Posts tonen met het label Groot dikkopje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Groot dikkopje. Alle posts tonen

woensdag 5 augustus 2015

Als het maar vleugels heeft

Ik moet een 'smoes' verzinnen om nog een vlinderblog te plaatsen als 'De Vogelkijker'. Bij uitbreiding schrijf ik dan maar dat vlinders ook vleugels hebben en libellen ook (vliegtuigen zal ik jullie besparen). In de zomer kijk ik sowieso ook naar vlinders en libellen, mede omdat de zomer vaak een wat slappe tijd is voor vogels.

Met Maria maakte ik in de afgelopen weken een paar leuke uitstapjes. Eerst toch vogels; er zat een Bairds strandloper in Den Helder en die hadden wij beiden og nooit gezien. Nu wel, in de stromende regen en het stipje op de foto is het plaatsen niet waard. Ook vonden we een Kwak, een zeldzame reigersoort waarvan de foto ook hopeloos was. Dus verder met de vlinders.

Afgelopen zondag hadden we een vlinderuitje naar Limburg. We hadden een doelsoort: het Spiegeldikkopje.
Een wandeling door het fraaie Limburgse landschap zorgde meteen al voor veel vlindergeweld; de Oranje zandoogjes vlogen bij bosjes.

Oranje zandoogje (Pyronia tithonus)
Oranje zandoogje (Pyronia tithonus)
Het Oranje zandoogje is geen echt zeldzame vlinder maar in de streek waar wij wonen komt hij niet of nauwelijks voor. Daarmee is hij voor ons toch een speciale vlinder waarvan het leuk is als je die weer aantreft.

Langs het pad zaten ook 3 Rozenblaadjes, dat is een dagactief nachtvlindertje. Fraai beestje.

Rozenblaadje (Miltochrista miniata)
Op het veldje aangekomen waar we de bewuste Spiegeldikkopjes zouden gaan vinden begonnen we vol goede moed te zoeken. We zagen natuurlijk genoeg..... Grote Dikkopjes

Groot Dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Bloedrode heidelibellen.....

Bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum)

Bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum)
Gehakkelde Aurelia's.....

Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)
Citroenvlinders......

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)
Koevinkjes, Dapauwogen, Atalanta's en geen.....
Spiegeldikkopjes :-(.
Ruim 2 1/2 uur zijn we aan het zoeken en dan besluiten we om toch maar een tweede locatie op te zoeken waarvan ik ook gehoord heb dat ze daar moeten zitten.

Nog steeds in Limburg parkeren we een half uurtje later op plek 2. We lopen naar een fraaie vlindertuin waarvan iemand ons gezegd heeft dat hij 3 minuten daarvoor een Spiegeldikkopje heeft gezien op de Budleia (vlinderstruik). Dus. Weg. De vlinderstruiken miegelen van de vlinders. Alle eerder genoemde soorten zien we rondfladderen. We krijgen zelfs de Eikenpage in de verrekijker, ook een erg gave en nieuwe soort. Maar van HET Spiegeldikkopje ontbreekt elk spoor.

Een vriendelijke meneer steekt ons een hart onder de riem, we moeten gewoon even verder lopen langs het pad want daar zitten ze echt waar. Na een paar honderd meter blijkt hij gelijk te hebben. Op de distels, of eigenlijk aan de bloemen van de distels zien we ineens een Spiegeldikkopje. Nee twee, ehhh, drie. Uiteindelijk vinden we er minimaal acht op verschillende distels. Wat zijn we blij met onze doelsoort van de dag. En het is echt een heel mooi vlindertje. Het Spiegeldikkopje.

Spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus)
Spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus)
 Missie geslaagd!

Maandagavond lees ik op waarneming dat er een Grijze wouw in Brabant zit. Die staat ook nog op mijn verlanglijstje. Dinsdagochtend krijgen Maria en ik een app-je van een vogelvriendin die de Grijze wouw net heeft gezien in haar spreekwoordelijke achtertuin. Uiteraard moet ik werken en het giet maar ik krijg al de kriebels en stel Maria voor om na het post fietsen een twitch te doen naar de Grijze wouw. Maria reageert enthousiast. En zo breek ik wederom een 'postbezorgersfietstijdrecord' en pik Maria aan het begin van de middag op. Tegen kwart voor 3 's middags zijn we op de plek van de Grijze wouw die heel braaf is blijven zitten. Onze vogelvrienden zijn er ook en verwelkomen ons vrolijk. Het is die dag de tweede keer dat ze staan te genieten van deze rover. De vogel is prachtig te zien in de scoop, alle kenmerken van de juveniele vogel, zoals de witte veerrandjes, de lichtbruine keel/borst en het prachtig gave verenkleed zijn mooi te zien. De foto's zijn bagger. De Grijze wouw in grijs weer (op zich wel toepasselijk) zit op meer dan 100 meter. Maar door de scoop zien we dat hij poetst, braakbalt, vliegt. Een mooie waarneming en voor het idee plaats ik toch een paar foto's. Omdat ik 'De Vogelkijker' ben ;-).

