vrijdag 6 februari 2015

Mijmering



Zo vers, zo teer
Net februari en je kopje komt
Al boven de grond
Hoe klein je ook bent
Je houdt gestand
Gegeseld door gure wind
Je naam zo helder
Brengt een klinkende boodschap mee
Herinnert aan sneeuw en kou
Maar toch geef jij een voorjaars-teken
Als je fluweelzachte witte blad
Fluistert langs mijn vingers
Wanneer ik jou vereeuwig
Als eerste lentebode


zondag 25 januari 2015

Groot Mijdrecht in stilte


Soms zijn er momenten in je leven dat je hoofd vol zit met gedachten maar dat de juiste woorden niet te vinden zijn om ze te omschrijven.

De schoonheid van berijpt riet, de stilte van een mistige polder, de gouden gloed over het riet langs de Grote Wije, het genieten van een klein speciaal reigertje, het verre gefluit van de smienten, vogels die in bevroren gras naar voedsel zoeken en de gedempte geluiden van een natuur onder een nevel die zo'n speciale sfeer geeft.

Polder Groot Mijdrecht, een impressie.




 

zondag 18 januari 2015

Vet!

Gisteren kreeg ik van de redactie van 'IVN De Ronde Venen en Uithoorn' de vraag of ik een stukje wilde schrijven over 'ons' Koereigertje voor in het blad. Uiteraard met foto's erbij die ik de afgelopen week en eerder maakte.

Op zo'n verzoek kan ik geen nee zeggen (dat kan ik überhaupt slecht, maar dat terzijde). Dus ben ik 's avonds even in de virtuele pen gekropen met het onderstaande stukje tekst als gevolg (min of meer, er zijn een paar kleine aanpassingen). Ik weet dat het vorige blogje ook over de Koereiger ging maar ondertussen heb ik een serie nieuwe foto's kunnen maken van dit 'vette' reigertje.
**********************************************************************************



Polder Groot Mijdrecht is één van de aantrekkelijkste plekken in Europa , althans dat vindt een bijzonder reigertje dat er al enige weken verblijft. Op 28 december 2014 werd hij ontdekt langs de Waverdijk. 
Koereiger (Bubulcus ibis)
Het reigertje, meer bepaald een heuse Koereiger, heeft er voor gekozen om de winter door te brengen in frissere streken dan normaal. De Koereiger hoort namelijk lekker te zonnebaden in Zuid-Frankrijk, Spanje of Portugal en bij uitbreiding in Noord-Afrika. Om het plaatje compleet te maken vervoert hij zichzelf op de ruggen van groot vee. Je ziet het inmiddels voor je en krijgt vanzelfsprekend een warm vakantiegevoel met fantasieën over de prachtige Camargue en de Middellandse zee.

Hoe anders dan de strakke groene vlakten van de polder Groot Mijdrecht. De koeien staan binnen maar gelukkig zijn er schapen buiten waar het Koereigertje statig tussendoor schrijdt. Zo af en toe staat hij stil. Dan loert hij geconcentreerd naar het gras. Inmiddels weet ik wat er gaat gebeuren; er moet gegeten worden. Met het snelle reactievermogen dat hij bezit grijpt hij een muis. Of een mol. Of een insect, dat is normaal gesproken zijn hoofdvoedsel. Maar zeg nou zelf, als je moet kiezen tussen 100 insecten vangen of 1 vette muis dan is de keuze gemakkelijk.
Op het stukje dijk waar de Koereiger voornamelijk zijn ‘tijdelijke vaste plek’ heeft, barst het van de muizen. Lekker vette ook, ik heb het zelf gezien. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)
De Koereiger zelf is een van de kleinere reigers van Europa. Momenteel is hij in zijn winterkleed en vrijwel egaal wit. Op zijn kop kun je nog iets geelachtig gekleurde veren zien die horen bij zijn zomer- of prachtkleed. In het zomer- of paarkleed heeft de Koereiger namelijk prachtige oranje-gele veren op zijn kop, onderaan de hals en op zijn rug. Kortom, het is een fraai reigertje. Die lange veren onderaan de hals en op de kop heeft hij overigens ook nu en ze wapperen fraai in de wind.

Regelmatig breng ik hem even een bezoekje. Hij is grappig, het Koereigertje, en niet schuw. Daarnaast is hij een goed fotomodel. Zo doet hij niet moeilijk om mij getuige te laten zijn van gruwelijke taferelen zoals het in zijn geheel doorslikken van een nog worstelende muis. 

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)
Of om te zorgen dat zijn kopveren mooi in punkkapsel komen te staan. Zoals in de vorige blog te zien was.

Ik houd hem in de gaten, ons Koereigertje. Als hij zo doorgaat wordt hij letterlijk vet. Ons eigen obesitas reigertje wordt het dan. Eén probleem hebben we in Groot-Mijdrecht in elk geval niet: de boeren hoeven niet te klagen dat de muizen alles op- en kapot vreten. Daar krijgen ze hier de kans niet voor!

