Het voorzichtige begin van 2020, de eerste vogels van het jaar

Het is voor de blog wel eens lastig dat er bij voorkeur foto's moeten zijn en het liefst nieuwe natuurlijk. Daar wringt de schoen nu omdat ik nog niet kan of ga fotograferen. Maar om toch weer eens wat te plaatsen trek ik gewoon mijn archief open en compenseer oude foto's met nieuwe tekst ;-).
Gisteren zat ik bij de handtherapeut toen ik door het raam een Scholekster aan zag komen vliegen. Hij begon in een plasje te stampen en te foerageren. 'Hé, een Scholekster' zei ik opgetogen, 'mijn eerste dit jaar'. Binnen enkele seconden zat ik met de handtherapeut en zijn stagiair over vogels en vogels kijken te praten. Ik heb in het handencentrum inmiddels al heel wat therapeuten gesproken en ze weten daar nu dat er soms vreemde patiënten komen die lyrisch over vogels kunnen praten. Sommige therapeuten vinden het echt leuk en worden heel enthousiast, andere zitten mij aan te horen alsof ik het over iets buitenaards heb. Maar goed, de Scholekster dus. Hoewel Scholeksters niet zeldzaam zijn, geeft zo'n eerste waarneming van deze soort bij mij toch een heerlijk gevoel, de lente komt eraan.

Scholekster (Haematopus ostralegus)

Vorige week kwam er een berichtje in onze regio-appgroep dat Kees een Rotgans zag in de polder achter mijn huis. Ook geen zeldzame soort langs de kust maar wel in het binnenland bij ons in de polder. Ik reed dus de polder in, kwam Kees tegen en praatte meteen even bij terwijl hij mij de Rotgans wees. Samen keken we de grote groepen Kolganzen af en lazen ook nog diverse halsringen af. Tussen de Kolganzen zaten ook Toendrarietganzen, Grauwe ganzen en een enkele Brandgans. Ik hoopte nu eindelijk weer eens een Roodhalsgans te vinden. Helaas is me dat ook dit jaar nog niet gelukt en eerlijk gezegd frustreert me dat wel een beetje.

Vorig jaar zat er rond deze tijd een Zwarte rotgans in dezelfde polder, die is echt zeldzaam, en daar heb ik me nog 'rot' naar gezocht (uiteindelijk ook gevonden maar het kostte toch heel wat uurtjes).

Het was een mooie zonnige dag en de ganzen zaten op redelijke afstand. Tijdens het ganzen scannen viel mijn oog op een Sperwer die rustig op een randje langs de sloot zat. Ook weer een eerste dit jaar. 

Rotgans (Branta bernicla)

Toen ik weer naar huis reed zag ik eindelijk 'mijn' Steenuiltje. Ik was al diverse keren langs de plek gereden maar zag het uiltje steeds niet, maar nu was hij er dan. Fijne waarneming is dat.

Steenuil (Athene noctua)

Tijdens de tuinvogeltelling in januari telde ik 10 verschillende soorten vogels: Huismus, Roodborst, Vink, Turkse tortel, Ekster, Kauw, Spreeuw, Merel, Pimpelmees en Koolmees. Op 1 soort na stonden deze ook allemaal in de top 10 van de tuinvogeltelling van de vogelbescherming. Het is opvallend dat ik de laatste 2 jaar veel huismussen in de tuin krijg na jaren van afwezigheid. De groep wordt groter dus dat is goed om te zien. Ook de Roodborst is de hele winter al van de partij en snoept van het voer en dan speciaal van de meelwormen die ik strooi. 

Roodborst (Erithacus rubecula)

Overigens voor de lezers onder ons; ik heb de boeken 'Het Roodborstje' en 'Het Winterkoninkje' van Stephen Moss gelezen. De boeken volgen een jaar lang de genoemde soort in wat Moss een biografie noemt. De boeken bevatten veel mooie afbeeldingen en beschrijven o.a. de geschiedenis van en bijgeloof over de vogels en uiteraard heel veel informatie over de soort, verspreiding, broed- en baltsgedrag etc. Geen saaie opsommingen maar lekker leesbaar. Ik vind beide boeken een aanrader.

En aangezien ik best een fan ben van beide vogels, was het leuk om er meer over te lezen.

Winterkoning (Troglodytus troglodytus)

Bovenstaande foto heb ik hier op de blog in 2013 al eens geplaatst met daarbij een gedicht over deze koninklijke vogel.

Met mijn pols gaat het vooruit en vogels kijken door de telescoop gaat goed. Dat heb ik dus ook een aantal keren gedaan. Zo was ik samen met Maria bij de Loenderveense plas waar we o.a. Brilduikers, Nonnetjes en Tafeleenden zagen.

Brilduiker man (Bucephala clangula)

Brilduiker vrouw (Bucephala clangula)

Nonnetje man (mergellus albellus)

Nonnetje vrouw (mergellus albellus)

Een klein rondje Groene jonker (een grote baggerzooi) leverde een mooie waarneming van een Roodborsttapuit op, naast de op de plas verblijvende winter eenden zoals de duizenden Smienten, Wintertalingen en Pijlstaarten.

