maandag 21 juli 2014

Een sprookje.


Zilveren maan (Boloria selene)
Op een dag, lang, heel lang geleden, stonden de maan en de zon samen aan de hemel. De maan kreeg niet vaak de gelegenheid om de wereld bij daglicht te bezien maar die dag was het geluk met haar. De maan liet haar bescheiden zilveren glans over de aarde glijden en verwonderde zich over de schoonheid van de aarde. Haar blik gleed over de rivieren die als glinsterende linten door groene landschappen slingerden, over de diepblauwe zeeën en de witte polen. Zij wist dat ook zij haar bescheiden rol had om in de nacht de aarde te verlichten maar zij was zich bewust van het feit dat de zon haar meerdere was, hij was immers nodig om de aarde te laten groeien en bloeien en zelfs zij moest haar bescheiden licht aan de zon ontlenen. 

In gepeins verzonken over haar, meest nachtelijke, rol, dwaalde haar blik verder over de aarde onder haar. Haar blik werd getrokken naar een vlinder die samen met soortgenootjes vrolijk en dartel boven een bloemenveld fladderde. De vlinder leek bezet met parelmoer en had witte en oranje vlekjes. De maan , gevoelig als zij was, werd stil bij het zien van zoveel schoonheid. Van ontroering liet zij  enkele tranen vallen. De tranen bereikten niet de aarde maar raakten de vleugels van de vlinders waardoor de witte vlekjes in zilver veranderen. En zo werd de vlinder 'Zilveren maan' geboren. De maan was in stilte blij dat zij onbewust had bijgedragen aan de schoonheid van de aarde.

Zilveren maan (Boloria selene)

Zilveren maan (Boloria selene)
De zon die dit alles had gadegeslagen, kon niet verkroppen dat dankzij de maan zo’n prachtig schepseltje gelukkig rondfladderde. Tenslotte had de maan haar zilveren schijnsel aan hem te danken. Zij weerspiegelde slechts hém! Zijn ontvlambare karakter dwong hem tot een reactie. Reeds eerder had hij een klein vlindertje aangeraakt met een zonnestraal maar de zon vond zijn vlindertje niet groot genoeg.

Klein vuurvlinder (Lycaena phlaeas)
De zon wilde meer indruk maken. Hij zocht de aarde af op zoek naar een vlinder die zijn vurige karakter groots kon weergeven. Na enige tijd viel zijn oog op een geschikte kandidaat.
De zon was zich bewust van het feit dat de vlinder wellicht zou verbranden als hij hem aanraakte. Dat was zijn eer te na. Daarom wendde de zon zich tot de blauwe hemel en vroeg, al paste dat niet bij zijn vurige karakter, voor één keer om hulp. Hij vroeg de koele blauwe hemel de vlinder te beschermen tegen zijn hete en vurige stralen. 

De hemel, die toch bekend stond om haar zeer wisselende stemmingen, was die dag in een goede bui en willigde de wens van de zon in.
Heel even trok de zon zich terug en de blauwe hemel omwikkelde alles wat zich op de aarde bevond en hechtte zich aan de door de zon uitgekozen vlinder. Daarna brak de hemel open en de zon schoot haar vurige stralen naar beneden naar de vlinders met hun beschermde vleugels. Trots bezag de zon het resultaat. Van genot liet hij zijn licht nog eens extra over de aarde schijnen en straalde bij het zien van deze vurig oranjerood gekleurde vlinder met haar hemelsblauwe onderkant. De ‘geboorte’ van de ‘Grote Vuurvlinder’ was een feit.

Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)
Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)
De zon draaide zich voldaan naar de maan en keek haar uit de hoogte aan. Dat had hij toch maar mooi voor elkaar. Zij zond hem haar liefste glimlach terug. Wijs al zij was wist zij dat de zon slechts de schoonheid op aarde had vergroot.

 *********************

En hoewel sprookjes verzonnen zijn, waan ik mij soms in een sprookjeswereld. De wereld waarin plant en dier mij doen stilstaan, kijken, luisteren en verwonderen. Genieten van een zingende Wielewaal terwijl de mooiste vlinders om je heen vliegen. Gisteren samen Peter, Frank, Robert en Maria. Gepassioneerde natuurliefhebbers. In de eerste plaats vogelaars maar zomers ook op zoek naar mooie vlinders, libellen en sprinkhaantjes. En wat spreken die mooie vlinders mij tot de verbeelding met hun prachtige namen en dito uiterlijk. We zien er veel. Behalve de bovenstaande ook nog Citroenvlinders, gecamoufleerd als blaadje in een bloem.

