UT6

Vandaag, 10 weken en 3 dagen nadat ik mijn pols brak, heb ik voor het eerst weer vogels kunnen kijken in mijn eigen polder. Het was heerlijk en een enorme opsteker voor me. Al het harde en vele oefenen, de 3 x per week naar revalidatie/fysiotherapie/ergotherapie met soms 2 of 3 behandelingen achter elkaar, beginnen hun vruchten af te werpen.

Al weken hoor ik de Kolganzen die elk jaar in mijn polder overwinteren. Soms zag ik ze overvliegen en wat verlangde ik ernaar om weer eens ganzen te kijken, ringen te zoeken en gewoon om lekker in de polder vogels te kijken. Vanmiddag heb ik dat dus gedaan. Zo'n 1500 Kolganzen zaten langs de Hoofdweg. Al vrij snel kreeg ik een geringde gans in beeld. Op de zwarte halsring kon ik UT6 aflezen; een gans die begin maart 2019 geringd is in Brabant, vervolgens naar Duitsland en Polen vloog om in het november weer in Nederland terug te keren. Het was een nieuwe gans voor mij en verder is hij door andere lokale vogelaars nog niet afgelezen. Sneuper, doe je best.
Ook zag ik nog een witte halsring, dat is meestal wel spannend en vaak een ring met een data logger. Ik heb ontzettend mijn best gedaan om de ring te kunnen lezen maar zelfs volledig inzoomen hielp niet, het was gewoon te ver weg.

Er zat een leuke groep Brandganzen, een Toendrarietgans, Grauwe ganzen en af en toe hoorde ik de melancholieke roep van een Wulp waarvan er enkele tussen de ganzen aan het foerageren waren. Veel Knobbelzwanen, een paar Holenduiven, Kauwen, Zwarte kraaien en een Buizerd. Fluitende Smienten, Meerkoeten en een Bergeend. Blauwe reigers en Grote zilverreigers. Echt mijn polder. De camera had ik meegenomen om 1 foto te maken (als het ging) om deze voor mij memorabele dag vast te leggen. Het werd een Grote zilverreiger. Niet bijzonder maar voor mij vandaag wel.

Grote zilverreiger (Ardea alba)

Toen ik thuiskwam was ik zo ontzettend blij dat ik zo'n anderhalf uur had kunnen vogelen dat ik denk dat ik licht gaf ;-). Het leven wordt heel langzaam weer leuk.

Natuurlijk, ik ben er nog lang niet maar gelukkiger dan vanmiddag tijdens mijn uurtje 'Birdfulness' heb ik me lang niet gevoeld. Laat 2020 maar komen!

Foto's, gedachten en gedichten

De afgelopen periode ben ik een aantal keren op pad geweest. Verschillende plekken heb ik bezocht zoals de Biesbosch, Texel en het Leersumseveld (ongeveer 25 minuten want daarna begon het te stortregenen). Ook mijn eigen tuin is een grote bron van inspiratie.

Ook een bron van inspiratie is een citaat van G.B. Shaw dat ik al jaren geleden las en sindsdien een soort koester:

'You see things as they are and you say, "Why?" But I dream things that never were; and I say, "Why not?"'

Dit citaat geeft de vrijheid van het denken en dromen aan, de oneindige mogelijkheid om al je fantasie de vrije loop te laten. Dromen over mogelijkheden die nu misschen onmogelijk zijn maar ooit werkelijkheid kunnen worden.  Is dat niet een van de mooiste dingen die er is: vrijheid van denken en fantasie, die niet beteugeld wordt door wat dat ook. In je hoofd ben je altijd vrij, de kunst is alleen om het niet te vergeten.

Ik heb een kleine selectie van mijn laatste foto's gemaakt en bij elke foto een gedicht geschreven. Soms melancholiek, soms met een knipoog. Het geeft weer wie ik ben en ook ik moet het er maar mee doen ;-).

Ik hoop dat jullie het kunnen waarderen.

Als je gaat

Kom dan bij mij

Ik hoed je onder mijn vleugels

Ik leid je naar het licht

In de oneindige hemel

Door dag en door nacht

Tot jij de vrijheid hebt gevonden en
de vrijheid jou heeft gevonden.

