zaterdag 22 augustus 2015

Soort van de dag!

Er is er maar één soort van de dag. De Braamsluiper. Zo'n vogeltje dat je jaar in , jaar uit altijd wel een keer ziet door de telescoop of verrekijker maar meestal onfotografeerbaar is vanwege zijn verscholen manier van foerageren. De sluiperd.... Hij is al een paar dagen in een van onze pruimenbomen aan het snoepen en gisterenavond liet hij zich dan eindelijk eens enigszins redelijk op de foto zetten. Daar ben ik dus blij mee!

Braamsluiper (Sylvia curruca)
Alhoewel, redelijk op de foto.... Hieronder lijkt het wel alsof hij half onthoofd is!

Braamsluiper (Sylvia curruca)
Verder heb ik nog maar weinig foto's gemaakt. Onze eerste vakantieweek is letterlijk verregend. Gisteren hadden we voor het eerst zon en toen heb ik meteen mijn schuiltentje neergezet. En ja, dat helpt! De juveniele Zwarte roodstaarten komen er graag OP zitten. 

Zwarte roodstaart, juv. (Phoenicurus ochruros)
Wél vanuit het tentje: een altijd gewillige Boomklever. Die zijn ook bijna niet schuw, dus vaak gemakkelijk te fotograferen.

Boomklever (Sitta europaea) 
Er komt natuurlijk veel meer voorbij maar de Grijskopspecht, een voor mij toch spannende soort, laat zich alleen maar bekijken. Ik hoop hem nog fatsoenlijk voor de lens te krijgen.

Wat wel heel leuk is, is dat er veel jonge vogels in de tuin zijn. Gisterenavond zaten er 3 jonge fitissen, nog helemaal donzig, met heel korte staartjes en nog zachte snaveltjes. Toch zorgen ze al goed voor zichzelf en vangen genoeg insecten. De foto is vanaf het balkon genomen, dus een volkomen fout standpunt. Gewoon omdat hij zo schattig is komt hij op de blog.

Fitis, juv. (Phylloscopus trochilus)
Nu nog maar even duimen voor een tweede week met beter weer en mooie waarnemingen.

Bedankt allemaal voor de reacties en bezoeken aan mijn blog!

dinsdag 11 augustus 2015

En we gaan nog even door!

Helemaal in de vlindermodus zijn we deze zomer, Maria en ik. Dus zoeken we verder, afgelopen zondag in de Amsterdamse Waterleidingduinen want daar vliegt de Keizersmantel. Een vrij grote oranje vlinder met een zwarte tekening op de bovenvleugels en een subtiel getekende ondervleugel.

We vinden hem en haar vrijwel direct na de ingang Oase voorbij het bezoekerscentrum. Dat is wel heel erg boffen!

Het mannetje heeft fraaie zwarte lengte strepen op de bovenvleugels, dat is goed te zien op de foto. Bij het vrouwtje ontbreken deze strepen.

Keizersmantel, man (Argynnis paphia)

Keizersmantel, man (Argynnis paphia)

Keizersmantel, vrouw (Argynnis paphia)
Eigenlijk hebben we onze 'doelsoort' van de dag dus al gauw gevonden. Dit is wel wat anders dan de urenlange zoektocht naar het Spiegeldikkopje.

Het is zonde om niet nog wat verder te lopen en het gebied een beetje te doorzoeken op ander leuks. Op het Vinkenveld miegelt het van de Blauwvleugelsprinkhanen. Helaas zie je die blauwe vleugels alleen maar als ze vliegen of springen, zo je wilt. Maar we zien dus om de haverklap blauwe vleugeltjes die door mij in elk geval niet te fotograferen zijn. Op het zand is het sprinkhaantje toch iets minder spannend om te zien.

Blauwvleugelsprinkhaan (Oedipoda caerulescens)
De foto hieronder komt van internet maar daar zie je wél hoe mooi blauw de ondervleugeltjes zijn.

"Oedipoda caerulescens MHNT" by Didier Descouens - Eigen werk. Licensed under CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons - https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Oedipoda_caerulescens_MHNT.jpg#/media/File:Oedipoda_caerulescens_MHNT.jpg
We lopen verder langs en door het Vinkenveld. Zo af en toe zien we wat Damherten, een leuke afwisseling. Boven ons hoofd horen we Buizerds, Havik, Grote bonte specht, gaai, Boomklevers en -kruipers, mezen en merels. Maar vandaag zijn we niet aan het vogelen, hoewel we de kijker natuurlijk toch even tevoorschijn halen.

