Posts tonen met het label Skalkameer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Skalkameer. Alle posts tonen

zaterdag 1 december 2018

Walk on...

De wereld om me heen lijkt stil als ik naar buiten kijk. Alles is omhuld door een ijslaag. Stil en koud is het. De vroege wandeling met de hond is er een die af en toe op knieën en handen moet want het pad waarop ik probeer te lopen is een ijsbaan. De hond doet een perfecte imitatie van 'Bambi' op het ijs, jammer dat stampertje er niet is om te helpen. Maar wat is het heerlijk buiten. Bij elke stap knispert het ijs onder mijn voeten en mijn adem maakt wolkjes in de koude ochtend.


Na het ontbijt ga ik weer op pad, de wereld lijkt nog steeds stil maar is het niet. Overal om me heen knispert, zucht, kreunt, tikt en leeft het smeltende ijs. De mist, wolken en zon veranderen de omgeving in een magische plek waar ik alleen in loop.


IJs dat takjes en bladeren omhult, maakt door de lens bijzondere structuren zichtbaar.




En hoewel ik het mooi vind, is de wandeling zelf en het beleven van deze plek waar ik al eerder zo vaak liep, het mooiste. Het verstilde en bevroren meer, een zeearend die geruisloos over vliegt maar die ik opmerkt omdat alle eenden de lucht in gaan. De structuren en kleuren in het zand, de wolken en de lucht die naadloos overgaat in het water. Walk on....



Een achtergebleven stoel herinnert aan een eerder seizoen met hoog water en vissers. Beide zijn in dit jaargetijde afwezig maar ver weg op de andere oever zie ik een figuurtje lopen. We zijn alleen maar toch samen in deze wondere koude wereld.


Zo loop ik door en laat de natuur haar heilzame werk doen. Vandaag is het grote geheel de balsem voor de ziel: frisse koude lucht, het ijs en het zand, de geluiden van alles om mij heen, zichtbaar en onzichtbaar, flarden mist, een sprankje zon. Natuur heelt, geeft ruimte, rust en bezinning. Na een uurtje draai ik me om en loop terug, 'met hoop in mijn hart'.


You'll never walk alone



When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark
At the end of a storm
There's a golden sky
And the sweet silver song of a lark
Walk on through the wind
Walk on through the rain
Though your dreams be tossed and blown
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone

Songwriters: Oscar Hammerstein II / Richard Rodgers
Songteksten voor You'll Never Walk Alone © Concord Music Publishing LLC

maandag 23 november 2015

Leuker dan Elswoud...?!

Mijn vorige blog was ik geëindigd met een foto die gemaakt was bij landgoed Elswoud. Daar zou mijn volgende blog over gaan. Maar ja, eigenlijk waren de Elswoud foto's helemaal niet zo geslaagd op echt maar een enkele na. Die komen dan hieronder maar daarna ga ik verder met wat ik veel leuker vind: vogeltjes!

Zo was het vast in vroeger tijden....





Ondertussen vliegt de tijd verder en heb ik een leuke mogelijkheid gehad om te fotograferen in een leegstaand pand. Daar heb ik veel foto's van en die komen in een volgend blog.

Nu zijn we namelijk sinds enkele dagen in Tsjechië en genieten we van een tuin vol vogels en eekhoorns.

We kwamen aan met stortregen maar na een dag klaarde het mooi op en begon ik mijn dagelijkse wandeling langs 'ons' meer.


Gisteren is het begonnen met sneeuwen en dat trekt altijd veel vogels aan. Ik verwacht dus nog wel het een en ander. Hieronder gewoon een paar lieve, leuke vogeltjes waarvan vooral de Zwarte mees mijn hart heeft gestolen. Die zie ik thuis eigenlijk nooit. De Zwarte mees is nog iets kleiner dan de Pimpelmees hoewel dat niet zo lijkt omdat hij een relatief grote (dikke) kop heeft.

Zwarte mees (Parus ater)

Zwarte mees (Parus ater)
Pimpelmees (Cyanistes caeruleus)
En nog een heel kleine mezensoort is de Matkop. Het miegelt ervan in de tuin.

Matkop (Poecile montanus)
Dankzij de sneeuw op de achtergrond in de haag kreeg ik een mooie bokeh achter mijn voedervilla. Vooral bij de Merel komt het mooi uit.

Merel (Turdus Merula)
Tenslotte twee 'slechte' foto's. Ze zijn door het (niet schone) raam genomen met een klikklakcameraatje. Ik kon het echter niet laten toen die mooie grote Appelvink ging zitten eten. Het is zo'n schuwe vogel dat ik hier vooralsnog genoegen mee neem. Uiteraard heb ik al een tijd buiten gestaan om op hem te wachten maar hij weigert te komen als ik me buiten bevind. Nieuwe pogingen ga ik zeker nog doen met camokleed enzo.

Appelvink (Coccothraustes coccothraustes) 


De eekhoorns doen zich ook flink tegoed aan het vogelvoer. We hebben er 4 tegelijk gezien en ze variëren van mooi roodbruin tot bijna zwart. Deze is dus ook door het raam genomen maar die Eekhoorns laten zich ook wel normaal fotograferen. Alleen had ik er toen even geen zin in.

Volgens het weerbericht blijft het deze week koud en komt er nog meer sneeuw. Ik geniet er hier van maar hoop stilletjes dat we er in Nederland van gespaard blijven (toch in elk geval zolang ik er door heen moet fietsen....).

Een laatste sfeerplaatje van ons stulpje mag dan ook niet ontbreken.


Iedereen bedankt voor het lezen en kijken en tot de volgende blog!