Op de blog van Maria komt een uitgebreider verslag van deze super twitch, ik laat het verder hierbij.

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)
Allemaal bedankt voor jullie bezoek en reactie's!

vrijdag 10 juli 2015

Van Damborden en Koevinken

Sinds mijn vakantie in Lesbos is mijn telelens kapot en deze ligt, samen met mijn 70D body, nu al een aantal weken  bij Canon. Gelukkig had ik mijn oude 40D nog en mijn macrolens. Een goed excuus om te gaan vlinderen, temeer omdat ik daar tot vorige week eigenlijk nog helemaal geen zin in had gehad.

Met de tropische temperaturen stond ineens alles vrolijk te bloeien en was er een explosie van vlinders.

Dambordje (Melanargia galathea)
Gelukkig hoefde ik daar maar een klein stukje voor te lopen want het was aan de andere kant ook geen pretje om lang in de brandende zon te gaan slepen en fotograferen. Maar ik heb me vermaakt.

Een bijzondere vlinder is het Dambordje. In Nederland zeldzaam en maar op een paar plekken te vinden. De naam kan ik snappen: hij/zij heeft een fraaie zwart-witte tekening op zowel de onder- als bovenvleugels.

Dambordje (Melanargia galathea)
Dambordje (Melanargia galathea)
De vlinder had eventueel ook schaakbordje kunnen heten maar dan nog, ergens snijdt het hout.

Er zijn ook vlinders waarvan ik echt niet begrijp waarom ze heten zoals ze heten in het Nederlands. Neem nou het Koevinkje. Het lijkt echt nergens naar, de vlinder heeft niets weg van zowel een Koe als een Vink. Volslagen onzinnig dus. Desondanks is het wel een dankbaar foto-object want er vlogen er honderden rond en ze maakten het ook nog gezellig.

Koevinkje (Aphantopus hyperantus)

Koevinkjes (Aphantopus hyperantus)
In het zelfde gezellige veldje zaten ook Dikkopjes, Kleine vos en Kleine koolwitjes. Sommige vlinders zorgden in eerste instantie voor een beetje determinatieprobleem want ik had geen vlindergids bij me maar vriendin Maria en de altijd attente moderators van waarneming zetten mij op het goede spoor.

Geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris)

Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Het Bruin zandoogje was er ook en verder werd ik verrast door een Oostelijke parelmoervlinder en de Roodstreephooibeestjes. De Oostelijke parelmoervlinder had ik nog niet eerder gezien dus ik was blij dat hij even zo mooi bleef zitten.

Bruin zandoogje (Maniola jurtina)
Oostelijke parelmoervlinder (Melitaea britomartis)

Roodstreephooibeestje (Coenonympha glycerion)
Uiteraard waren er ook nog andere soorten maar Atalantas, Dagpauwogen, Kleine vossen en Icarusblauwtjes heb ik al vaak gefotografeerd (en geplaatst), dus laat ik het voorlopig qua dagvlinders hierbij.

Wat nog wel bijzonder om te zien was, was een paring tussen twee Sint Jansvlinders, dagactieve nachtvlinders. Niet eerder heb ik zo'n groot verschil in kleur gezien tussen het mannetje en het vrouwtje.

Sint Jansvlinder (Zygaena filipendulae)

Sint Jansvlinder (Zygaena filipendulae)
Ook de Bonte brandnetelmot wil ik hier toch even laten zien. Sommige nachtvlinders zijn echt heel fraai. Ook dit is een dagactieve soort.

Bonte brandnetelmot (Anania hortulata)
Om het vogels fotograferen niet helemaal af te leren hieronder nog een jonge Zwarte roodstaart, de foto heb ik gemaakt met mijn 40D en de geleende telelens van Paul (heel lief) die echter niet wil focussen en waarmee ik dus handmatig moet scherpstellen. Iets waar ik met zo'n zwaardere en lange lens niet goed in ben en dus verder heb gelaten op nog een zeer vriendelijk meewerkende Grauwe Klauwier na.

