Een sprookje.

Zilveren maan (Boloria selene)

Op een dag, lang, heel lang geleden, stonden de maan en de zon samen aan de hemel. De maan kreeg niet vaak de gelegenheid om de wereld bij daglicht te bezien maar die dag was het geluk met haar. De maan liet haar bescheiden zilveren glans over de aarde glijden en verwonderde zich over de schoonheid van de aarde. Haar blik gleed over de rivieren die als glinsterende linten door groene landschappen slingerden, over de diepblauwe zeeën en de witte polen. Zij wist dat ook zij haar bescheiden rol had om in de nacht de aarde te verlichten maar zij was zich bewust van het feit dat de zon haar meerdere was, hij was immers nodig om de aarde te laten groeien en bloeien en zelfs zij moest haar bescheiden licht aan de zon ontlenen. 

In gepeins verzonken over haar, meest nachtelijke, rol, dwaalde haar blik verder over de aarde onder haar. Haar blik werd getrokken naar een vlinder die samen met soortgenootjes vrolijk en dartel boven een bloemenveld fladderde. De vlinder leek bezet met parelmoer en had witte en oranje vlekjes. De maan , gevoelig als zij was, werd stil bij het zien van zoveel schoonheid. Van ontroering liet zij  enkele tranen vallen. De tranen bereikten niet de aarde maar raakten de vleugels van de vlinders waardoor de witte vlekjes in zilver veranderen. En zo werd de vlinder 'Zilveren maan' geboren. De maan was in stilte blij dat zij onbewust had bijgedragen aan de schoonheid van de aarde.

Zilveren maan (Boloria selene)

Zilveren maan (Boloria selene)

De zon die dit alles had gadegeslagen, kon niet verkroppen dat dankzij de maan zo’n prachtig schepseltje gelukkig rondfladderde. Tenslotte had de maan haar zilveren schijnsel aan hem te danken. Zij weerspiegelde slechts hém! Zijn ontvlambare karakter dwong hem tot een reactie. Reeds eerder had hij een klein vlindertje aangeraakt met een zonnestraal maar de zon vond zijn vlindertje niet groot genoeg.

Klein vuurvlinder (Lycaena phlaeas)

De zon wilde meer indruk maken. Hij zocht de aarde af op zoek naar een vlinder die zijn vurige karakter groots kon weergeven. Na enige tijd viel zijn oog op een geschikte kandidaat.

De zon was zich bewust van het feit dat de vlinder wellicht zou verbranden als hij hem aanraakte. Dat was zijn eer te na. Daarom wendde de zon zich tot de blauwe hemel en vroeg, al paste dat niet bij zijn vurige karakter, voor één keer om hulp. Hij vroeg de koele blauwe hemel de vlinder te beschermen tegen zijn hete en vurige stralen. 

De hemel, die toch bekend stond om haar zeer wisselende stemmingen, was die dag in een goede bui en willigde de wens van de zon in.
Heel even trok de zon zich terug en de blauwe hemel omwikkelde alles wat zich op de aarde bevond en hechtte zich aan de door de zon uitgekozen vlinder. Daarna brak de hemel open en de zon schoot haar vurige stralen naar beneden naar de vlinders met hun beschermde vleugels. Trots bezag de zon het resultaat. Van genot liet hij zijn licht nog eens extra over de aarde schijnen en straalde bij het zien van deze vurig oranjerood gekleurde vlinder met haar hemelsblauwe onderkant. De ‘geboorte’ van de ‘Grote Vuurvlinder’ was een feit.

Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)

Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)

De zon draaide zich voldaan naar de maan en keek haar uit de hoogte aan. Dat had hij toch maar mooi voor elkaar. Zij zond hem haar liefste glimlach terug. Wijs al zij was wist zij dat de zon slechts de schoonheid op aarde had vergroot.

 *********************

En hoewel sprookjes verzonnen zijn, waan ik mij soms in een sprookjeswereld. De wereld waarin plant en dier mij doen stilstaan, kijken, luisteren en verwonderen. Genieten van een zingende Wielewaal terwijl de mooiste vlinders om je heen vliegen. Gisteren samen Peter, Frank, Robert en Maria. Gepassioneerde natuurliefhebbers. In de eerste plaats vogelaars maar zomers ook op zoek naar mooie vlinders, libellen en sprinkhaantjes. En wat spreken die mooie vlinders mij tot de verbeelding met hun prachtige namen en dito uiterlijk. We zien er veel. Behalve de bovenstaande ook nog Citroenvlinders, gecamoufleerd als blaadje in een bloem.