***

De regen kondigde zich al aan en ik bekeek
de eenzame boom die ik zag staan

Omringd door gouden gras speelde de natuur
haar samenspel met de zon van het laatste uur
En ik bedacht: de boom is niet eenzaam maar één saam.

***

Voor Fabiënne

Zo dichtbij en toch ver weg

Waar zijn jouw gedachten?

De mijne zijn bij jou

Als ik je zo zie zitten 

Haren wapperen in de wind

Je laat ze gewoon gaan

Wacht je op iets

Of 'ben' je gewoon?

Jij en ik

voor altijd zijn we verbonden

en omdat liefde geen grenzen kent

'Ben' je gewoon, jij
***

Wat schrijf je nu over een Buizerd op paal

Je ziet dat dagelijks zoveel maal

Ze zijn ook altijd bruin met wit

Gelukkig dat er nog geel in zit

Hij staat daar wachtend op een prooi

En zo dichtbij is hij toch wel mooi

***

De wind waait de Gaura heen en weer

Maar zij is buigzaam en meegaand

Volledig zichzelf, prachtig en teer

De regen geselt haar sierlijke bloemen

Maar zij houdt trots haar hoofd omhoog

Volledig zichzelf, krachtig en sterk

***

Daar zit hij dan de 'Roze' Spreeuw

Flauw beigebruin te wezen

Elk jaar hoop ik weer opnieuw

Op een echte roze in de scoop

Elk jaar op reis in de hoop op...

Maar altijd tevergeefs

Zo flauw, echt een frustratiesoort

Maar ach, deze heb ik dan toch gescoord

***

Inhaalslag!

Ik heb wat in te halen want ik loop gruwelijk achter met de blog. Soms heb je dat. Gewoon geen zin, gewoon geen inspiratie, gewoon geen lekkere foto's. Nou ja, een excuus is altijd wel voorhanden.

Natuurlijk heb ik de afgelopen weken wel gevogeld en gewandeld, zij het iets minder dan normaal. Maar er waren toch wel diverse leuke uitjes o.a. met Maria. We deden een dagje Texel waar ik eindelijk eens fatsoenlijke Scholeksterfoto's kon maken zelfs terwijl hij ons de rug toekeerde. Hij maakte het goed door daarna een lekkere worm te vangen en dat is dan wel weer een extraatje voor een foto.

Scholekster (Haematopus ostralegus)

Scholekster (Haematopus ostralegus)

Scholekster (Haematopus ostralegus)

 

 

 

Een dagje in de provincie Utrecht leverde mooie plaatjes op van de Wilde Zwanen. Op de foto een adult en een juveniel, daarbij zie je dat de snavel nog geler moet gaan kleuren. Ook is hij nog niet zo wit als zijn vader en moeder.

Wilde zwaan (adult) (Cygnus cygnus)

Wilde zwaan (juveniel) (Cygnus cygnus)

De foto's zijn aan het einde van de middag genomen en ik was blij met het mooie licht. Ook het feit dat we best dichtbij konden komen (dankzij een slinkse manoeuvre van Maria) zorgde voor foto's waar ik best tevreden mee ben.

Eerder waren we even langs de Bosuil geweeest, die zat lekker te dutten dus echt spannend is het niet maar ik plaats hem. Omdat het kan :-).

Bosuil (Strix aluco)

Tijdens diezelfde dag reden we langs een paartje Rosse stekelstaarten in winterkleed.  Op zijn flank zie je een heel klein beetje bruine veren doorschemeren van het zomerkleed. Eigenlijk zijn het maar rare eenden en ik vind ze ook niet echt mooi. In zomerkleed is het mannetje wel opvallend met zijn blauwe snavel maar toch, bij mij wint hij de schoonheidsprijs niet. Overigens is deze eendensoort een exoot, hij komt oorspronkelijk uit Amerika. Liefhebbers van exotische watervogels houden dit soort eendjes en in de loop van de jaren zijn er diverse ontsnapt die prima in staat zijn om zich in het wild te handhaven en voort te planten. Zoiets als een Halsbandparkiet dus, maar dan in het water.

Rosse stekelstaart (Oxyura jamaicensis)

Gisteren gingen Maria en ik op pad om een Kleine Geelpootruiter te bekijken. Tevens een Amerikaanse soort maar in dit geval een dwaalgast en dus geen ontsnapte vogel, althans daar gaan we van uit. De vogel liet zich prachtig zien en het zonnetje scheen heel mooi op de goudgele poten. Prachtig. Foto's maken was echter geen optie, het was echt te ver weg en we stormden ook nog eens bijna omver. Gelukkig biedt de telesccop dan uitkomst om toch te genieten van zo'n prachtige steltloper.