Zwarte roodstaart juv. (Phoenicurus ochruros)
Grauwe klauwier (Lanius collurio)

De komende tijd wordt het dus gewoon lekker scopen, wat ik overigens helemaal niet erg vind, heb ik gemerkt. Dat gesjouw met die zware lenzen word je dus gewoon wel eens zat en de pauze die ik nu heb bevalt me eigenlijk wel (sorry Paul....).
Wanneer mijn 70D en mijn Telelens terugkomen weet ik niet, het zal nog wel een paar weken duren. Ondertussen vermaak ik me wel. Er zijn nog wat opdrachten voor de fotoclub en de vlinder- en libellentijd is in volle gang. Maar de vogels komen zonder twijfel terug op mijn blog!

Zelf ga ik snel ook weer langs de blogs waar ik al even niet geweest ben. Ik probeer het allemaal wel een beetje bij te houden maar de omstandigheden zijn al een aantal maanden niet optimaal qua vrije tijd. En als ik die wel heb, val ik in slaap, 't is de leeftijd hè!?

Bedankt allemaal voor het lezen en kijken en geniet van de zomer!




zondag 7 juli 2013

Dudeljo-ho klinkt zijn lied..... Op stap in noord Nederland.

Terwijl ik gekscherend een opmerking maak dat het weer een poëtisch blogje gaat worden, zijn mijn drie mede waarnemers niet minder euforisch. We staan in de zon in het Woldlake bos naar een net uitgeslopen Groene Glazenmaker te kijken terwijl een Wielewaal vlak boven ons hoofd zijn Dudeljo laat horen. Best wel een moment om even poëtische gedachten door je hoofd te laten gaan.

We, dat zijn Maria, Peter, Robert en ik. Eén- of tweemaal per jaar gaan we op stap. In ons hart zijn we allemaal vogelaars maar in de zomer kijken we ook graag naar vlinders en libellen. De twee bestemmingen die we uitgezocht hebben zijn het Woldlake bos voor de libellen en het Fochteloërveen voor vlinders en misschien nog vogels.

Peter hoort de Wielewaal als eerste en roept ons terug naar de auto als we het Woldlake bos net zijn in gelopen. Prachtig horen we de Wielewaal zingen en af en toe roepen. Dit is een gave start. Het Woldlakebos komt zijn belofte van mooie libellen meer dan na. Boven en langs een slootje vol met krabbenscheer, zien we libellen en juffers af en aan vliegen. Het begint al meteen goed met een ROOD vrouwtje Vuurlibel (dacht ik in de vorige blog nog dat de vrouwtjes altijd geel waren....... niet dus).

Vuurlibel (Crocothemis erythraea)
We zien met name heel veel razendsnel langs flitsende libellen met een mooi glanzend lijf. Er worden hier zowel Metaalglanslibellen als Gevlekte Glanslibellen gezien. Wij volgen de glanzende lijfjes van links naar rechts, van boven naar onder en van voor naar achter. Precies 3 seconden gaat er een zitten en Maria is zo gelukkig om een foto te kunnen maken van de Gevlekte glanslibel.
De Metaalglanslibellen die er in grote aantallen rondvliegen zijn (voor mij) min of meer onfotografeerbaar. Het resultaat ziet er dan ongeveer zo uit:

Metaalglanslibel (Somatochlora metallica)
 Voor goede foto's, zoek bij Google afbeeldingen ;-).

Gelukkig voor ons zijn er nog enkele libellen die zich een beetje redelijk laten fotograferen. Alhoewel ik niet helemaal tevreden ben over de onderstaande foto's van de Gevlekte Witsnuitlibel, ben ik er wel blij mee omdat ik ze nog niet op de foto had. Bij deze libel is de naam eens gewoon logisch: hij heeft vlekken en zijn snuit is wit. Dat geeft de burger moed.