Iedereen weer bedankt voor het lezen en bekijken van mijn blog en het schrijven van een reactie, dat blijft fijn!

woensdag 31 december 2014

Laatste verrassingen van 2014.

Dit jaar geen 12 mooiste maar de twee leukste verrassingen op de laatste dag van het jaar.
Het Koereigertje in onze polder liep vanmiddag op aai-afstand. Op een gegeven moment liep hij zo dichtbij dat ik moest terugzoomen. Lang leve de Telezoom :-).

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)

Koereiger (Bubulcus ibis)



Hierboven een filmpje van vanmiddag. Kijk naar het 'wiegelen' van de reiger om voedsel uit de grond naar boven te krijgen.

Na een hele tijd van het Koereigertje te hebben genoten ging ik richting een groep ganzen. En ja 'iets' stuurde me naar de linker groep en niet naar de grotere rechter groep. Ik had een Roodhalsgansjes voorgevoel... De telescoop stond nog geen minuut toen ik tussen de Kolganzen ver weg inderdaad een Roodhalsgans ontdekte. (Roy, yes, I did it again :-)  ). Wat een heerlijk afsluiting van mijn vogeljaar.

Roodhalsgans (Branta ruficollis)

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling en een fijn, goed en gezond 2015 met mooie waarnemingen en foto's!

maandag 29 december 2014

Ware liefde....

Wat is ware liefde? Het antwoord zal voor iedereen verschillend zijn. Vandaag werd ik getroffen door een staaltje ware liefde waar ik al eens eerder over heb geschreven. Mijn Rusjes. In mei 2009 in de echt verbonden in Kologriv en sindsdien onafscheidelijk. Twee keer per jaar met elkaar op de vleugels der liefde: naar je broedgebied en je overwinteringsgebied. Samen door storm en regen, samen rusten in een sappig weiland, samen kinderen krijgen en grootbrengen. Duizenden kilometers volg je elkaar want dat doe je als je bij elkaar hoort en van elkaar houdt. Je praat met elkaar in ganzentaal, begrijpt elkaar, blijft bij elkaar. Allemaal om de ware liefde.
Vandaag vond ik ze terug: 'mijn' 1HG en 1 CU, de Kolganzen die ik al vanaf hun eerste aflezing in Nederland volg. Ik was ontroerd ze terug te zien. Te zien dat ze zoals al die jaren niet van elkaars zijde wijken en elkaar nooit in de steek laten. Noem me sentimenteel, het kan me niet schelen. Voor mij is het geluk.

Kolganzen 1CU (man) en 1 HG (vrouw)
Over dit paar heb ik eerder geschreven in de blog http://devogelkijker.blogspot.nl/2012/12/from-russia-with-love.html.

Vandaag zag ik behalve mijn Russisch paar ook nog 7 andere geringde Kolganzen. Er waren zeker rond de 4000 ganzen bij de Proostdijerdwarsweg en omgeving. Ook werd er in de weilanden druk gefoerageerd door honderden Spreeuwen met daartussen flinke groepen Koperwieken en Kramsvogels. Echte wintervogels in onze polder.

Koperwiek (Turdus iliacus), archieffoto

Kramsvogel (Turdus pilaris ), archieffoto.
De tweede verrassing werd mij aangereikt door Roy, een vogelkennis van IVN de Ronde Venen en Uithoorn. Hij was ook aan het ringen zoeken en vertelde me dat er een Koereigertje in de polder zat sinds gisteren. Dat wist ik niet en dus heb ik het zeldzame reigertje dankzij Roy ook nog mooi kunnen zien. Voor mooie foto's was het al te laat maar herkenbaar is hij nog wel.

Koereiger (Bubulcus ibis)
Gisteren was ik (onverwachts) op de Brouwersdam. Ik heb er niet echt speciale dingen gezien maar gewoon lekker genoten van de soorten die er waren. Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt omdat ik mijn nieuwe camera had uitgeleend en het zelf met de back-up camera moest doen. Daarnaast moesten we best gladde blokken af en ik kan mij geen gebroken been permitteren :-S.

De standaard soortjes staan op de foto en ik zal er de komende dagen nog een paar bij zetten als ik iets meer tijd heb om te ver- en bewerken. Het werk is nog steeds een beetje gekkenhuis....

Scholeksters (Haematopus ostralegus), staat op de foto vanwege de kleurringen.

Steenloper (Arenaria interpres), mooi in zijn omgeving die perfect bij zijn kleed past.

Paarse strandloper (Calidris maritima )
Iedereen alvast een heel fijne jaarwisseling en een mooi en vogelrijk 2015 gewenst. Wie weet wordt de Koereiger wel de eerste zeldzaamheid van 2015 in de Mijdrechtse polder. Duimen maar!

zaterdag 29 november 2014

Ik zie, ik zie.....

Tijdens de ontdekkingsreizen (citaat Paul) en de capriolen (citaat Bas) die ik uithaal maak ik dus inderdaad wel eens grappige dingen mee en zie dingen die ik niet verwacht.