De volgende soorten bevinden zich allemaal op een mooi bloemrijk veldje:

De Kleine Parelmoervlinder. Die had ik in Nederland nog niet eerder gezien, wel in het buitenland.

Kleine Parelmoervlinder (Issoria lathonia)
Kleine Parelmoervlinder (Issoria lathonia)
Ook zien we tientallen Heivlinders. Leuk om hem nu ook goed op de foto te hebben. Als hij open zit lijkt hij best een beetje op een Argusvlinder maar de onderzijde is heel anders, net als de vorm van de vleugels.

Heivlinder (Hipparchia semele)
Er vliegen ook Kleine koolwitjes, Citroenvlinders, Dagpauwogen, Bruine- en Bonte zandoogjes en Distelvlinders maar die heb ik al zo vaak op de foto gezet dat ik daar geen moeite voor ga doen.

Over ons heen scheren de grote libellen, jagend op een prooi. We zien veel Paardenbijters, een paar Grote Keizerlibellen en de Zuidelijke Keizerlibel. Om dat vliegend vast te leggen kom ik nog wel eens terug ;-). Waarschijnlijk lukt dat met de telelens beter.

De heidelibellen zijn wat dat betreft gemakkelijker, vooral als ze een prooi aan het eten zijn.

Bruinrode heidelibel, vrouw (Sympetrum striolatum)
Bruinrode heidelibel, vrouw (Sympetrum striolatum)

Steenrode heidelibel, vrouw (Sympetrum vulgatum)
Als laatste foto nog een Hooibeestje, best een schattig vlindertje.

Hooibeestje (Coenonympha pamphilus)
Hoewel we niet echt een enorm stuk hebben gelopen zijn we toch een beetje gaar van de warmte. Tegen drieën houden we het voor gezien en gaan terug naar de auto. Daar komen we helemaal bij met fris water, cola en heerlijke kersen van Maria's eigen kersenboer. Met een half uurtje rijden kom ik voldaan thuis ondanks dat we het ijsje van de Mac Donalds missen :-).

In de volgende blog zullen wellicht ook weer eens vogels staan. De trek is al begonnen en mijn telelens weer gemaakt. Duimen maar!

woensdag 5 augustus 2015

Als het maar vleugels heeft

Ik moet een 'smoes' verzinnen om nog een vlinderblog te plaatsen als 'De Vogelkijker'. Bij uitbreiding schrijf ik dan maar dat vlinders ook vleugels hebben en libellen ook (vliegtuigen zal ik jullie besparen). In de zomer kijk ik sowieso ook naar vlinders en libellen, mede omdat de zomer vaak een wat slappe tijd is voor vogels.

Met Maria maakte ik in de afgelopen weken een paar leuke uitstapjes. Eerst toch vogels; er zat een Bairds strandloper in Den Helder en die hadden wij beiden og nooit gezien. Nu wel, in de stromende regen en het stipje op de foto is het plaatsen niet waard. Ook vonden we een Kwak, een zeldzame reigersoort waarvan de foto ook hopeloos was. Dus verder met de vlinders.

Afgelopen zondag hadden we een vlinderuitje naar Limburg. We hadden een doelsoort: het Spiegeldikkopje.
Een wandeling door het fraaie Limburgse landschap zorgde meteen al voor veel vlindergeweld; de Oranje zandoogjes vlogen bij bosjes.

Oranje zandoogje (Pyronia tithonus)
Oranje zandoogje (Pyronia tithonus)
Het Oranje zandoogje is geen echt zeldzame vlinder maar in de streek waar wij wonen komt hij niet of nauwelijks voor. Daarmee is hij voor ons toch een speciale vlinder waarvan het leuk is als je die weer aantreft.

Langs het pad zaten ook 3 Rozenblaadjes, dat is een dagactief nachtvlindertje. Fraai beestje.

Rozenblaadje (Miltochrista miniata)
Op het veldje aangekomen waar we de bewuste Spiegeldikkopjes zouden gaan vinden begonnen we vol goede moed te zoeken. We zagen natuurlijk genoeg..... Grote Dikkopjes

Groot Dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Bloedrode heidelibellen.....

Bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum)

Bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum)
Gehakkelde Aurelia's.....

Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)
Citroenvlinders......