Gevlekte Witsnuitlibel (Leucorrhinia pectoralis)
Gevlekte Witsnuitlibel (Leucorrhinia pectoralis)
In het riet en het krabbenscheer hangen tientallen libellenhuidjes. Met behulp van Peter lukt het me om in een onmogelijke positie twee huidjes te pakken. Die worden later in de week gedetermineerd. Bij één van de huidjes hangt een net uitgeslopen Groene Glazenmaker en ik hang er letterlijk met m'n neus bovenop. Maar wel 10 centimeter boven de sloot in min of meer horizontale positie. Geen ideaal fotomoment. Terwijl iedereen foto's maakt van de Groene Glazenmaker, die overigens alleen voor mij een nieuwe soort is, krabbel ik weer terug en overeind. De libel vindt het wel mooi geweest en is genoeg opgewarmd en vliegt weg. Tja, gelukkig heb ik de herinnering nog.

Aan de andere kant van het pad fladderen vlindertjes: het Groot Dikkopje, het Koevinkje (ook hier bezorgt die naam mij weer hoofdbrekens) en het Bruin Zandoogje.

Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Koevinkje ((Aphantopus hyperantus)
Bruin Zandoogje (Maniola jurtina)
Ook de tijd vliegt voorbij en om 14.00 uur besluiten we om maar eens richting het Fochteloërveen te rijden. Onder begeleiding van de dudeljo-ho-ende Wielewaal en de zingende Geelgorsen wandelen we nagenietend van onze waarnemingen naar de auto. Een kleine Karekiet en de Matkop doen ons uitgeleide als we wegrijden.

Bij het Fochteloërveen begint het feest opnieuw. Net als we het gebied in willen lopen, landt er een Geelgors vlak voor mijn neus. Ik roep: "ho, stop, wacht, niet bewegen". Peter en Maria verstijven achter mij terwijl de Geelgors op ons toe komt gelopen. Wat een geluk dat we net alle drie onze telelenzen hebben gepakt omdat we op (roof)vogels hoopten. Deze Geelgors zou overigens zelfs met de macrolens nog gelukt zijn, zo dichtbij kwam hij.

Geelgors (Emberiza citrinella)
Geelgors (Emberiza citrinella)
Geelgors (Emberiza citrinella)
Op slag zijn we allemaal nog blijer, vrolijker, gelukkiger etc. Wat een cadeautje zo vlak voor je neus. We blijven tenslotte toch vogelaars en die worden van zo'n moment dus euforisch.
Na deze mooie ontmoeting lopen we het pad op en het gebied in. Robert heeft al wat voorwerk gedaan en we zien op zijn aanwijzingen al snel verschillende mooie vlindertjes, waaronder het Veenhooibeestje.

Veenhooibeestje (Coenonympha tullia)

Het Fochteloërveen is overigens een prachtig gebied, er groeit en bloeit van alles. Het Veenpluis geeft een klein overzichtsplaatje een bijzondere sfeer. De foto is met de telelens gemaakt en met tegenlicht maar ik wilde toch graag een plaatje ter herinnering aan dit fraaie gebied.

Fochteloërveen

Een 'hinnikende' Dodaars duikt onder vlak naast een jonge Geoorde Fuut. En de immer krijsende Kokmeeuwen zijn ook in Friesland nooit stil en vliegen af en aan naar een eilandje. Terwijl Robert vlinders zoekt kijk ik even naar de lucht en zie een roofstipje. Ik richt de telescoop op het stipje in de verte en ontdek een subadulte Zeearend. Robert bevestigt mijn determinatie en allemaal genieten we even van deze machtige vogel. Na de Zeearend volgt nog een Boomvalk. Omdat we nu allemaal in de vogel-modus staan, kijken we toch maar overal. "Slangenarend" roept Robert even later. Weer richt ik de scoop op de vogel en o,o,o, wat een genot. We kijken allemaal door de scoop en de Slangenarend blijkt recht op ons af te komen. Even later staan we klaar om foto's te maken, die zowaar nog best aardig lukken ook.

Slangenarend (Circaetus gallicus)

Slangenarend (Circaetus gallicus)
 We zijn nu helemaal lyrisch. Wat een dag, wat een soorten. Iedereen heeft wel iets nieuws gezien vandaag en dat is toch wel heel leuk. We lopen met een grijs van oor tot oor verder door het veen. We zien nog Paapjes, Grauwe Klauwieren, Boompiepers en Roodborsttapuiten. Koraaljuffers, Watersnuffels en een Distelvinder.
We beëindigen deze mooie dag na het eten van een echte Friese 'pankoek'. Het is tegen half elf
's avonds als ik zeer tevreden weer thuis kom. Wat is het toch leuk om zo een hele dag op pad te zijn. Robert, Peter en Maria, bedankt voor het fijne gezelschap!