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)

Het Zwartsprietdikkopje en het Groot dikkopje komen langs net als de Gehakkelde Aurelia, de Atalanta, de tientallen Kleine vossen en de Dagpauwoog. Alle kleuren van de regenboog in amper een uur.

Zwartsprietdikkopje (Thymelicus lineola)

Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)

Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)

Een blauwe reiger geeft een schreeuw terwijl hij overvliegt, daarna gevolgd door een zwijgzame Purperreiger. Grasmussen en Tjiftjaffen begeleiden ons op onze route en af en toe horen we in de verte de vijfde symphonie van Beethoven bijna geïmiteerd worden door een Geelgors.

Frank buigt zich over de Sprinkhaantjes en leert me de Gouden sprinkhaan kennen en het geluid dat het diertje maakt. We vinden zowel mannetjes als vrouwtjes. De mooie rode poten van het vrouwtje krijg ik helaas niet op de foto maar wel een ander kenmerk, de heel korte vleugeltjes. Bij Maria op de blog komt vast een foto van de mooie rode pootjes.
Het 'Wekkertje', ook een sprinkhaan, hebben we ook gehoord. De Moerassprinkhaan verraadt zich door een ritmisch getik dat lijkt op het tikken van schrikdraad. We bekijken hem terwijl hij dat geluid met zijn pootjes maakt. De Grote groene sabelsprinkhaan horen we bijna overal. Die maakt dan weer geluid met de vleugels.

Gouden sprinkhaan, vrouwtje (Chrysochraon dispar)

Gouden sprinkhaan, vrouwtje. Detail vleugels. (Chrysochraon dispar)

Gouden sprinkhaan, mannetje

Het is een heerlijke dag en we zien ook nog de nodige libellen waaronder rond de 100 Zwarte heidelibellen. Robert is in trek bij de insecten, eerst gaat er een vlinder op hem zitten en later nog een dame Zwarte heidelibel. Ik fotografeer haar wel maar echt goed zijn de foto's niet.

Twee uitjes in de sprookjeswereld van insecten deed ik eerder zowel met Maria als met Don en Fabiënne. Met de laatste twee is het echt voor het fotowerk terwijl ik met Maria ook nog loop te scopen en te verrekijkeren. Het bracht het nodige fraais in beeld zoals de Zuidelijke heidelibel.

Zuidelijke heidelibel (Sympetrum meridionale)

Heel veel pantserjuffers.......

Gewone pantserjuffer, man (Lestes sponsa)

Tengere pansterjuffer (Lestes virens)

Zwervende panterjuffer, man (Lestes barbarus)

Zwervende panterjuffer, vrouw (Lestes barbarus)

De Icarusblauwtjes met hun droomkleuren.

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, paring (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Bij sprookjes horen onwerkelijke wezentjes maar soms bestaan ze echt:

'Sprookjes' pantserjuffer

Om in een echte sprookjessfeer af te sluiten heb ik een bewerking gemaakt van een foto van een Bruinrode heidelibel. Onder meer omgezet naar zwart-wit. Of is een nieuwe soort geboren: de Zilveren heidelibel....

© Marianne Wustenhoff, 2014

Tussen de Elfjes en de Keizerinnen.

Het lijkt wel een sprookje en eigenlijk is dat het ook behalve dat sprookjes niet bestaan. Toch stel ik me voor dat sprookjes zijn bedacht naar aanleiding van de werkelijkheid waarin zoveel prachtige dingen te vinden zijn, en dan vooral in de natuur.

In Noord-Brabant ligt een idyllische wandelgebiedje langs de Leijgraaf . Dat is de plek waar Maria en ik onze zaterdag doorbrengen. We willen heel graag de Bandheidelibel zien, voor mij misschien wel de mooiste Nederlandse libel maar aangezien ik nog niet alle Nederlandse libellen heb gezien, kan die mening op termijn nog worden gewijzigd.

Zoeken hoeven we niet. Nadat we over het opstapje geklommen zijn dat toegang geeft tot het gebied, zien we de eerste verse (nog niet uitgekleurde) Bandjes al zitten en vliegen.

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Aan de witte pterostigma's zie je o.a. dat het nog verse, niet uitgekleurde exemplaren zijn. Als de libellen helemaal op kleur zijn, is het mannetje rood met donkere banden over de vleugels en rode pterostigma's. De vrouwtjes worden geelbruin en hun vleugels hebben naast de banden een geelwit pterostigma. In deze libel kun je je in Nederland eigenlijk niet vergissen dankzij de banden over de vleugels. Een gemakkelijk herkenbare soort is voor de verandering erg fijn!