Roodborsttapuit man (Saxicola rubicola)

Smient man (Mareca penelope)

Smient vrouw (Mareca penelope)

Wintertaling man (Anas crecca)

Voor echt fanatiek vogelen en eventueel fotograferen is het nog te vroeg maar ik geniet van de keren dat het wel gaat al zijn het vaak maar kleine rondjes in de directe omgeving. Mijn geduld wordt nog steeds flink op de proef gesteld maar het is heel fijn om te merken dat ik in elk geval vorderingen maak.

Iedereen weer bedankt voor het bezoek aan mijn blog!

UT6

Vandaag, 10 weken en 3 dagen nadat ik mijn pols brak, heb ik voor het eerst weer vogels kunnen kijken in mijn eigen polder. Het was heerlijk en een enorme opsteker voor me. Al het harde en vele oefenen, de 3 x per week naar revalidatie/fysiotherapie/ergotherapie met soms 2 of 3 behandelingen achter elkaar, beginnen hun vruchten af te werpen.

Al weken hoor ik de Kolganzen die elk jaar in mijn polder overwinteren. Soms zag ik ze overvliegen en wat verlangde ik ernaar om weer eens ganzen te kijken, ringen te zoeken en gewoon om lekker in de polder vogels te kijken. Vanmiddag heb ik dat dus gedaan. Zo'n 1500 Kolganzen zaten langs de Hoofdweg. Al vrij snel kreeg ik een geringde gans in beeld. Op de zwarte halsring kon ik UT6 aflezen; een gans die begin maart 2019 geringd is in Brabant, vervolgens naar Duitsland en Polen vloog om in het november weer in Nederland terug te keren. Het was een nieuwe gans voor mij en verder is hij door andere lokale vogelaars nog niet afgelezen. Sneuper, doe je best.
Ook zag ik nog een witte halsring, dat is meestal wel spannend en vaak een ring met een data logger. Ik heb ontzettend mijn best gedaan om de ring te kunnen lezen maar zelfs volledig inzoomen hielp niet, het was gewoon te ver weg.

Er zat een leuke groep Brandganzen, een Toendrarietgans, Grauwe ganzen en af en toe hoorde ik de melancholieke roep van een Wulp waarvan er enkele tussen de ganzen aan het foerageren waren. Veel Knobbelzwanen, een paar Holenduiven, Kauwen, Zwarte kraaien en een Buizerd. Fluitende Smienten, Meerkoeten en een Bergeend. Blauwe reigers en Grote zilverreigers. Echt mijn polder. De camera had ik meegenomen om 1 foto te maken (als het ging) om deze voor mij memorabele dag vast te leggen. Het werd een Grote zilverreiger. Niet bijzonder maar voor mij vandaag wel.

Grote zilverreiger (Ardea alba)

Toen ik thuiskwam was ik zo ontzettend blij dat ik zo'n anderhalf uur had kunnen vogelen dat ik denk dat ik licht gaf ;-). Het leven wordt heel langzaam weer leuk.

Natuurlijk, ik ben er nog lang niet maar gelukkiger dan vanmiddag tijdens mijn uurtje 'Birdfulness' heb ik me lang niet gevoeld. Laat 2020 maar komen!

Takkenfoto's....

....en een gouden uurtje.

Smient (Anas penelope, Wigeon)

Een prachtige dag lacht me toe als ik de gordijnen opendoe. Zo'n dag die meteen uitnodigt om naar buiten te gaan wat ik dan ook, na een verlaat ontbijt, doe. Ik ben de bebouwde kom achter mijn huis net uit als ik in mijn spreekwoordelijke achtertuin heel veel bruine stippen zie. Yes, Kollen. En Rietjes, en Brandjes. En zo'n dikke 100 Wulpen. Alleen al om de mooie melancholische roep van de Wulp te kunnen horen, doe ik het raam van de auto open.

Wulp (Numenius arquata, Eurasian Curlew)

Wulp (Numenius arquata, Eurasian Curlew)

Ondertussen babbelen de ganzen tegen elkaar. In vrij korte tijd vind ik tot mijn genoegen 10 halsringen. Dat gaat wel erg gemakkelijk. Verder wandelen er 3 Kleine rietganzen in de groep, dat zijn vrij kleine lichtbruine gansjes met roze poten en een roze snavel met een zwarte punt en je ziet ze niet veel in onze omgeving. Ze zijn dus echt anders dus dan de Toendrarietganzen die wat donkerder en groter zijn, en oranje poten en een oranje met zwarte snavel hebben. Maar ganzen laten we vandaag even want ik had een ander idee.

