Posts tonen met het label Steenrode Heidelibel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Steenrode Heidelibel. Alle posts tonen

maandag 11 juli 2016

Systeem!

Lesbos deel twee laat even op zich wachten. Kon ik een aantal weken weinig tot niets, de laatste 2 weken gaat het hard vooruit. Daar ben ik blij om. Waar ik ook blij om ben, is dat het ongeluk voor mij de lange twijfel om over te stappen naar een systeemcamera heeft weggenomen. Zo hep ieder nadeel se foordeel. Het zware gesjouw is voorbij!

Kruipend duizendknoop

Aangezien ik me al lang aan het oriënteren was, hoefde ik nog maar uit 2 modellen te kiezen. Het is een Olympus geworden met divers glaswerk. Ondermeer een geweldige macrolens. Al mijn Canonspulen zijn verkocht en hoewel dat met een traantje gepaard ging, heeft het resultaat van de Olympus me dat beetje verdriet snel laten vergeten. Door de beperking van het thuis zitten kon ik wat oefenen in de tuin die gelukkig genoeg moois oplevert.

Geranium

Snorzweefvlieg

Koolmees door het raam

Ransuiltakkeling héél hoog in de boom (niet in de tuin)

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel

Bruinrode heidelibel
Gisteren kwam dan eindelijk na 7 weken de dag dat ik er weer op uit kon. Samen met Maria en Peter, Robert en Frank ging ik naar de Weerribben. Peter was zo lief om het hele stuk te rijden dus dat was fijn. Mijn nieuwe cameraatje ging mee en ook gisteren heb ik er plezier van gehad. Natuurlijk moet ik nog veel uitproberen en de camera goed leren kennen maar met de eerste resultaten ben ik blij. We hadden een heerlijke dag die begon met het vinden van een Grote vuurvlinder, niet de minste soort, terwijl we boven ons de Boomvalken zagen jagen en de Wielewalen hoorden zingen. We zagen diverse soorten libellen, vogels, vlinders en nog veel meer. We eindigden de dag in stijl met..... een grote vuurvlinder. Kortom: een heerlijke dag!

Grote vuurvlinder
Bruine korenbout man (beetje versleten helaas)

Gouden sprinkhaan man

Steenrode heidelibel vrouw

Vuurlibel vrouw

Zwarte heidelibel man

En het toetje:

Grote vuurvlinder vrouw
Grote vuurvlinder man
Iedereen bedankt voor het lezen, kijken en reageren en voor wie nog gaat: een fijne zomervakantie!

dinsdag 11 augustus 2015

En we gaan nog even door!

Helemaal in de vlindermodus zijn we deze zomer, Maria en ik. Dus zoeken we verder, afgelopen zondag in de Amsterdamse Waterleidingduinen want daar vliegt de Keizersmantel. Een vrij grote oranje vlinder met een zwarte tekening op de bovenvleugels en een subtiel getekende ondervleugel.

We vinden hem en haar vrijwel direct na de ingang Oase voorbij het bezoekerscentrum. Dat is wel heel erg boffen!

Het mannetje heeft fraaie zwarte lengte strepen op de bovenvleugels, dat is goed te zien op de foto. Bij het vrouwtje ontbreken deze strepen.

Keizersmantel, man (Argynnis paphia)

Keizersmantel, man (Argynnis paphia)

Keizersmantel, vrouw (Argynnis paphia)
Eigenlijk hebben we onze 'doelsoort' van de dag dus al gauw gevonden. Dit is wel wat anders dan de urenlange zoektocht naar het Spiegeldikkopje.

Het is zonde om niet nog wat verder te lopen en het gebied een beetje te doorzoeken op ander leuks. Op het Vinkenveld miegelt het van de Blauwvleugelsprinkhanen. Helaas zie je die blauwe vleugels alleen maar als ze vliegen of springen, zo je wilt. Maar we zien dus om de haverklap blauwe vleugeltjes die door mij in elk geval niet te fotograferen zijn. Op het zand is het sprinkhaantje toch iets minder spannend om te zien.

Blauwvleugelsprinkhaan (Oedipoda caerulescens)
De foto hieronder komt van internet maar daar zie je wél hoe mooi blauw de ondervleugeltjes zijn.