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)
Koevinkjes, Dapauwogen, Atalanta's en geen.....
Spiegeldikkopjes :-(.
Ruim 2 1/2 uur zijn we aan het zoeken en dan besluiten we om toch maar een tweede locatie op te zoeken waarvan ik ook gehoord heb dat ze daar moeten zitten.

Nog steeds in Limburg parkeren we een half uurtje later op plek 2. We lopen naar een fraaie vlindertuin waarvan iemand ons gezegd heeft dat hij 3 minuten daarvoor een Spiegeldikkopje heeft gezien op de Budleia (vlinderstruik). Dus. Weg. De vlinderstruiken miegelen van de vlinders. Alle eerder genoemde soorten zien we rondfladderen. We krijgen zelfs de Eikenpage in de verrekijker, ook een erg gave en nieuwe soort. Maar van HET Spiegeldikkopje ontbreekt elk spoor.

Een vriendelijke meneer steekt ons een hart onder de riem, we moeten gewoon even verder lopen langs het pad want daar zitten ze echt waar. Na een paar honderd meter blijkt hij gelijk te hebben. Op de distels, of eigenlijk aan de bloemen van de distels zien we ineens een Spiegeldikkopje. Nee twee, ehhh, drie. Uiteindelijk vinden we er minimaal acht op verschillende distels. Wat zijn we blij met onze doelsoort van de dag. En het is echt een heel mooi vlindertje. Het Spiegeldikkopje.

Spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus)
Spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus)
 Missie geslaagd!

Maandagavond lees ik op waarneming dat er een Grijze wouw in Brabant zit. Die staat ook nog op mijn verlanglijstje. Dinsdagochtend krijgen Maria en ik een app-je van een vogelvriendin die de Grijze wouw net heeft gezien in haar spreekwoordelijke achtertuin. Uiteraard moet ik werken en het giet maar ik krijg al de kriebels en stel Maria voor om na het post fietsen een twitch te doen naar de Grijze wouw. Maria reageert enthousiast. En zo breek ik wederom een 'postbezorgersfietstijdrecord' en pik Maria aan het begin van de middag op. Tegen kwart voor 3 's middags zijn we op de plek van de Grijze wouw die heel braaf is blijven zitten. Onze vogelvrienden zijn er ook en verwelkomen ons vrolijk. Het is die dag de tweede keer dat ze staan te genieten van deze rover. De vogel is prachtig te zien in de scoop, alle kenmerken van de juveniele vogel, zoals de witte veerrandjes, de lichtbruine keel/borst en het prachtig gave verenkleed zijn mooi te zien. De foto's zijn bagger. De Grijze wouw in grijs weer (op zich wel toepasselijk) zit op meer dan 100 meter. Maar door de scoop zien we dat hij poetst, braakbalt, vliegt. Een mooie waarneming en voor het idee plaats ik toch een paar foto's. Omdat ik 'De Vogelkijker' ben ;-).

Op de blog van Maria komt een uitgebreider verslag van deze super twitch, ik laat het verder hierbij.

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)

Grijze wouw, juv. (Elanus caeruleus)
Allemaal bedankt voor jullie bezoek en reactie's!

vrijdag 10 juli 2015

Van Damborden en Koevinken

Sinds mijn vakantie in Lesbos is mijn telelens kapot en deze ligt, samen met mijn 70D body, nu al een aantal weken  bij Canon. Gelukkig had ik mijn oude 40D nog en mijn macrolens. Een goed excuus om te gaan vlinderen, temeer omdat ik daar tot vorige week eigenlijk nog helemaal geen zin in had gehad.

Met de tropische temperaturen stond ineens alles vrolijk te bloeien en was er een explosie van vlinders.

Dambordje (Melanargia galathea)
Gelukkig hoefde ik daar maar een klein stukje voor te lopen want het was aan de andere kant ook geen pretje om lang in de brandende zon te gaan slepen en fotograferen. Maar ik heb me vermaakt.

Een bijzondere vlinder is het Dambordje. In Nederland zeldzaam en maar op een paar plekken te vinden. De naam kan ik snappen: hij/zij heeft een fraaie zwart-witte tekening op zowel de onder- als bovenvleugels.

Dambordje (Melanargia galathea)
Dambordje (Melanargia galathea)
De vlinder had eventueel ook schaakbordje kunnen heten maar dan nog, ergens snijdt het hout.