Uiteraard gingen we vervolgens nog even 'auto-vogelen'. In de buurt zat een Dwerggans, ook een zeldzame vogel voor Nederlandse begrippen. Het beestje zat keurig op ons te wachten dus daar waagde ik een foto aan. De Dwerggans heeft een geel ringetje rondom het oog, een kleinere snavel dan een kolgans en een grotere 'bles' die verder omhoog loopt dan bij de Kolgans. Het voorvoegsel 'dwerg' geeft al aan dat hij niet heel groot is. Op de foto links een Kolgans en rechts de Dwerggans.

Kolgans (Anser albifrons) en Dwerggans (Anser erythropus)

In de buurt van de ganzen zagen we al flink veel baltsende Buizerds en Torenvalken. We reden een ruig industriegebiedje in en daar wemelde het inderdaad van de Buizerds, ze vastleggen was dan wel weer een ander verhaal want ze hingen bij voorkeur recht boven de auto en ik ben wel lenig maar ook niet zó lenig dat ik vanuit mijn raam dat dan nog kan fotograferen. Het blijft dus maar bij een al-honderd-keer-eerder-gemaakt plaatje, net als bij de Torenvalk trouwens.

Buizerd (Buteo buteo)

Buizerd (Buteo buteo)

Torenvalk (v) (Falco tinnunculus)

De afsluiter van de dag was leuk. In Maria's buurt zat een Noordse kauw. Maria volgt het beestje al jaren maar ik had er nog nooit een gezien. Dus het was erg leuk dat de bewuste Noordse kauw even mooi op het dak ging zitten zodat ik hem kon bekijken en fotograferen. De Noordse kauw is een ondersoort van de Kauw. Hij heeft een witte band in zijn nek na het grijs waar de gewone kauw alleen grijs heeft.

Noordse kauw (Corvus monedula monedula)

Zo, nu ben ik weer een beetje bij. Inmiddels is de meteorologische lente aangebroken (al zou je het niet zeggen met de hagelbui en onweer van vanmiddag) en heb ik gisteren mijn eerste Grutto's van het jaar gezien. Daar word ik dan wel weer blij van. Nog even en we horen ze ook weer: Grutt-o, grutt-o, grutt-o.
Het goede seizoen komt eraan!

Tot slot: iedereen weer bedankt voor het lezen en bekijken van mijn blog

Was je in slaap gevallen ofzo....?

Dat is de zin waarmee mijn man mij verwelkomt als ik na een paar uur kleumen in m'n tentje binnen kom. Alles is koud en stijf. Ik word te oud voor oncomfortabele tentjes met harde krukjes waar je kont zeer van gaat doen en je knieën in je nek zitten. Maar ja, het licht hè. Dat was zo mooi. Toch de laatste anderhalf uur. Jammer dat net in het mooie licht de vogels schitteren van afwezigheid. Nou ja, op 1 Groenling na dan. Die staat er dan toch in elk geval op.

Groenling (Carduelis chloris)

Terwijl ik eindeloos in doodse stilte zit te wachten, vraag ik me af waar de vogels zijn gebleven.
's Ochtends, toen er nog heel weinig licht was, was het een drukte van jewelste. Ik probeer me voor te stellen hoe het komt dat er niets de tuin in komt. Zitten er links en rechts van m'n tentje soms katten te watertanden? Is de buurvrouw achter me buiten? Cirkelt er een Sperwer boven de tuin? Het antwoord blijft een raadsel.

Maar goed, 's ochtends kwamen er dus wel vogeltjes en inmiddels heb ik ook de Eekhoorn en Goudvinken gezien. Hopen maar dat ze ook nog komen eten.

Vandaag komt er een razendsnel Matkopje, die gaan er nou nooit eens even lekker voor zitten. Zodat deze enigszins trage vrouw-van-middelbare-leeftijd-en-dus-niet-meer-zo-snel, fatsoenlijke foto's kan maken. Gefrustreerd gooi ik de ene na de andere foto weg om er uiteindelijk één over te houden die nog niet echt geweldig is, maar oké, vandaag leggen we de lat maar weer eens wat lager, tenslotte is het vakantie.

