en al kunnen ze best zelf eten zoeken, ze laten het toch liever over aan pa of ma.
De foto's zijn van vorig jaar maar dit jaar doen ze weer precies hetzelfde....
 

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Boerenzwaluw (Hirundo rustica)

Na een gezellige en vogelrijke middag fiets ik tevreden naar huis. We hebben veel gezien en veel gehoord. Het is dit jaar zeker geen saaie juli maand voor wat betreft vogels. En de Jonker is weer als vanouds een fijne vogelplek, al duurde het dit jaar wel erg lang voor het zover was.

Vanmiddag belt Kees me. Hij staat naar een Poelruiter te kijken in de Waverhoek (de voortuin). Echt fijn zo'n vogelmaatje! Helaas heb ik andere verplichtingen en kan ik niet gaan kijken. Nu maar hopen dat het bijzondere steltlopertje er morgen of zaterdag ook nog zit, dan kan ik nóg een vogelblog maken........

Lesbos 2013, deel 2

Na de blog Lesbos 2013, deel 1, is hier Lesbos 2013, deel 2.

Lesbos heeft een enorm divers landschap. Er zijn groene vlakten, al dan niet begroeide bergen en bossen. Het westen van het eiland bestaat uit 'kale' rotsen, ontstaan door vulkanische activiteit in een ver verleden. Dit 'kale' landschap biedt een desolate aanblik en juist daarom vind ik het zo mooi. Als je beter kijkt zie je dat kaal helemaal niet kaal is. Diverse planten en struiken hebben op deze rotsen een plek gevonden om te groeien en te bloeien. Daarnaast zie je op de rotsen vogelsoorten die juist deze habitat tot hun woongebied hebben. De Rotsmus, Rotsklever, Smyrnagors, Aziatische Steenpatrijs en de Blauwe rotslijster zijn hier voorbeelden van.

Het zien en/of fotograferen van deze soorten is niet altijd even gemakkelijk. Mijn oren zijn gelukkig heel goed en ik heb menige vogel gezien doordat ik hem eerst hoorde en dan kon gaan zoeken in de richting waar de roep of zang vandaan kwam. Vaak zitten ze ver weg aan de rand of bovenop de rotsen waar alleen de telescoop het beeld tot leven brengt. Maar soms heb je geluk. En dat had ik. Mijn absoluut allermooiste vogel- en fotomoment van deze vakantie was de dag dat ik ergens even de weg af reed om op de kaart te kijken waar ik precies was, en waar ik naar toe moest rijden. Het was warm dus het autoraampje was open. Nadat ik gestopt was hoorde ik direct een vogel. Ik keek opzij en zag dit:

Blauwe rotslijster (Monticola solitarius, Blue Rock Thrush)

Ik was even met stomheid geslagen. De Blauwe Rotslijster had ik al zo vaak gezien maar altijd op flinke afstand, vaak niet eens een bewijsplaatje waardig. Nu zat hij min of meer 'naast' de auto. Eerst was hij gealarmeerd en dat was ook begrijpelijk. Na een tijdje zag ik ook het vrouwtje dat alarmeerde.

Blauwe rotslijster (Monticola solitarius, Blue Rock Thrush)

Toen ik rustig in de auto bleef zitten werd het gewone werk voortgezet en werden er vaste rondjes gevlogen. Het bleek een paartje met jongen te zijn die veilig in de rotswand verstopt zaten maar die wel erge honger hadden (althans daar zag het toch naar uit want de ene hap na de andere werd naar een voor mij onzichtbare plek in de rots gebracht en poepzakjes werden vervolgens naar buiten gebracht en gedumpt). Ik ben een tijdje blijven kijken en genoot van dit mooie onverwachte wondertje. Met de camera op de rijstzak in de auto heb ik wat foto's gemaakt waarvan ik de onderstaande zelf de mooiste vind.

Blauwe rotslijster (Monticola solitarius, Blue Rock Thrush)

Ook mevrouw liet zich af en toe nog even zien. Als je haar ziet zou je niet direct aan een Blauwe Rotslijster denken maar ze is het toch echt.

Blauwe rotslijster (Monticola solitarius, Blue Rock Thrush)

Met een grijns van oor tot oor kwam ik van deze plek vandaan. Verdwalen of kaartlezen is dus gewoon zinvol. Weg met al die onnodige TomTom's en Karin's!

Na de Blauwe Rotslijster zag ik de Blauwe 'rots'reiger :-). Dit zag er zo maf uit, die reiger op de kale rotsen dat ik het wel leuk vond om er een foto van te maken. Niet voor het mooi maar voor het verhaal.

Blauwe reiger (Ardea cinerea, Blue Heron).

