Het voorzichtige begin van 2020, de eerste vogels van het jaar

Het is voor de blog wel eens lastig dat er bij voorkeur foto's moeten zijn en het liefst nieuwe natuurlijk. Daar wringt de schoen nu omdat ik nog niet kan of ga fotograferen. Maar om toch weer eens wat te plaatsen trek ik gewoon mijn archief open en compenseer oude foto's met nieuwe tekst ;-).
Gisteren zat ik bij de handtherapeut toen ik door het raam een Scholekster aan zag komen vliegen. Hij begon in een plasje te stampen en te foerageren. 'Hé, een Scholekster' zei ik opgetogen, 'mijn eerste dit jaar'. Binnen enkele seconden zat ik met de handtherapeut en zijn stagiair over vogels en vogels kijken te praten. Ik heb in het handencentrum inmiddels al heel wat therapeuten gesproken en ze weten daar nu dat er soms vreemde patiënten komen die lyrisch over vogels kunnen praten. Sommige therapeuten vinden het echt leuk en worden heel enthousiast, andere zitten mij aan te horen alsof ik het over iets buitenaards heb. Maar goed, de Scholekster dus. Hoewel Scholeksters niet zeldzaam zijn, geeft zo'n eerste waarneming van deze soort bij mij toch een heerlijk gevoel, de lente komt eraan.

Scholekster (Haematopus ostralegus)

Vorige week kwam er een berichtje in onze regio-appgroep dat Kees een Rotgans zag in de polder achter mijn huis. Ook geen zeldzame soort langs de kust maar wel in het binnenland bij ons in de polder. Ik reed dus de polder in, kwam Kees tegen en praatte meteen even bij terwijl hij mij de Rotgans wees. Samen keken we de grote groepen Kolganzen af en lazen ook nog diverse halsringen af. Tussen de Kolganzen zaten ook Toendrarietganzen, Grauwe ganzen en een enkele Brandgans. Ik hoopte nu eindelijk weer eens een Roodhalsgans te vinden. Helaas is me dat ook dit jaar nog niet gelukt en eerlijk gezegd frustreert me dat wel een beetje.

Vorig jaar zat er rond deze tijd een Zwarte rotgans in dezelfde polder, die is echt zeldzaam, en daar heb ik me nog 'rot' naar gezocht (uiteindelijk ook gevonden maar het kostte toch heel wat uurtjes).

Het was een mooie zonnige dag en de ganzen zaten op redelijke afstand. Tijdens het ganzen scannen viel mijn oog op een Sperwer die rustig op een randje langs de sloot zat. Ook weer een eerste dit jaar. 

Rotgans (Branta bernicla)

Toen ik weer naar huis reed zag ik eindelijk 'mijn' Steenuiltje. Ik was al diverse keren langs de plek gereden maar zag het uiltje steeds niet, maar nu was hij er dan. Fijne waarneming is dat.

Steenuil (Athene noctua)

Tijdens de tuinvogeltelling in januari telde ik 10 verschillende soorten vogels: Huismus, Roodborst, Vink, Turkse tortel, Ekster, Kauw, Spreeuw, Merel, Pimpelmees en Koolmees. Op 1 soort na stonden deze ook allemaal in de top 10 van de tuinvogeltelling van de vogelbescherming. Het is opvallend dat ik de laatste 2 jaar veel huismussen in de tuin krijg na jaren van afwezigheid. De groep wordt groter dus dat is goed om te zien. Ook de Roodborst is de hele winter al van de partij en snoept van het voer en dan speciaal van de meelwormen die ik strooi. 

Roodborst (Erithacus rubecula)

Overigens voor de lezers onder ons; ik heb de boeken 'Het Roodborstje' en 'Het Winterkoninkje' van Stephen Moss gelezen. De boeken volgen een jaar lang de genoemde soort in wat Moss een biografie noemt. De boeken bevatten veel mooie afbeeldingen en beschrijven o.a. de geschiedenis van en bijgeloof over de vogels en uiteraard heel veel informatie over de soort, verspreiding, broed- en baltsgedrag etc. Geen saaie opsommingen maar lekker leesbaar. Ik vind beide boeken een aanrader.

En aangezien ik best een fan ben van beide vogels, was het leuk om er meer over te lezen.