Matkop (Poecile montanus)

De Boomklevers hebben het ook door en weten waar ik de wal- en hazelnoten heb verstopt.

Boomklever (Sitta Europaea)

Net als de Pimpelmezen die, ondanks dat ik ze al ontelbare keren heb gefotografeerd, door hun hoge schattigheidsgehalte weer een plaats op de blog krijgen.

Pimpelmees (Cyanistes caeruleus)

Een beetje schroffelige Groenling (een jong beest?) gaat rustig zitten eten op mijn stronkje. Later komen er meer Groenlingen. Je ziet al, echt kleurig is het niet. Meer 'ton sur ton'.

Groenling (Carduelis chloris)

Groenling (Carduelis chloris)

Af en toe hoor ik een flink gescheld als het een van de bewoners van de tuin niet zint. Hij komt kijken wat het allemaal voor drukte is op en om die stronk.

Merel (m) (Turdus merula)

En zo komen we via het saaie licht (zo'n mooi geel oograndje en die gele snavel brengen toch meteen kleur in je leven, waar of niet), bij bijna geen licht.

Geen licht dus. Gisteren ging ik auto-vogelen in de regio. Als ik vertrek ziet de lucht er nog wel aardig uit en ik hoop zelfs op wat zon. Massa's Geelgorzen zie ik opvliegen, tientallen Buizerds jagen, wat Torenvalkjes en twee mogelijke Ruigpootbuizerds. Die kan ik niet goed genoeg zien door de scoop om zeker te zijn. Van de Buizerds blijft er tenslotte eentje zitten als de camera in beeld komt.

Buizerd (Buteo buteo)

Mijn hoop op zon wordt de grond in geboord als de lucht dichttrekt en steeds grijzer wordt. Terwijl ik wat Kramsvogels bekijk begint het te spetteren. Jammer maar ik houd vol en rijd vol goede moed verder.
Je zou denken dat ik hier in de regio inmiddels aardig thuis ben. Toch lukt het mij om de weg kwijt te raken. De regiokaart ligt naast me op de stoel en ik val van de ene verbazing in de andere als ik zie waar ik nú weer terecht kom. Gelukkig zie ik wel altijd leuke dingen onderweg, zelfs als het regent en ik eigenlijk geen foto's moet maken.

 

 

 

Reeën (Capreolus capreolus)

 

Door de regen-nevel zie ik een paartje reeën. Ze vinden mij eng, zelfs op 100 meter afstand en gaan er vandoor door het restant van bloeiend koolzaad.

Bij een gehuchtje waar ik welbewust of wél bewust naar toe ben gereden, is een klein meertje dat aan het opdrogen is. Het plasje is niet groter dan zo'n 20 x 15 meter en toch staan er zo'n 30 Grote zilverreigers. Ik blijf staan en zie dat ze er zowaar nog visjes uit halen.

Grote zilverreigers (Ardea alba)

Grote zilverreigers (Ardea alba)

Grote zilverreigers (Ardea alba)

Na een tijdje raken ze gestrest door een hysterisch hondje dat maar tegen mijn auto blijft blaffen. En zo eindigt de regenachtige dag. Met een, uiteraard onbewust gekozen omweg, kom ik 's middags laat bij mijn tweede thuis. Wat is dat toch heerlijk, een tweede thuis in een prachtig land en het blije en ontspannen gevoel van vogels kijken. Eigenlijk kan dat licht gewoon uit. Dan doe ik mijn ogen dicht en haal de indrukken van de dag nog eens in alle rust naar voren en geniet weer opnieuw.

Vakantiefoto's?

Van Maria kreeg ik de vraag waar mijn, vast wel mooie, vakantiefoto's van Tsjechië bleven. Tja, daar stond ik dan met m'n mond vol tanden. Ik had namelijk nauwelijks mooie (vogel)vakantiefoto's van Tsjechië. En dat is vreemd en jammer.