Er zijn ook vlinders waarvan ik echt niet begrijp waarom ze heten zoals ze heten in het Nederlands. Neem nou het Koevinkje. Het lijkt echt nergens naar, de vlinder heeft niets weg van zowel een Koe als een Vink. Volslagen onzinnig dus. Desondanks is het wel een dankbaar foto-object want er vlogen er honderden rond en ze maakten het ook nog gezellig.

Koevinkje (Aphantopus hyperantus)

Koevinkjes (Aphantopus hyperantus)
In het zelfde gezellige veldje zaten ook Dikkopjes, Kleine vos en Kleine koolwitjes. Sommige vlinders zorgden in eerste instantie voor een beetje determinatieprobleem want ik had geen vlindergids bij me maar vriendin Maria en de altijd attente moderators van waarneming zetten mij op het goede spoor.

Geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris)

Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Het Bruin zandoogje was er ook en verder werd ik verrast door een Oostelijke parelmoervlinder en de Roodstreephooibeestjes. De Oostelijke parelmoervlinder had ik nog niet eerder gezien dus ik was blij dat hij even zo mooi bleef zitten.

Bruin zandoogje (Maniola jurtina)
Oostelijke parelmoervlinder (Melitaea britomartis)

Roodstreephooibeestje (Coenonympha glycerion)
Uiteraard waren er ook nog andere soorten maar Atalantas, Dagpauwogen, Kleine vossen en Icarusblauwtjes heb ik al vaak gefotografeerd (en geplaatst), dus laat ik het voorlopig qua dagvlinders hierbij.

Wat nog wel bijzonder om te zien was, was een paring tussen twee Sint Jansvlinders, dagactieve nachtvlinders. Niet eerder heb ik zo'n groot verschil in kleur gezien tussen het mannetje en het vrouwtje.

Sint Jansvlinder (Zygaena filipendulae)

Sint Jansvlinder (Zygaena filipendulae)
Ook de Bonte brandnetelmot wil ik hier toch even laten zien. Sommige nachtvlinders zijn echt heel fraai. Ook dit is een dagactieve soort.

Bonte brandnetelmot (Anania hortulata)
Om het vogels fotograferen niet helemaal af te leren hieronder nog een jonge Zwarte roodstaart, de foto heb ik gemaakt met mijn 40D en de geleende telelens van Paul (heel lief) die echter niet wil focussen en waarmee ik dus handmatig moet scherpstellen. Iets waar ik met zo'n zwaardere en lange lens niet goed in ben en dus verder heb gelaten op nog een zeer vriendelijk meewerkende Grauwe Klauwier na.

Zwarte roodstaart juv. (Phoenicurus ochruros)
Grauwe klauwier (Lanius collurio)

De komende tijd wordt het dus gewoon lekker scopen, wat ik overigens helemaal niet erg vind, heb ik gemerkt. Dat gesjouw met die zware lenzen word je dus gewoon wel eens zat en de pauze die ik nu heb bevalt me eigenlijk wel (sorry Paul....).
Wanneer mijn 70D en mijn Telelens terugkomen weet ik niet, het zal nog wel een paar weken duren. Ondertussen vermaak ik me wel. Er zijn nog wat opdrachten voor de fotoclub en de vlinder- en libellentijd is in volle gang. Maar de vogels komen zonder twijfel terug op mijn blog!

Zelf ga ik snel ook weer langs de blogs waar ik al even niet geweest ben. Ik probeer het allemaal wel een beetje bij te houden maar de omstandigheden zijn al een aantal maanden niet optimaal qua vrije tijd. En als ik die wel heb, val ik in slaap, 't is de leeftijd hè!?

Bedankt allemaal voor het lezen en kijken en geniet van de zomer!




zondag 21 juni 2015

Lesbos 2015, deel 3

Zoals beloofd het 3e en laatste deel van onze Lesbosvakantie van 2015. Lesbos is natuurlijk veel meer dan vogels. Het is een enorm divers eiland met veel verschillende soorten landschap en een gevarieerde flora en fauna, mooie plaatsjes en heerlijk eten en bovenal een zeer vriendelijke bevolking.

Mijn fotografie is wel beperkt tot meestal vogels en soms wat andere natuurfotografie. Dit jaar heb ik nog wat andere foto's gemaakt die thuishoren in de categorie 'vakantiekiekjes', die staan er in deze blog dus tussen. Eerst maar eens beginnen met wat bloemen.