Winterkoning (Troglodytus troglodytus)

Bovenstaande foto heb ik hier op de blog in 2013 al eens geplaatst met daarbij een gedicht over deze koninklijke vogel.

Met mijn pols gaat het vooruit en vogels kijken door de telescoop gaat goed. Dat heb ik dus ook een aantal keren gedaan. Zo was ik samen met Maria bij de Loenderveense plas waar we o.a. Brilduikers, Nonnetjes en Tafeleenden zagen.

Brilduiker man (Bucephala clangula)

Brilduiker vrouw (Bucephala clangula)

Nonnetje man (mergellus albellus)

Nonnetje vrouw (mergellus albellus)

Een klein rondje Groene jonker (een grote baggerzooi) leverde een mooie waarneming van een Roodborsttapuit op, naast de op de plas verblijvende winter eenden zoals de duizenden Smienten, Wintertalingen en Pijlstaarten.

Roodborsttapuit man (Saxicola rubicola)

Smient man (Mareca penelope)

Smient vrouw (Mareca penelope)

Wintertaling man (Anas crecca)

Voor echt fanatiek vogelen en eventueel fotograferen is het nog te vroeg maar ik geniet van de keren dat het wel gaat al zijn het vaak maar kleine rondjes in de directe omgeving. Mijn geduld wordt nog steeds flink op de proef gesteld maar het is heel fijn om te merken dat ik in elk geval vorderingen maak.

Iedereen weer bedankt voor het bezoek aan mijn blog!

Groot Mijdrecht in stilte

Soms zijn er momenten in je leven dat je hoofd vol zit met gedachten maar dat de juiste woorden niet te vinden zijn om ze te omschrijven.

De schoonheid van berijpt riet, de stilte van een mistige polder, de gouden gloed over het riet langs de Grote Wije, het genieten van een klein speciaal reigertje, het verre gefluit van de smienten, vogels die in bevroren gras naar voedsel zoeken en de gedempte geluiden van een natuur onder een nevel die zo'n speciale sfeer geeft.

Polder Groot Mijdrecht, een impressie.

 

Vet!

Gisteren kreeg ik van de redactie van 'IVN De Ronde Venen en Uithoorn' de vraag of ik een stukje wilde schrijven over 'ons' Koereigertje voor in het blad. Uiteraard met foto's erbij die ik de afgelopen week en eerder maakte.

Op zo'n verzoek kan ik geen nee zeggen (dat kan ik überhaupt slecht, maar dat terzijde). Dus ben ik 's avonds even in de virtuele pen gekropen met het onderstaande stukje tekst als gevolg (min of meer, er zijn een paar kleine aanpassingen). Ik weet dat het vorige blogje ook over de Koereiger ging maar ondertussen heb ik een serie nieuwe foto's kunnen maken van dit 'vette' reigertje.
**********************************************************************************

Polder Groot Mijdrecht is één van de aantrekkelijkste plekken in Europa , althans dat vindt een bijzonder reigertje dat er al enige weken verblijft. Op 28 december 2014 werd hij ontdekt langs de Waverdijk. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Het reigertje, meer bepaald een heuse Koereiger, heeft er voor gekozen om de winter door te brengen in frissere streken dan normaal. De Koereiger hoort namelijk lekker te zonnebaden in Zuid-Frankrijk, Spanje of Portugal en bij uitbreiding in Noord-Afrika. Om het plaatje compleet te maken vervoert hij zichzelf op de ruggen van groot vee. Je ziet het inmiddels voor je en krijgt vanzelfsprekend een warm vakantiegevoel met fantasieën over de prachtige Camargue en de Middellandse zee.

Hoe anders dan de strakke groene vlakten van de polder Groot Mijdrecht. De koeien staan binnen maar gelukkig zijn er schapen buiten waar het Koereigertje statig tussendoor schrijdt. Zo af en toe staat hij stil. Dan loert hij geconcentreerd naar het gras. Inmiddels weet ik wat er gaat gebeuren; er moet gegeten worden. Met het snelle reactievermogen dat hij bezit grijpt hij een muis. Of een mol. Of een insect, dat is normaal gesproken zijn hoofdvoedsel. Maar zeg nou zelf, als je moet kiezen tussen 100 insecten vangen of 1 vette muis dan is de keuze gemakkelijk.
Op het stukje dijk waar de Koereiger voornamelijk zijn ‘tijdelijke vaste plek’ heeft, barst het van de muizen. Lekker vette ook, ik heb het zelf gezien. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