Voordat wij in Tsjechië kwamen had het ook daar flink geregend. Probleem voor mij was de te hoge waterstand in 'ons' meer waardoor ik er niet langs kon wandelen. Dat was vorig jaar ook al zo maar toen kon ik in elk geval het paadje er naar toe nog deels belopen. Zelfs dat ging nu niet, ook niet met de rubber laarzen die ik bij me had. Ook in de tuin waren minder vogels dan andere jaren maar desondanks zag ik genoeg en waren we blij ook weer een Eekhoorntje te zien. Maar heel vaak bleef het bij telescoop of verrekijkerwerk. De enige vogel die ik redelijk dichtbij huis kon fotograferen was een jagende Visarend en dat is toch wel een leuke soort.

Visarend (Pandion haliaetus)

Visarend (Pandion haliaetus)

 

 

Vogels kijken moest dus verder van huis en ik reed diverse keren stukjes het binnenland in om te vogelen.

Opvallend waren de grote aantallen roofvogels en Raven. Vaak achter een landbouwmachine die aan het maaien was maar fotograferen was lastig. Ik kon geen goede plek vinden om te staan en waar ik wel kon staan had ik telkens tegenlicht. Nu vind ik een silhouet van een Raaf nog wel iets hebben. Dat is toch een vogel die tot de verbeelding spreekt uit griezelige sprookjes ofzo, altijd krassend met de bek open in vlucht, dus van de Ravenserie hield ik twee foto's.

Buizerd (Buteo buteo)

Rode Wouw (Milvus milvus)

Raaf (Corvus corax)

Raaf (Corvus corax)

Langs de kant van de weg zag ik honderden kleinere vogeltjes; Witte - en gele kwikstaarten, Putters, Vinkjes, Paapjes, Geelgorzen, Tapuiten etc. etc. Ze zaten er mooi voor, foerageerden lekker en ik parkeerde op zo'n weggetje waarvan je denkt dat er toch praktisch geen verkeer langs komt. FOUT! Op het moment dat de rijstzak en de camera op het raam lagen en ik scherpstelde op een prachtige Paap klonk er achter mij een enorm TOEOEOET. Een lijnbus. Dus. Of ik maar even wilde doorrijden. Weg Paapjes, Geelgorsjes en Kwikstaartjes.
De volgende pogingen verliepen steeds soortgelijk en het scenario herhaalde zich met een vrachtwagen en een landbouwmachine. En dan krijg ik de pest in. Uiteindelijk bleek ik ergens op een modderweggetje uiteindelijk in staat om een Geelgors in een appelboompje te fotograferen, jippie!

Geelgors (Emberiza citrinella)

Omdat het zo nat was was het paddenstoelenseizoen al volop begonnen en dus hield ik me diverse dagen bezig met het plukken, eten en drogen van paddestoelen. Ik ken inmiddels een deel van de eetbare soorten in Tsjechië en het is ook een leuke bezigheid. Ook heb ik appeljam gemaakt en appelcrunch gebakken. In Tsjechië staan er heel veel fruitbomen langs de weg en je kunt meenemen wat je wilt. De pruimenbomen in onze tuin hingen ook stampvol met vruchten maar die worden door onze vrienden tot Slivovice omgevormd, waar ik dan mijn deel weer van krijg :-).

De laatste dag van onze vakantie was eigenlijk de mooiste dag. Lekker warm en zonnig en daardoor zag ik die dag tegenover ons huis nog de nodige vlinders en libellen en kon ik toch nog de meegebrachte macrolens gebruiken.

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)

Gestreepte goudspanner (nachtvlinder) (Camptogramma bilineata)

Kleine parelmoervlinder (Issoria lathonia)

Kleine parelmoervlinder (Issoria lathonia)

Kempense heidelibel man (Sympetrum depressiusculum)

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)

En dat was het dan voor wat betreft Tsjechië. Ik heb altijd betere fotojaren gehad maar dit keer zat het er niet in. Gelukkig was het aantal waarnemingen en het plezier van vogels kijken volop aanwezig dus ik klaag niet.

Inmiddels ben ik bijna twee weken thuis en heb ik de Groene Jonker zondag bezocht. Het was een feest met maar liefst 56 soorten en geen enkele foto op een zielig bewijsplaatje van een Temmincks strandloper na. Met de najaarstrek, die overigens al deels begonnen is, heb ik goede hoop op meer vogelfoto's in verder blogs.

Tot slot wens ik iedereen een fijn weekend en bedankt voor het lezen, kijken en reageren.

En nu maar hopen dat Maria een beetje tevreden is........ ;-)

Te mooi voor woorden......