Elk jaar bezoeken wij minimaal 1 keer de mooie plek in de buurt van het klooster van Pithariou. De weg erheen is stoffig (zoals 95% van de wegen in Lesbos) maar het is er zo mooi en rustig. Een echt genietplekje.

Monastir Pithariou
De weg erheen (en terug) en de trouwe Hyundai I10 die we elk jaar huren.
Langs de weg

Veel geel....
en rood.
Dankzij de vele bloeiende bloemen zijn er ook veel vlinders en libellen te zien. Lang niet alles wat ik heb gezien, heb ik gefotografeerd maar een paar eenvoudig meewerkende soorten wel. Het komt ook omdat standaard de telelens op mijn body zit. Braaf sleep ik elk jaar de macrolens mee met het voornemen een dag speciaal te gaan vlinderen en libelleren. Het komt er nooit van. Of eigenlijk, ik wil gewoon het allerliefst vogelen ;-).

Parende Hooibeestjes

Oostelijk Reseda witje

Argusvlinder
Landschilpad
Nog wat indrukken van het landschap in de buurt van Sigri, het westen van Lesbos.

Sigri

Dit is het meest 'ruige' en rotsachtige deel van Lesbos. Het landschap doet soms desolaat aan maar spreekt misschien daarom mij wel heel erg aan. Het is lastig om daar een aansprekende foto van te maken, het is immers alleen maar rots dus voor een goede indruk daarvan mogen jullie reisfolders o.i.d. bekijken ;-).
Langs de kust bij Sigri ligt een prachtig gebied: Faneromeni. Hier vind je heel vaak heel veel verschillende, en ook zeldzame, vogels. Vaste gast is de Izabeltapuit die je onderweg tegenkomt.

Izabeltapuit (Oenanthe isabellina)

Maar ook de flora is de moeite waard.

Faneromeni
Faneromeni
Een soort van de Bremraap (met dank aan Loes en Peter)
Eén van de bijzonderste waarnemingen van dit jaar was een nestje met Buidelmezen. Hoewel het te ver weg was om mooi op de foto te zetten (alhoewel sommige fotografen zich ondanks alle bezwaren tóch een weg baanden tot praktisch onder het nest, zucht), was het door de telescoop prachtig te bekijken. Heel knap gemaakt aan een wilgentakje en ondanks de vaak flinke wind waarbij het nest hard heen en weer zwiepte, bleef het toch maar mooi hangen en vlogen de ouders af en aan met voedsel. De jongen zullen bij tijd en wijle wel zeeziek zijn geworden door al het geslinger denk ik. Het was de eerste keer dat ik een Buidelmezennest zag, echt bijzonder. Om een idee te geven toch twee flink gecropte foto's.

Buidelmees, nest in.

Buidelmees, nest uit.
Indrukje van de omgeving van Vatera, in het zuiden.

Vatera, het zuiden.
Het noorden waar momenteel heel veel vluchtelingen aan komen. Ook tijdens onze vakantie vertelde een van onze mede-vogelaars dat ze lekgeprikte rubber bootjes, verscheurde paspoorten en zwemvesten op een strand vonden. De bergen die je op de achtergrond ziet liggen in Turkije.

Molyvos, het noorden.
Achladeri, een gebied met veel bos waar altijd wel een Turkse boomklever te vinden is én een prima plek om uit de zon te genieten van je lunch:

Turkse boomklever (Sitta krueperi) foto uit mijn archief

Turkse boomklever (Sitta krueperi) foto uit mijn archief

Beekje in Achladeri forest

Ezeltjes vind je overal op het eiland.




Tenslotte wil ik natuurlijk eindigen met vogels. Twee soorten waar je over struikelt in Lesbos: de Zwartkopgors en de Grauwe gors. De Kuifleeuwerik heb ik dit jaar maar overgeslagen met fotograferen. Maar als eerste het strandpleviertje dat steeds de Sporenkievit gezelschap hield, was ik hem toch gewoon eerst vergeten en het is nog wel zo'n schattig vogeltje.

Strandplevier (Charadrius alexandrinus)

Strandplevier (Charadrius alexandrinus)

Zwartkopgors (Emberiza melanocephala)
Zwartkopgors (Emberiza melanocephala) foto uit mijn archief.

Grauwe gors (Emberiza calandra)
Als afsluiter een filmpje van de tokkende Aziaztische steenpatrijs waar we zo van genoten hebben. Speciaal voor onze vrienden uit Zwolle, waar ik mee mocht vogelen op deze geweldige dag.