We zien ze van 'kakelvers' via licht gekleurd tot iets verder uitgekleurd. Prachtig!

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum) Bijna uitgekleurd.

En de omgeving waarin ze zitten is prachtig. Vennetjes met pitrus en lisdodde en veldjes vol met bloemen en plantjes. Langs het pad ruist de stromende Leijgraaf.

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum)

Boven de Leijgraaf vliegen de Weidebeekjuffers. Daarop moeten toch bijna elfjes zijn geïnspireerd. Lieflijk en telkens anders kleurend door het licht, fladderen ze boven het water.
Ik ben blij met de foto's, handmatig scherpstellen en dan volgen in vlucht is best lastig.

Weidebeekjuffer (Calopteryx splendens)

Weidebeekjuffer (Calopteryx splendens)

Ook de mooie groene Metaalglanslibel flitst voorbij. Hij heeft een aparte manier van vliegen: hij komt er snel aan, draait, doet alsof hij even stil hangt en schiet er dan ineens in de 4e versnelling van door. Dat herhaalt hij constant. Op zo'n moment dat hij dan schijnbaar stil hangt (let op de toevoeging 'schijn'), moet je je kans benutten. De foto's zijn al minder beroerd dan de vorige maar vallen nog steeds in de categorie 'bewijsplaatje'.

Metaalglanslibel (Somatochlora metallica)

We nemen geregeld een pauze in het zonnetje en slenteren dan weer verder. We zien en horen zoveel, en dan te bedenken dat wij de enige zijn die daar lopen. Dat is dubbel genieten.

Bij een paar andere vennetjes zien we een stuk of 10 Grote Keizerlibellen. De mannen schieten heen en weer om alles wat in de buurt komt weg te jagen. Zelfs een stel Gewone Oeverlibellen die net een paringswiel vormen, krijgt niet de kans om voor nageslacht te zorgen. De Grote Keizerinnen zijn ondertussen druk bezig om hun nageslacht veilig te stellen en zetten eitjes af in het water.

Grote Keizerlibel (Anax imperator)

Grote Keizerlibel (Anax imperator)

Grote Keizerlibel (Anax imperator)

Inmiddels hebben we ook heel mooie nacht- en dagvlindertjes gezien waarvan de Metaalvlinder de kroon spant. Hij is in werkelijkheid veel mooier dan op de foto, echt smaragdgroen metallic. Het laat zich in een foto niet vangen en soms is dat maar goed ook. De echte wereld gewoon met je eigen ogen zien, opent letterlijk je ogen. 

Hooibeestje (Coenonympha pamphilus). Dagvlinder.

Metaalvlinder (Adscita statices). Dagactieve nachtvlinder.

Sint Jansvlinder of 'Bloeddropje' (Zygaena filipendulae). Dagactieve nachtvlinder.

Klein Koolwitje (Pieris rapae). Dagvlinder.

Oranje Luzernevlinder (Colias crocea). Dagvlinder. Deze is een beetje beschadigd maar de andere kant ziet er iets beter uit.

Oranje Luzernevlinder (Colias crocea). Dagvlinder.

Uiteraard komt er een tijd dat we weer terugslenteren. Onze ruggetjes willen niet echt meer, of echt niet meer, wat wij willen. Toch kunnen we het niet laten om met pijn en moeite nog wat van al dat moois digitaal mee te nemen.

Azuurwaterjuffer (Coenagrion puella). Ik dacht dat het een vrouwtje Lantaarntje was, maar een deskundige heeft me gecorrigeerd. Ik leer het nooit.......

Gewone Pansterjuffer (Lestes sponsa)

Tengere Grasjuffer (Ischnura pumilio)

Viervlek (Libellula quadrimaculata)

De Zwarte heidelibel, die we overigens ook in de gele, niet uitgekleurde, variant zien, is heel gewillig.

Zwarte Heidelibel (Sympetrum danae)

Zwarte Heidelibel (Sympetrum danae)

Overigens vergeet ik de vogels niet hoor, er vloog en zong veel en dat maakt een mens echt gelukkig. Spotvogels, Geelgorzen, Putters, Groenlingen, Merels, Winterkoningen, Koolmeesjes, Buizerds etc. Heerlijk om daardoor begeleid te worden op je wandeling.

Deze fantastische dag en lange blog beëindig ik met een close-upje van de Bandheidelibel, omdat ik de facetogen zo bijzonder vind.

Bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum).