Te mooi voor woorden is het hier. Hoe omschrijf ik de serene rust die hier zo vanzelfsprekend is? De stilte die je kunt horen. De zwart fluwelen Merels die baden in de witte sneeuwdeken. De traag veranderende wereld langs, op en boven het meer. De tuin vol leven. De betoverende Goudvinken met hun zachte baltsende zang. Elke dag verwondering. Geluk en tevredenheid om alles waar ik van kan en mag genieten als ik hier ben. Mijn tweede thuis, altijd.

Het Skalkameer vlakbij ons huisje

We komen aan in een, alweer, witte wereld. Het is al laat en een uurtje later liggen we op bed om de volgende ochtend wakker te worden in een nog wittere wereld. Een beetje bewolkt maar bijna windstil. Honderden vogeltjes in de tuin, in het meer en in de lucht. Een Zeearend jaagt voorbij en doet alle watervogels de lucht in vliegen: Grote Zaagbekken, Wilde eenden, Brilduikers en Nonnetjes. Alleen de grote groep Knobbelzwanen trekt zich niets van hem aan en vertelt elkaar doorlopend verhalen. In het Engels heten ze 'Mute Swan' maar hier babbelen ze altijd.

Elke dag wandel ik langs 'mijn' meer. Bijna nooit kom je een mens tegen en toch ben je hier nooit eenzaam, één met de stille maar toch zo levendige wereld om je heen. De enige voetstappen zijn van mij en de sneeuw en het eronder liggende ijs kraakt zachtjes als ik mijn pad maak.

 
En tegen beter weten in, wens ik dat het hier altijd zo mag blijven. Dit kleine plekje op de wereld waar ik ruim 10 jaar geleden spontaan mijn hart verloor en dat ik hier nog steeds laat liggen. Ook nu laat ik het hier weer achter, zodat ik weer terug zal komen, en nog eens en nog eens.....

Er zijn dagen met wolken, dagen met zon maar elke dag is er sneeuw. Aan het begin van de week is het meer nog niet helemaal bevroren en elke dag zie ik 1 of 2 Zeearenden over, langs of voorbij vliegen. Op een dag zie ik ze door mijn telescoop samen een prooi verorberen. Foto's maken is moeilijk maar ik heb er eentje gemaakt door de telescoop vanaf ons balkon. Héél ver weg dus maar toch kun je er een paar kenmerken uithalen waaruit blijkt dat het een adulte Zeearend is: de gele snavel en de lichte kop en borst en de gele poten. Verder heeft een adulte Zeearend een witte wigvormige staart, dat kun je mooi zien als hij vliegt.

Zeearend, adult (Haliaeetus albicilla, White-tailed Eagle)

Een filmpje waarin vooral de enorme grootte van de Zeearend duidelijk wordt als je hem vergelijkt met de 'kleine' Buizerdjes staat hieronder. Je kunt de filmpjes groter bekijken door in het afspeelscherm rechtsonder op Full screen te klikken.

Onze tuin zit constant vol met vogeltjes. Wij voeren dan ook riant en de vogels hier hebben dat zo te zien ook nodig. De weersomstandigheden zijn hier toch echt wel zwaarder dan bij ons. Soms ligt hier maanden achtereen sneeuw en vriezen kan ook lang duren. Wij voeren gevarieerd zodat alle vogels kunnen krijgen wat ze nodig hebben. Van meelwormen tot rozijnen, havervlokken, zonnepitten, speciaal vetvoer, nigerzaad en geraspte kaas. En natuurlijk hangen we vetbollen en kokosnoten op.

De beloning voor ons is een tuin vol vogels, gekwetter en gezang, gemurmel maar vooral lachwekkende tafereeltjes. Een zinnetje dat mij de afgelopen week zeer vaak door het hoofd schoot was: "All birds are equal, but some birds are more equal than others". Vrij geïnterpreteerd naar George Orwells 'Animal Farm'. Een boek dat menigeen van mijn generatie moest lezen voor zijn Engelse boekenlijst.

Ze maken dus ruzie die vogels. Er zijn bazige typjes bij, vooral de dames kunnen er wat van.......

