Er zit een liedje in m'n hoofd....

Niet schrikken, de blog gaat over vogels. Of toch grotendeels. Alleen heeft vogels kijken soms rare bijwerkingen. De blog hieronder kan misschien nog dienen als afstudeeronderwerp voor een psycholoog of zo waarmee het nut van vogels kijken zich ook weer bewezen heeft.
Daar gaat ze (Clouseau, 1990):

In mijn hoofd zit het vol met liedjes, clipjes en songteksten. Van alles en nog wat vanaf de jaren '70 van de vorige eeuw tot nu, en van even zoveel willekeurige zangers of bands. Die liedjes komen vaak spontaan boven bij een bepaalde gebeurtenis, opmerking, geluid of waarneming. Om zich vervolgens, soms tot vervelens toe, voor een tijd 'op te dringen' aan mijn toch al overvolle hersenvakjes.

Zo ook het liedje van Herman van Veen en Alfred J. Kwak, dat gisteren spontaan boven kwam toen ik samen met Don op de Zuidpier liep en ik een zich uitgebreid wassende, duikende en poedelende Steenloper zag. Steenloperfoto's heb ik natuurlijk al (wie niet) maar een spetterende serie ontbrak nog. Ik zag de Steenloper badderen en spetteren en mijn hoofd begon spontaan te zingen: 'Spetter spieter spater, lekker in het water. Ga maar vast naar huis. Hij komt een druppel later.'

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Steenloper (Arenaria interpres)

Na een tijdje kwam er een tweede Steenloper bij. Met z'n tweeën poedelden ze dat het een lieve lust was.
Spontaan kwam 'Samen in 't bad, ja gezellig is dat', bij mij naar boven. Het gaat duidelijk niet goed met me, vrees ik. Ik ben niet zo van de Hollandse meezingers. Waarmee ik ze niet wil veroordelen, het ligt mij gewoon niet zo.

Dan maar verder wandelen en even met het hoofd schudden. Vlak naast de pier hangt een Zeekoet rond, hij is bijna aaibaar. Af en toe duikt hij wel wat en echt ongezond ziet hij er niet uit maar toch is het raar dat hij zo dichtbij blijft. Toch maar een paar fotootjes maken. De Zeekoet trekt zich werkelijk helemaal niets aan van de mensen en ik heb een vermoeden dat er gisteren héél veel Zeekoetenfoto's langs de Zuidpier gemaakt zijn.

Zeekoet (Uria aalge)

Zeekoet (Uria aalge)

Een Zeehond met vis in z'n 'hand' laat zich in de verte zien. Het is grauw en mistig aan zee en echt veel te zien is er niet. Ik ben blij dat ik door de scoop nog het één en ander kan waarnemen maar 'de meeuwen in de lucht, lijken net verdwaalde stippen....'. Nee hè, alweer Herman van Veen, dit keer uit het liedje Suzanne. In het Engels bekend als 'Susan' van Leonard Cohen.

Nadat we de pier tot aan het einde hebben afgelopen en ondertussen ook nog wat medewaarnemers en -bloggers zijn tegengekomen, besluiten we maar snel terug te lopen richting strand. Daar houden nog wat groepjes steltlopers en meeuwen zich op. Ondertussen wordt het grauwer en donkerder. Duidelijk geen fotoweer en met de wind die uit het west-zuidwesten waait, beneveld alles wat van glas is. En trouwens ook alles wat niet van glas is maar dat is minder erg.

Op het strand komen de tissues goed van pas om bril, scoop en lens enigszins droog te maken. Met de scoop gericht op een groepje steltjes zie ik Rosse grutto's, Bonte strandlopers, Kanoet, Grote stern en Drieteentjes.
Drieteentjes, die 'rennen, vliegen, baden, eten, drinken, slapen en weer door gaan....'. Aaargh, nu dat lied weer, dat is me vorig jaar ook al eens overkomen met een groep Drieteentjes.
Gelukkig voor mij zijn er dit keer ook relatief rustige Drieteentjes die zich gewillig laten fotograferen en mijn 'liedjeshoofd' weer even tot rust laat komen.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Terwijl ik geniet van de Drieteentjes begint het heel zacht te motregenen. Het wordt tijd om te stoppen met deze, eigenlijk op voorhand mislukte, fotomissie. Raar is dat toch, die combinatie van de Zuidpier met mij. Op de een of andere manier hebben we een soort haat-liefde verhouding. Of eigenlijk heb ik die met het weer bij de Zuidpier. Ik vertrek thuis met zon en zodra IJmuiden in zicht komt gaat het licht spontaan uit. Er zit niets anders op dan stug vol te houden, de aanhouder wint tenslotte. Ook is een Drieteentje altijd mooi, zelfs zonder kleur.

Drieteenstrandloper (Calidris alba)

Inmiddels is het een dag later. Terwijl ik deze blog schrijf zijn de liedjes nog gezellig aanwezig. Die moeten spontaan verdrongen worden door een nieuw liedje. Misschien moet ik maar gaan stofzuigen, dan komt 'I want to break free' van Queen 9 van de 10 keer naar boven. Mét daarbij de briljante videoclip. Waar een beetje vogels kijken al niet toe kan leiden!

Voordat iedereen nu denkt dat ik meer dan gemiddeld raar ben (....), heb ik nog eens even het internet afgestruind. Er schijnen oplossingen te zijn voor irritante liedjes in je hoofd maar als ik het zo lees gaan die mij niet helpen ;-).

****************************

Allemaal bedankt voor het bezoek aan mijn blog en de reacties op de blog en foto van 'Dood (is heel) gewoon'. In het bijzonder wil ik Joke bedanken voor het regelen van het door mij gezochte krantenartikel. Super!