Iedereen die mijn blog leest en/of reageert, dank daarvoor. Het is leuk om te weten dat er mensen van meegenieten.

sRGB

sRGB: Staat voor standardised Red, Green and Blue. Dankzij deze kleurcalibratiestandaard worden de ware kleuren weergegeven. Nuttig bij DTP-toepassingen. sRGB wordt gebruikt voor monitoren, tv, scanners, camera`s en printers.*

Rood, Groen en Blauw dus. Kleuren die we in de natuur ook veel zien én terugvinden in de namen van diverse diersoorten. Nuttig bij het determineren van verschillende soorten. Denken we......
Vooral bij libellen zorgen die prachtige kleuren (en namen) voor verwarring, problemen, frustratie en humor. De laatste weken zijn Maria en ik een paar keer op pad geweest op zoek naar libellen en juffers. We hebben beide al een aardig lijstje maar dat willen we nog wat uitbreiden. Soms lukt dat, maar vaak ook niet. Dan amuseren we ons met al die lastige kleurenwondertjes op naam te brengen en goed in beeld te brengen.

't Begint al meteen goed: de BRUINE Korenbout:

Bruine Korenbout man (Libellula fulva)

Bruine Korenbout vrouw (Libellula fulva)

Toegegeven, in de vrouw zit nog steeds wat bruins en de mannetjes zijn voordat ze zo mooi blauw zijn uitgekleurd ook bruin. Maar toch, het zorgt voor verwarring.

De BRUINRODE heidelibel:

Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum)

Het mannetje is als hij uitgekleurd is mooi (bruin)rood, maar voor die tijd, zuuucht. En dan de vrouwtjes, die zijn geel, net als de niet uitgekleurde mannen. Je moet dus op tekening letten, op stipjes, streepjes, borststukjes, segmentjes, pterostigma's (dat zijn die gekleurde rechthoekjes op de bovenrand van de vleugels), de pootkleur, 'snorren' of juist geen snor, vleugeladers, legschedes, secundaire geslachtorganen en aanhangsels. En dat wat ik nog vergeten ben.
Het is alweer duidelijk: een uitdagende hobby!

Een nieuwe soort die we gisteren vonden was de Vuurlibel. Je verwacht rood, en je krijgt .....

Vuurlibel vrouw ((Crocothemis erythraea)

Vuurlibel, niet uitgekleurde man (Crocothemis erythraea)

Eerlijk is eerlijk, de uitgekleurde man is knalrood en die was er ook :-).

Vuurlibel man (Crocothemis erythraea)

Vuurlibel man (Crocothemis erythraea)

Het bovenstaande is maar even om aan te geven dat je (we) dus nog zeer regelmatig de fout in gaan met de determinatie en het daarom maar goed is dat we regelmatig foto's kunnen maken en later thuis de boel nog eens goed kunnen uitpluizen. En zelfs dan lukt het niet altijd!

Sommige soorten zijn overigens niet zo heel moeilijk. Bijvoorbeeld de Platbuik. Die heeft gewoon een platte buik.

Platbuik vrouw (Libellula depressa)

Platbuik vrouw (Libellula depressa)

Platbuik vrouw (Libellula depressa)

De Koraaljuffer die we gisteren ook zochten en vonden was gelukkig ook al uitgekleurd en dus mooi rood, met oranjerode pootjes en daardoor niet meer te verwarren met de Vuurjuffer die zwarte pootjes heeft.

Koraaljuffer (Ceriagrion tenellum)

Vuurjuffer (Pyrrhosoma nymphula)

We zagen de eerste pantserjuffer van dit seizoen. Pantserjuffers zijn prachtige juffers met heel mooie metallic-achtige kleuren die glinsteren in de zon. Ze houden hun vleugels vaak wijd gespreid.

Gewone pantserjuffer (Lestes sponsa)

 De Gewone oeverlibel:

Gewone oeverlibel vrouw (Orthetrum cancellatum)

Gewone oeverlibel man (Orthetrum cancellatum)

De Vroege glazenmaker (we verzint zo'n naam?):

Vroege glazenmaker (Aeshna isoceles)

En tenslotte heb je nog al die verwarrende blauwe juffers. De Variabele waterjuffer, de Watersnuffel, de Azuurwaterjuffer..... Ga er maar aan staan.

Watersnuffel (Enallagma cyathigerum)

Variabele waterjuffer (Coenagrion pulchellum)

Azuurwaterjuffer (Coenagrion puella)

Iedereen bedankt voor het lezen en kijken. Na deze blog wordt libellen en juffers kijken en zoeken ongetwijfeld nog veel leuker :-). In elk geval gaan Maria en ik weer vrolijk op pad naar volgende soorten en bijbehorende blunders.

* Bron: http://www.encyclo.nl/begrip/sRGB