Maar eerst de verwondering over al die prachtige kleuren in de tuin waarbij de Goud-vinken (expres even in tweeën gesplitst voor de Engels talige lezers zodat zij weten dat onze Goudvink door ons Goud Vink word genoemd) toch telkens weer mijn hart sneller doen kloppen. Zó mooi. Ze waren ook volop aan het zingen maar hun gezang is heel zacht en lieflijk, totaal niet wat je verwacht bij een toch zo flinke vink.

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula, Bullfinch)

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula, Bullfinch)

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula, Bullfinch)

En dan de Staartmezen. Alledrie de (ondersoorten) heb ik gezien, de gewone Staartmees, de Witkoppige Staartmees en de Witkopstaartmees. In midden- en oost Europa komen de Witkoppen meer voor dan bij ons en ik heb ze gelukkig al meerdere keren mogen zien. Schattige, sociale en gezellige beestjes zijn het, de Staartmezen.

Staartmees (Aegithalos caudatus, Long-tailed tit)

Witkopstaartmees (Aegithalos caudatus caudatus, White-headed Long-tailed tit)

Het best vertegenwoordigd waren de Sijsjes. Honderden hebben we er gezien en maar brabbelen de hele dag door, samen met de Groenlingen hebben ze af en toe een soort 'zeurend' toontje aan het eind van hun zang of roep. Dát kun je dus na een week wel dromen: njèèèh......

Sijs man (Carduelis spinus, Siskin)

Sijs vrouw (Carduelis spinus, Siskin) in het voedselparadijs

Dan zijn we één dagje even weggeweest naar Pomezna en de Signalka, het vroegere IJzeren Gordijn. Nu een natuurreservaat waar altijd wel iets te zien is of een fijne wandeling te maken is. We zagen er nu vooral Buizerds en wat bosvogels. Over een tijdje komen de Rode Wouwen en de Visarenden daar ook weer en alle Steltlopertjes, Kwikstaarten, Boomkikkers en soms een Hermelijntje.

Waterkracht centraletje bij Pomezna

De laatste dagen waren wit, heel wit. Sneeuwbuien joegen over het meer en de wind was schraal. Vanuit mijn schuiltentje sloeg ik de vogels gade die de sneeuwstormen trotseerden op zoek naar het voer in onze tuin, vogelvilla en voedersilo's.

Turkse tortel (Streptopelia decaocto, Collared dove)

Grote Lijster in eerste winterkleed (Turdus viscivorus, Mistle Thrush)

 En zo loopt de week langzaam op zijn einde. Ik geniet nog van de mooie zonsondergangen.

Zonsondergang bij het Skalkameer 

En dan komen we bij de Merels. De mannen prachtig fluweel zwart en met een mooie oorstrelende zang.

Merel man (Turdus Merula, Blackbird)

Maar toch, voor Merels geldt George Orwell's beroemde zin in hoge mate. Ik heb een flinke serie foto's van Merels in oorlog maar 1 vrouwtje spande de kroon. Ik heb haar gefilmd. Een foto die ik zelf wel erg grappig vind plaats ik hieronder ook nog. De vlekjes op de foto's zijn sneeuwvlokken, het ging nogal hard die dag met de sneeuw.

Oordeel zelf maar. "Are all birds equal?" Of "Are some birds more equal than others?"

Merels (Turdus Merula, Blackbirds)

Dat was dan voorlopig een gedeeltelijk verslag van mijn week in Tsjechië. Uiteraard heb ik nog meer foto's en films waarop nog diverse andere soorten vogels staan, hoewel ik lang niet alle soorten die ik heb gezien op de foto heb. Het meeste gaat toch met de telescoop, en zo hoort het ook bij 'de Vogelkijker".

Een opsomming van de genoteerde soorten in de tuin en bij het meer zo'n 50 meter van ons huisje:

Aalscholver, Buizerd, Zeearend, Torenvalk, Grote Zaagbek, Brilduiker, Nonnetje, Wilde eend, Turkse tortel, Grote bonte specht, Kramsvogel, Grote lijster, Merel, Boomklever, Winterkoning, Sijs, Vink, Ringmus, Zwarte mees, Koolmees, Pimpelmees, Matkop, Groenling, Goudvink, Roodborst, Boomkruiper, Blauwe reiger, Grote Zilverreiger, Geelgors, Gaai, Zwarte Kraai, Ekster, Staartmees, Witkoppige staartmees, Witkopstaartmees en wat ik nog vergeten ben,