Het doel voor vandaag is, onder andere, een bezoekje aan het Oortjespad en de Hollandse kade tussen Kamerik en Kockengen. Als ik de auto parkeer bij de Hollandse kade en de deur open doe, hoor ik direct het 'zeurderige' gebabbel van Sijsjes tussen het gesputter van de Putters. Omhoog kijkend zie ik diverse groepjes kleine vogeltjes ondersteboven, achterstevoren en heen en weer flitsend foerageren. Ik wandel een stukje omdat ik heb gehoord dat er ergens een Ransuil moet zitten. Die zit er inderdaad maar wel zo dat je meer tak dan uil ziet. Ik maak m'n eerste takkenfoto's.

Ransuil (Asio otus, Long-eared owl)

Na de Ransuil, die door een blaffende hond eventjes een half oog opendoet maar vervolgens weer verder dut, loop ik weer richting snelle kleine vogeltjes. Naast en boven me hoor ik prrt prrt prrt. Ah, Staartmezen. Even later hangen ze ondersteboven en achterstevoren aan de takken. Telkens als ik denk, "NU!", dan is ie weg. Ik denk best heel vaak, "NU!", maar helaas, het zijn slechts takkenfoto's. De Staartmezen verdwijnen net zo snel als ze gekomen zijn. Mijn oog valt op een Winterkoning maar ook die verdwijnt tussen de takken van een braamstruik, spoorloos.

Dan de Putters, wat zijn ze mooi zo in het zonnetje met hun knalrode koppies, hun witte halsband en hun gele vleugelbaantje. En wat zijn ze hopeloos om te fotograferen. Op 10 meter hoogte, achter de elzenpropjes en wat er nog meer zoal in en aan een boom hangt, takken bijvoorbeeld. Ik heb als resultaat een foto met tak dwars voor het hoofd, een foto met tak midden voor het hoofd, een foto met elzenkatjes dwars voor langs en jawel ik heb een foto waar de hele Putter zonder storende elementen op staat. Die is bewogen. Zucht.  Maar desondanks sta ik me toch enorm te amuseren. De takkensijsjes laat ik ook maar gaan want ik heb gezien dat er heel af en toe vogeltjes aan de rand van het slootje gaan zitten om te drinken. En zo lukt het me dan toch nog om één matige foto van een Sijsje te maken, die dan ook nog eens 100% gecropt is, dus de scherpte laat nogal te wensen over. Gelukkig heb ik betere foto's in mijn archief.

Sijs (Carduelis spinus, Eurasian Siskin)

Een huismus vrouw is een stuk gewilliger, ondanks dat ze tussen en op takken zit, is het in elk geval nog een beetje fatsoenlijke foto.

Huismus (Passer domesticus, House Sparrow)

Na een tijd heb ik zulke koude handen dat ik de ontspanner van mijn camera niet meer ingedrukt krijg. Tijd om terug de auto in te gaan. Via het Oortjespad waar de vogeltjes bijna voor een nek-hernia zorgen, rijd ik naar polder Groot Mijdrecht. Ik kan het toch niet laten om mijn eigen polder nog een bezoekje te brengen. De zon is al aardig gezakt en kleurt het water en de eendjes. Een paartje Bergeenden laat zich met veel moeite vastleggen. Het is om twee redenen niet eenvoudig, ze zijn schuw en lastig goed te belichten. Het wit is al snel overbelicht en verliest daardoor detail.

Bergeend vrouw (Tadorna tadorna, Shelduck)

Daarna wil een Wilde eend wel gemakkelijk op de foto en dat is dan wel weer een momentje om van de genieten. Dat smaragdgroene koppie zo glanzend in de zon, heerlijk.

Wilde eend (Anas platyrhynchos, Mallard)

Het mooiste fotomoment van de dag is als ik de Smientjes kan vastleggen. Het gouden uurtje tovert de toch al zo mooi gekleurde kleine eendjes en het water om in prachtig warme tinten.

Smient man (Anas penelope, Wigeon)

Smient vrouuw (Anas penelope, Wigeon)

Smient setje (Anas penelope, Wigeon)

Aan alles komt een einde. Ook aan deze heerlijke dag. Als allerlaatste rondje rijd ik nog even langs de Proostdijerdwarsweg waar een groep ganzen staat waar ook een groepje Kramsvogels loopt te foerageren. Ik pak mijn telescoop en tuur door de al vochtig wordende lucht naar de Kolganzen. En ach, daar zijn ze weer: mijn Rusjes. De 1CU en de 1HG met hun twee koters. Het is de 22e keer dat ik ze aflees en met heel veel moeite fotografeer ik ze. Eindelijk. Niet voor het mooi maar als herinnering aan de grenzeloze liefde. Ik begrijp het als mensen dit niet snappen en mij (een beetje) gek vinden. Als ik het maar snap :-).

Kolganzen (Anser albifrons, White-fronted geese). Gezin uit 'From Russia with love'.

 Morgen ben ik weer vrij, en als het zo blijft weet ik waar ik morgen te vinden ben!

P.s. Mijn man gaf mij een link die ik iedereen kan aanraden om eens te bekijken. Er zitten echt bizarre paddenstoelen bij.

De top 10 van 'coole' Paddenstoelen.