"Oedipoda caerulescens MHNT" by Didier Descouens - Eigen werk. Licensed under CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons - https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Oedipoda_caerulescens_MHNT.jpg#/media/File:Oedipoda_caerulescens_MHNT.jpg
We lopen verder langs en door het Vinkenveld. Zo af en toe zien we wat Damherten, een leuke afwisseling. Boven ons hoofd horen we Buizerds, Havik, Grote bonte specht, gaai, Boomklevers en -kruipers, mezen en merels. Maar vandaag zijn we niet aan het vogelen, hoewel we de kijker natuurlijk toch even tevoorschijn halen.

De volgende soorten bevinden zich allemaal op een mooi bloemrijk veldje:

De Kleine Parelmoervlinder. Die had ik in Nederland nog niet eerder gezien, wel in het buitenland.

Kleine Parelmoervlinder (Issoria lathonia)
Kleine Parelmoervlinder (Issoria lathonia)
Ook zien we tientallen Heivlinders. Leuk om hem nu ook goed op de foto te hebben. Als hij open zit lijkt hij best een beetje op een Argusvlinder maar de onderzijde is heel anders, net als de vorm van de vleugels.

Heivlinder (Hipparchia semele)
Er vliegen ook Kleine koolwitjes, Citroenvlinders, Dagpauwogen, Bruine- en Bonte zandoogjes en Distelvlinders maar die heb ik al zo vaak op de foto gezet dat ik daar geen moeite voor ga doen.

Over ons heen scheren de grote libellen, jagend op een prooi. We zien veel Paardenbijters, een paar Grote Keizerlibellen en de Zuidelijke Keizerlibel. Om dat vliegend vast te leggen kom ik nog wel eens terug ;-). Waarschijnlijk lukt dat met de telelens beter.

De heidelibellen zijn wat dat betreft gemakkelijker, vooral als ze een prooi aan het eten zijn.

Bruinrode heidelibel, vrouw (Sympetrum striolatum)
Bruinrode heidelibel, vrouw (Sympetrum striolatum)

Steenrode heidelibel, vrouw (Sympetrum vulgatum)
Als laatste foto nog een Hooibeestje, best een schattig vlindertje.

Hooibeestje (Coenonympha pamphilus)
Hoewel we niet echt een enorm stuk hebben gelopen zijn we toch een beetje gaar van de warmte. Tegen drieën houden we het voor gezien en gaan terug naar de auto. Daar komen we helemaal bij met fris water, cola en heerlijke kersen van Maria's eigen kersenboer. Met een half uurtje rijden kom ik voldaan thuis ondanks dat we het ijsje van de Mac Donalds missen :-).

In de volgende blog zullen wellicht ook weer eens vogels staan. De trek is al begonnen en mijn telelens weer gemaakt. Duimen maar!

dinsdag 6 augustus 2013

Grote-, Rode-, Blauwe-, en Donkere Pimpernellen

In Noord-Brabant en Limburg vind je het allemaal. Dat wil zeggen als je via allerlei omwegen achter geheimen kunt komen. Voor wie een beetje goed kan zoeken zijn diverse geheimen te onthullen via het internet. Een geheim is immers alleen een geheim als maar één persoon het weet en dat zorgvuldig bewaart. De conclusie is dat échte geheimen bijna niet meer bestaan.

Genoeg geheimzinnigheid nu en over tot de orde van de dag en de inhoud van de blog. De blog gaat over vlinders, zeldzame vlindertjes: het Pimpernelblauwtje en het Donker Pimpernelblauwtje.
Beide vlindertjes zijn als ze dichtgevouwen eerder beige of bruin, het blauw zie je pas als ze hun vleugels openen of vliegen.

Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
 Het Pimpernelblauwtje heeft de Grote Pimpernel* als waardplant. Het vlindertje legt hier de eitjes in.

Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
* De Grote Pimpernel (Sanguisorba officinalis, synoniem: Poterium officinale) is een plant die behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae).
Deze plant, die een hoogte kan bereiken van 30 tot 120 cm, schiet op uit dikke vertakte ondergrondse stengels. Hij vormt een rozet van maximaal 14 blaadjes, waaruit verschillende bloemstelen opschieten met langwerpige donkerrode bloemhoofden zonder kroonblaadjes. Hij bloeit van juni tot september en komt in grote delen van Europa voor in vochtige graslanden met vooral een kleiachtige ondergrond. (Bron: Wikipedia)

Het vlindertje schijnt een 'ochtendmens' te zijn, daarom zijn Maria en ik er al vroeg bij op zondag. Om 9.00 uur genieten we van het Brabantse landschap, de Brabantse zon en de Brabantse Pimpernelletjes. De vlindertjes laten zich mooi zien en zijn goed benaderbaar als je dat voorzichtig doet. Zo komen de foto's van wat verderaf tot steeds dichterbij tot stand.

Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius) met tegenlicht
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
Ook de Steenrode Heidelibel geniet van de mooie rode Grote Pimpernel en laat zich tot op enkele centimeters naderen. Dit vrouwtje Steenrode Heidelibel is te herkennen aan de duidelijk recht afstaande legschede, de zwart met gele poten en de 'hangsnor' op het gezicht (ja, ook de vrouwen hebben een snor).

Steenrode Heidelibel vrouwtje (Sympetrum vulgatum)

Steenrode Heidelibel vrouwtje (Sympetrum vulgatum)
Steenrode Heidelibel vrouwtje (Sympetrum vulgatum)
Steenrode Heidelibel vrouwtje (Sympetrum vulgatum)
Het Donker Pimpernelblauwtje is ook zo'n geheim vlindertje. Ook zij hebben de Grote Pimpernel als waardplant. Voor dit vlindertje moet je ook in het zuiden van het land zijn. In Limburg in mijn geval.
Wat me opviel was dat deze vlindertjes ook heel lekker rustig op de Grote Pimpernel in de schaduw gaan zitten en niet alleen hysterisch rondvliegen in de zon. Ik heb het mezelf dus gemakkelijk gemaakt en zocht een van de schaduwplekjes op waar soms wel 4 of 5 vlindertjes rustig op een bloem zaten. Er was die dag echter wel meer wind en dat is de scherpte van de foto's natuurlijk niet ten goede gekomen.
Zoek de verschillen tussen het Donker Pimpernelblauwtje hieronder en het Pimpernelblauwtje op de foto's hierboven. De overeenkomst is gemakkelijk: bruin!

Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)

Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)

Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)
Beide vlindertjes kunnen alleen overleven onder specifieke omstandigheden. Er zijn slechts enkele (kleine) populaties in Nederland. De Vlinderstichting zet zich in voor het behoud van, onder andere, deze mooie vlinders. De vlinders hebben allebei een eigen website waar je meer informatie kunt vinden.

Pimpernelblauwtje
en
Donker Pimpernelblauwtje

Ik wil iedereen weer bedanken voor het bezoek aan mijn blog en de leuke reacties. Ik waardeer dat enorm.

zondag 21 juli 2013

Dilemma's.....

Dom, ik ben een blog begonnen die ik 'De Vogelkijker' hebt genoemd. Wat verwacht je dan op zo'n blog te zien? Juist. Vogels. Ineens kom je tot de vaststelling dat er al een aantal weken vooral libellen en juffers op de blog staan in plaats van vogels. Dat is raar, de titel zou dan beter 'De Libellenkijker' kunnen zijn. Of 'De vogel- en Libellenkijker', of 'De-weet-ik-veel-wat-allemaal-kijker'. Moet ik dan de titel van m'n blog aanpassen? Nee, tenslotte kijk ik nog altijd vogels en straks komen ze echt weer op de blog. Beloofd, met m'n hand op mijn hart. Want vogels blijven mijn allergrootste passie. Oók tijdens het libellen, vlinders, landschap, bloemetjes en bijtjes kijken.

Wel of niet vroeg opstaan, nog een dilemma. Ik houd niet van vroeg opstaan maar ik wil zo graag eens libellen en juffers met dauw zien en fotograferen. Voor één keer wil ik dat dan wel doen en zo komt het dat ik op maandagochtend om 06.45 in een bedauwd veld sta samen met Loes. De nevel hangt nog over het veld en de plasjes. Het was een dilemma of ik wel of niet de groothoeklens moest meenemen het veld in. Het besluit, nee, was duidelijk niet het juiste. Maar ach, ook met de macrolens kun je soms nog wel een acceptabel landschapsplaatje maken. De vlakken met de verschillende kleuren en de 'gouden' accentjes vind ik zelf in elk geval mooi.


Vervolgens zoeken we naar libellen en juffers met dauw. Juffers vinden we en dankbaar maken we foto's. Zelf worden we daardoor ook heel erg bedauwd, onze spijkerbroekbillen, knieën en waterdichte???? rubberlaarzen zijn al snel doorweekt. Het is het waard, wat mooi om te zien is dit allemaal.