In hetzelfde gebied vind je ook diverse gorsjes. Overal om je heen hoor je gorzenliedjes. Gorzen blinken niet echt uit in muzikaliteit maar herkenbaar zijn de eenvoudige deuntjes wel en het helpt om ze te vinden. Neem de Smyrnagors. Zingen doet hij de hele tijd maar hij is soms lastig te vinden. Knap hoe sommige vogels zich schijnbaar onzichtbaar kunnen maken. Na héél lang zoeken zag ik er eindelijk 1 en, zo werkt dat, vervolgens meteen 3. Het is een grijsachtig gorsje met een lichtgele kop. Dat koppie stak net boven een rotsblok uit maar een mooie foto kon ik er niet van maken.

Smyrnagors (Emberiza cineracea, Cinereous Bunting)

De Cirlgors en de Bruinkeelortolaan, die je overigens ongeveer overal hoort en ziet, lieten zich  gewilliger fotograferen. De Zwartkopgors is ook een wijdverspreide gors op Lesbos, dit jaar heb ik hem niet gefotografeerd maar ik heb er nog een mooie archieffoto van.

Cirlgors (Emberiza cirlus, Cirl Bunting)

Bruinkeelortolaan (Emberiza caesia, Cretzschmar's Bunting)

Zwartkopgors (Emberiza melanocephala, Black-headed Bunting)

Rotsklevers waren er dit jaar ook volop. Er was een dag waarop het volgens mij nationale uitvliegdag was. Het ene na het andere gezin zag je op de rotsen zitten. Afgetobde ouders en kakelverse, in strak verenpak gehulde, goed doorvoede jongen. Met de ouders voel ik altijd een beetje mee.

Rotsklever (Sitta neumayer, Rock Nuthatch)

Rotsklever (Sitta neumayer, Rock Nuthatch)

Ook staan er schaapjes op en tussen de rotsen en al denk je het niet meteen, ze vinden genoeg om te eten.

Schaapjes (Sheep)

Niet alleen eten maar ook gegeten worden...

Dode schaapjes (dead Sheep)

En als het dan toch over eten gaat kunnen de foto's van de Middelste Bonte Spechten die met hun bekken vol rupsen, torren en krekels hun jongen kwamen voeren ook nog wel in deze blog.

Middelste Bonte Specht (Dendrocopos medius, Middle Spotted Woodpecker)

Middelste Bonte Specht (Dendrocopos medius, Middle Spotted Woodpecker)

Middelste Bonte Specht (Dendrocopos medius, Middle Spotted Woodpecker)

Na een dag vogelen, wandelen en rondrijden sloot ik mijn tocht meestal af met een bezoek aan de zoutpannen bij Kalloni. Overdag is het er meestal niet zo spannend en het licht is heel erg verkeerd.
's Ochtends en 's avonds kun je er echter je hart ophalen én fotograferen. De Zwarte ooievaars komen massaal overnachten: 'prepare for landing....'

Zwarte ooievaar (Ciconia nigra, Black Stork)

De sterntjes (Witwangstern, Dwergstern, Visdief, Zwarte stern en Witvleugelstern) komen uitgebreid foerageren voor de nacht.

Witvleugelstern (Chlidonias leucopterus, White-winged Black Tern)

Witvleugelstern (Chlidonias leucopterus, White-winged Black Tern)

Witvleugelstern (Chlidonias leucopterus, White-winged Black Tern)

Dwergstern (Sterna albifrons, Little Tern)

Er is zoveel te zien, ik ga het niet allemaal opnoemen. Verschillende stelt- en strandlopers, zangertjes, kwikstaarten, roofvogels, mussen.....

Bosruiter (Tringa glareola, Wood Sandpiper)

Steenloper (Arenaria interpres, Turnstone)

Een Grauwe Kiekendief had het voorzien op de Klutenkuikens maar werd met succes verjaagd.

Grauwe kiekendief (Circus pygargus, Montagu's Harrier) en Kluut ( Recurvirostra avosetta, Avocet)

De zwaluwen en Spaanse mussen vlogen af en aan op de draadjes en het gaas om zich vervolgens vol te eten.

Boerenzwaluw (Hirundo rustica, Barn-Swallow)

Spaanse mus (Passer hispaniolensis, Spanish Sparrow)

Spaanse mus (Passer hispaniolensis, Spanish Sparrow)

Ik sluit af met de mooie Balkankwikstaart. Deze zat telkens op hetzelfde plekje en dat was fijn. Zo had ik ook eens wat zekerheid in mijn vogelaarsbestaan.

Balkankwikstaart (Motacilla feldegg, Black-headed Wagtail)

Ik heb genoeg materiaal voor nog 1 of 2 blogs over Lesbos. Want wat landschapjes en gedenkhuisjes, reptielen, meer libellen, Klauwieren, Steltkluten enz. moeten ook nog een plaatsje krijgen.

Iedereen bedankt voor het lezen en kijken en de reacties op mijn blogs.