De Koereiger zelf is een van de kleinere reigers van Europa. Momenteel is hij in zijn winterkleed en vrijwel egaal wit. Op zijn kop kun je nog iets geelachtig gekleurde veren zien die horen bij zijn zomer- of prachtkleed. In het zomer- of paarkleed heeft de Koereiger namelijk prachtige oranje-gele veren op zijn kop, onderaan de hals en op zijn rug. Kortom, het is een fraai reigertje. Die lange veren onderaan de hals en op de kop heeft hij overigens ook nu en ze wapperen fraai in de wind.

Regelmatig breng ik hem even een bezoekje. Hij is grappig, het Koereigertje, en niet schuw. Daarnaast is hij een goed fotomodel. Zo doet hij niet moeilijk om mij getuige te laten zijn van gruwelijke taferelen zoals het in zijn geheel doorslikken van een nog worstelende muis. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Of om te zorgen dat zijn kopveren mooi in punkkapsel komen te staan. Zoals in de vorige blog te zien was.

Ik houd hem in de gaten, ons Koereigertje. Als hij zo doorgaat wordt hij letterlijk vet. Ons eigen obesitas reigertje wordt het dan. Eén probleem hebben we in Groot-Mijdrecht in elk geval niet: de boeren hoeven niet te klagen dat de muizen alles op- en kapot vreten. Daar krijgen ze hier de kans niet voor!

Iedereen weer bedankt voor het lezen en bekijken van mijn blog en het schrijven van een reactie, dat blijft fijn!

Laatste verrassingen van 2014.

Dit jaar geen 12 mooiste maar de twee leukste verrassingen op de laatste dag van het jaar.
Het Koereigertje in onze polder liep vanmiddag op aai-afstand. Op een gegeven moment liep hij zo dichtbij dat ik moest terugzoomen. Lang leve de Telezoom :-).

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Hierboven een filmpje van vanmiddag. Kijk naar het 'wiegelen' van de reiger om voedsel uit de grond naar boven te krijgen.

Na een hele tijd van het Koereigertje te hebben genoten ging ik richting een groep ganzen. En ja 'iets' stuurde me naar de linker groep en niet naar de grotere rechter groep. Ik had een Roodhalsgansjes voorgevoel... De telescoop stond nog geen minuut toen ik tussen de Kolganzen ver weg inderdaad een Roodhalsgans ontdekte. (Roy, yes, I did it again :-)  ). Wat een heerlijk afsluiting van mijn vogeljaar.

Roodhalsgans (Branta ruficollis)

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een fijn, goed en gezond 2015 met mooie waarnemingen en foto's!

Ware liefde....

Wat is ware liefde? Het antwoord zal voor iedereen verschillend zijn. Vandaag werd ik getroffen door een staaltje ware liefde waar ik al eens eerder over heb geschreven. Mijn Rusjes. In mei 2009 in de echt verbonden in Kologriv en sindsdien onafscheidelijk. Twee keer per jaar met elkaar op de vleugels der liefde: naar je broedgebied en je overwinteringsgebied. Samen door storm en regen, samen rusten in een sappig weiland, samen kinderen krijgen en grootbrengen. Duizenden kilometers volg je elkaar want dat doe je als je bij elkaar hoort en van elkaar houdt. Je praat met elkaar in ganzentaal, begrijpt elkaar, blijft bij elkaar. Allemaal om de ware liefde.
Vandaag vond ik ze terug: 'mijn' 1HG en 1 CU, de Kolganzen die ik al vanaf hun eerste aflezing in Nederland volg. Ik was ontroerd ze terug te zien. Te zien dat ze zoals al die jaren niet van elkaars zijde wijken en elkaar nooit in de steek laten. Noem me sentimenteel, het kan me niet schelen. Voor mij is het geluk.

Kolganzen 1CU (man) en 1 HG (vrouw)

Over dit paar heb ik eerder geschreven in de blog http://devogelkijker.blogspot.nl/2012/12/from-russia-with-love.html.

Vandaag zag ik behalve mijn Russisch paar ook nog 7 andere geringde Kolganzen. Er waren zeker rond de 4000 ganzen bij de Proostdijerdwarsweg en omgeving. Ook werd er in de weilanden druk gefoerageerd door honderden Spreeuwen met daartussen flinke groepen Koperwieken en Kramsvogels. Echte wintervogels in onze polder.