Koraaljuffer (Ceriagrion tenellum)
Lantaarntje (Ischnura elegans)
Watersnuffel (Enallagma cyathigerum)
Hoewel ik redelijk tevreden ben met in elk geval de dauw, word ik toch een beetje teleurgesteld dat het qua scherpte beter had gekund. Heb ik toch net niet evenwijdig genoeg aan het beestje gezeten of een te laag diafragma gekozen. Het blijft een dilemma. Een laag diafragma zorgt voor een mooie achtergrond maar heel weinig scherptediepte. Een hoog diafragma geeft meer scherptediepte maar een, meestal, rommelige achtergrond.
We zoeken verder naar libellen maar de enige die ik vind zijn uitsluipende libellen zonder dauw. Gelukkig merkt Loes op dat zij 'bokehcirkels' op de achtergrond ziet en ze leert mij de kneepjes hoe ik dit ook in beeld kan krijgen. Mooi achter de libel.

Steenrode heidelibel (Sympetrum vulgatum)

Steenrode heidelibel (Sympetrum vulgatum)

Later lukt het me om de libel te determineren als Steenrode heidelibel vrouw. Dit onder meer vanwege de afstaande legschede die, weliswaar nog helemaal doorschijnend, goed onder aan het lijfje te zien is.

Loes en ik sluiten de ochtend af met nog een bezoek aan een ander gebiedje maar het is al zo warm dat we vrij snel afhaken. Ondertussen heeft Loes de Bandheidelibellen op mijn vorige blog gezien en wil wel graag mee als we nog eens gaan. Maria en ik willen in de herkansing voor uitgekleurde mannetjes. Als we dan toch gaan, zou dauw ook wel mooi meegenomen zijn.

***********

Gisterenochtend, nóg vroeger dan maandag (ik lijk wel gek, ik zou het maar één keer doen dat vroeg opstaan) rijden Maria, Loes en ik dus naar de Bandheidelibellen. De ochtend is bewolkt, de dauw is ver te zoeken. Er is zogezegd, een wolkje aan de lucht :-S.

De uitgekleurde Banheidelibellen met de rode pterostigma's zijn er wel en dat is fijn. Maria en ik zijn blij. Loes is in vervoering van de Bandjes omdat ze ze nog niet eerder heeft gezien en maakt heel veel foto's.
Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)
De zon wil maar niet doorbreken en op een gegeven moment begint het zelfs te druppelen. Hoewel we veel zien vliegen lukt het met de foto's toch allemaal net niet bij mij. Ik plaats nog een paar foto's van gisteren maar de meerderheid van mijn foto's zijn linea recta in de prullenbak verdwenen. Geen enkel dilemma of ik ze wel of niet zou bewaren. Een beetje slecht is toch slecht en een beetje onscherp blijft onscherp. Ik heb geloof ik 3 scherpe foto's overgehouden, de rest is mwah....

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)
Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)
Op de foto hierboven zie je boven de libel het huidje hangen waar ze uitgeslopen is. Het huidje is in werkelijkheid schat ik 1,5 cm. (wordt nog nagemeten). Echt heel klein dus. Dat daar zich later zo'n mooie libel uit ontvouwt, is toch een wondertje.
Hieronder hangt ze op te drogen. Het licht laat de vleugel schitteren in regenboogkleurtjes. 

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)
 Eén van de vele uitsluipende libellen die we zien is de Viervlek hieronder.
(Libellula quadrimaculata)
Nog een keer sta ik voor een dilemma: wel of niet die gruwelijke libel-etende spin fotograferen. Wel. En ook de Wespenspin, omdat hij zo'n mooi zigzagje in zijn web heeft. Arachnofobie-therapie. Maria haalt me over. Ze weet zelfs de naam van het monster: Rietkruisspin.

Rietkruisspin (Larinioides cornutus)

Wespenspin (Argiope bruennichi)
 De Grote Oeverspin van vorig jaar schiet nog even door mijn gedachten. Die met die duizend kindjes (....). Alle overige spinnen en insectjes ter plaatse negeer ik want anders durf ik geen veld meer in.

Om 2 uur 's middags gaan we huiswaarts, tevreden met de gezelligheid en de uitgekleurde 'Bandjes', iets minder tevreden met de fotografische omstandigheden en het gebrek aan dauw en zon. Nou ja, heel misschien deze zomer nog één keer proberen?


Allemaal bedankt voor het lezen en kijken en het reageren. De volgende blog gaat over VOGELS. Beloofd!

P.S. Kijk ook even op Maria's blog, zij heeft deze dag weer anders in woord en beeld weergegeven.