Omdat ik maar een weekje vrij ben, blijf ik veel thuis in mijn tentje kleumen maar krijg daar toch de mogelijkheid om nog eens te genieten van 'gewoon tuinvogels'. Ik schrijf met regelmaat dat een bepaalde soort één van mijn favoriete soorten is maar zo onderhand heb ik denk ik ca. 200 favoriete soorten. Want alle vogels hebben wel wat. De Gaai is misschien wel een rover maar hij bekoort mij door zijn slimheid. Telkens weet hij de zorgvuldig verstopte noten te vinden. Daarbij is hij dan ook nog eens heel mooi met zijn blauwe ogen waarmee hij vaak de kat uit de boom kijkt.

Gaai (Garrulus glandarius)

Gaai (Garrulus glandarius)
Gaai (Garrulus glandarius)
De kat, één van die twee die likkebaardend 'mijn' vogeltjes begluurt, wordt door de Grote bonte specht genegeerd. Dat vind ik stoer, de specht vliegt meestal als eerste weg als er wat gebeurt maar de kat interesseert hem niet. Overigens lijkt zijn gevaar meestal van boven te komen. Spechten kijken tijdens het eten om de haverklap met een schuin hoofd omhoog, bedacht op gevaar.

Gevaarlijk roofdier... ;-)
 Ik ben dol op zwart-witte katten en vind deze dan ook ontzettend schattig. Met een enorm schuldgevoel jaag ik hem de tuin uit.

Grote bonte specht (v) (Dendrocopos major)

Grote bonte specht (m) (Dendrocopos major)
Ik schreef al dat ik de Goudvinken had gehoord en dat sommige vogels hun schroom moeten overwinnen. Dat klopt en mijn wachten wordt beloond.

Goudvink (Pyrrhula pyrrhula)
Om toch nog wat anders te zien reed ik gisteren nog een rondje in de buurt. Ik vind verse Beversporen maar geen Bever (logisch midden op de dag) en zie bomen vol met Kramsvogels. Later rijd ik naar het Jesenice meer. 
Mijn feilloos richtingsgevoel stuurt mij via Cheb naar de andere kant van die stad, maar het is er ineens zo veranderd. Alle autodealers zijn verdwenen en ineens zie ik knipperende Casino's, tientallen tankstations en diverse zeer schaars geklede dames die vriendelijk wenken. Echt raar. Tot ik 3 minuten later het bord 'Bundesrepublik Deutschland' zie staan. Zuchtend rijd ik Duitsland binnen en draai vervolgens de auto om Tsjechië terug in te rijden. Vervolgens vind ik dan toch wel de weg die ik in eerste instantie zocht en rijd richting het Jesenice meer. Op de weilanden zijn weer veel Buizerds en ik zie ook muisjes. Op het meer zelf zijn alleen Wilde eenden, daar had ik op iets meer gehoopt maar ach.. Ik rijd nog even verder tot ik, zonder enige aankondiging vooraf, voor een slagboom sta met daarop een bord dat ik bij de Yachtclub Cheb ben aangekomen.

Het leven van een vogelaar zit vol verrassingen! Uiteraard kom ik gewoon thuis, ik weet alleen niet of het via de kortste weg was.

Vandaag, de laatste dag, zie ik tot mijn genoegen de adulte Zeearend langs het meer vliegen. Hij verdwijnt in zijn eigen boom, ver weg. Dat is een goed teken en hopelijk weer een succesvol broedsel ergens volgend jaar. Verder hebben de Grote zaagbekken zich verdrievoudigd, en zwemmen nu inmiddels 3 paartjes. Een Witte kwikstaart, tientallen Merels en Kramsvogels en 3 Grote zilverreigers peuteren van alles uit de bagger. Tegen de mistige hemel krijsen de meeuwen en cirkelt een Buizerd 'mauwend' rondjes. De wandeling is lekker maar erg koud. Een gemeen oostenwindje blaast me terug naar huis. In de tuin durft Robin inmiddels ook dichterbij te komen en lukt het om nog een keer het Matkopje te fotograferen.

Roodborstje (Erithacus rubecula)

Matkop (Poecile montanus)


En nu, nu zit het erop. Hier is het nog eerder donker dan in Nederland en om half 5 is het klaar. Mijn tentje is opgeruimd en de laatste blog van deze heerlijke week geschreven.
Omdat ik niet weet wanneer de volgende komt hoop ik dat 'men' tevreden is met 3 blogs in een week. De drukke periode breekt aan en wie weet hoe lang het nu gaat duren voor ik weer een foto kan maken. De komende weken wordt het kerst- en nieuwjaarskaarten en pakjes rondfietsen. Ach, het maakt ook weinig uit, zo heb ik iets om op terug te kijken en om naar te verlangen.

Allemaal bedankt voor jullie bezoek en de leuke reacties die ik krijg. Dat waardeer ik echt!

P.s. Ik vergeet steeds te melden dat Sneuper terug is. Hij is een tijdje geleden op blogspot begonnen na enkele jaren afwezigheid. Sneuper is een dorpsgenoot van me en tevens vogelaar en natuurliefhebber. Een kijkje op zijn blog is zeker aan te raden!