Koperwiek (Turdus iliacus), archieffoto

Kramsvogel (Turdus pilaris ), archieffoto.

De tweede verrassing werd mij aangereikt door Roy, een vogelkennis van IVN de Ronde Venen en Uithoorn. Hij was ook aan het ringen zoeken en vertelde me dat er een Koereigertje in de polder zat sinds gisteren. Dat wist ik niet en dus heb ik het zeldzame reigertje dankzij Roy ook nog mooi kunnen zien. Voor mooie foto's was het al te laat maar herkenbaar is hij nog wel.

Koereiger (Bubulcus ibis)

Gisteren was ik (onverwachts) op de Brouwersdam. Ik heb er niet echt speciale dingen gezien maar gewoon lekker genoten van de soorten die er waren. Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt omdat ik mijn nieuwe camera had uitgeleend en het zelf met de back-up camera moest doen. Daarnaast moesten we best gladde blokken af en ik kan mij geen gebroken been permitteren :-S.

De standaard soortjes staan op de foto en ik zal er de komende dagen nog een paar bij zetten als ik iets meer tijd heb om te ver- en bewerken. Het werk is nog steeds een beetje gekkenhuis....

Scholeksters (Haematopus ostralegus), staat op de foto vanwege de kleurringen.

Steenloper (Arenaria interpres), mooi in zijn omgeving die perfect bij zijn kleed past.

Paarse strandloper (Calidris maritima )

Iedereen alvast een heel fijne jaarwisseling en een mooi en vogelrijk 2015 gewenst. Wie weet wordt de Koereiger wel de eerste zeldzaamheid van 2015 in de Mijdrechtse polder. Duimen maar!

Schuld....

Dat mijn blogs de laatste tijd zo traag verschijnen, dat moet toch ergens door komen. Komt het door het werk? De 'nieuwe' hond? Het (slechte) weer? Desnoods het voetbal? Of ben ik gewoon zelf schuldig aan luiheid en en geen zin ;-)? Laten we het er maar op houden dat het een combinatie van alles is waardoor ik op een wat laag pitje draai op vogel- en fotogebied. En weinig foto's betekent dan ook geen blog.
Gelukkig zijn er de afgelopen weken ook wat mooie dagen geweest en kon behalve de telelens, ook de macrolens mee op pad. Een overzichtje van de laatste anderhalve maand.

Voor de fotoclub hadden we een modellenshoot in de openlucht. Helaas was het nou net die dag bloedheet en overdadig zonnig. Je probeert er wat van te maken met wisselend succes maar het meeste belandde toch in het spreekwoordelijke ovalen archief. Wel hebben we veel opgestoken over het gebruik van reflectieschermen. En ook heb ik geleerd dat een modellenshoot in knalhard zonlicht geen goed idee is :-(.

Een impressie van model Lisa:

Model Wijnand:

Model Helga:

Tot zover het modellen experiment. Leuk om iets anders te doen maar de volgende keer in, ik hoop, gunstigere omstandigheden.

Snel terug naar de natuur.

In de regio zong wekenlang een Grote Karekiet. Geen vrouw te bekennen helaas, triest voor zo'n beestje. En dan ook nog met zulk hondenweer.

Grote Karekiet (Acrocephalus arundinaceus)

Een vogeluitje met mezelf in de polder achter ons bracht ook nog wat vogels redelijk voor de lens:

Witte kwikstaart (Motacilla alba)

Witwangstern (Chlidonias hybrida)

Polder De derde Bedijking, Mijdrecht

Ietsje verder uit de buurt poseerde deze adulte man Grauwe klauwier (Lanius collurio):

En natuurlijk is inmiddels de macrolens ook weer tevoorschijn gehaald. Ik maak een apart blogje over de laatste macro uitjes en dat doe ik komende week. Het zijn vooral libellen en juffers maar ik was ook heel blij dat ik eindelijk parende Icarusblauwtjes kon vastleggen zoals deze:

Wat is dat mooi om te zien! Meer dus in de volgende blog die niet meer zo lang op zich laat wachten. Tenzij natuurlijk het werk, de 'nieuwe' hond, het weer, het voetbal......