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)
Het Zwartsprietdikkopje en het Groot dikkopje komen langs net als de Gehakkelde Aurelia, de Atalanta, de tientallen Kleine vossen en de Dagpauwoog. Alle kleuren van de regenboog in amper een uur.

Zwartsprietdikkopje (Thymelicus lineola)
Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)
Een blauwe reiger geeft een schreeuw terwijl hij overvliegt, daarna gevolgd door een zwijgzame Purperreiger. Grasmussen en Tjiftjaffen begeleiden ons op onze route en af en toe horen we in de verte de vijfde symphonie van Beethoven bijna geïmiteerd worden door een Geelgors.

Frank buigt zich over de Sprinkhaantjes en leert me de Gouden sprinkhaan kennen en het geluid dat het diertje maakt. We vinden zowel mannetjes als vrouwtjes. De mooie rode poten van het vrouwtje krijg ik helaas niet op de foto maar wel een ander kenmerk, de heel korte vleugeltjes. Bij Maria op de blog komt vast een foto van de mooie rode pootjes.
Het 'Wekkertje', ook een sprinkhaan, hebben we ook gehoord. De Moerassprinkhaan verraadt zich door een ritmisch getik dat lijkt op het tikken van schrikdraad. We bekijken hem terwijl hij dat geluid met zijn pootjes maakt. De Grote groene sabelsprinkhaan horen we bijna overal. Die maakt dan weer geluid met de vleugels.

Gouden sprinkhaan, vrouwtje (Chrysochraon dispar)
Gouden sprinkhaan, vrouwtje. Detail vleugels. (Chrysochraon dispar)
Gouden sprinkhaan, mannetje
Het is een heerlijke dag en we zien ook nog de nodige libellen waaronder rond de 100 Zwarte heidelibellen. Robert is in trek bij de insecten, eerst gaat er een vlinder op hem zitten en later nog een dame Zwarte heidelibel. Ik fotografeer haar wel maar echt goed zijn de foto's niet.

Twee uitjes in de sprookjeswereld van insecten deed ik eerder zowel met Maria als met Don en Fabiënne. Met de laatste twee is het echt voor het fotowerk terwijl ik met Maria ook nog loop te scopen en te verrekijkeren. Het bracht het nodige fraais in beeld zoals de Zuidelijke heidelibel.

Zuidelijke heidelibel (Sympetrum meridionale)
Heel veel pantserjuffers.......

Gewone pantserjuffer, man (Lestes sponsa)
Tengere pansterjuffer (Lestes virens)
Zwervende panterjuffer, man (Lestes barbarus)

Zwervende panterjuffer, vrouw (Lestes barbarus)
De Icarusblauwtjes met hun droomkleuren.

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, paring (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Bij sprookjes horen onwerkelijke wezentjes maar soms bestaan ze echt:

'Sprookjes' pantserjuffer
Om in een echte sprookjessfeer af te sluiten heb ik een bewerking gemaakt van een foto van een Bruinrode heidelibel. Onder meer omgezet naar zwart-wit. Of is een nieuwe soort geboren: de Zilveren heidelibel....


© Marianne Wustenhoff, 2014


vrijdag 11 juli 2014

Schuld....

Dat mijn blogs de laatste tijd zo traag verschijnen, dat moet toch ergens door komen. Komt het door het werk? De 'nieuwe' hond? Het (slechte) weer? Desnoods het voetbal? Of ben ik gewoon zelf schuldig aan luiheid en en geen zin ;-)? Laten we het er maar op houden dat het een combinatie van alles is waardoor ik op een wat laag pitje draai op vogel- en fotogebied. En weinig foto's betekent dan ook geen blog.
Gelukkig zijn er de afgelopen weken ook wat mooie dagen geweest en kon behalve de telelens, ook de macrolens mee op pad. Een overzichtje van de laatste anderhalve maand.

Voor de fotoclub hadden we een modellenshoot in de openlucht. Helaas was het nou net die dag bloedheet en overdadig zonnig. Je probeert er wat van te maken met wisselend succes maar het meeste belandde toch in het spreekwoordelijke ovalen archief. Wel hebben we veel opgestoken over het gebruik van reflectieschermen. En ook heb ik geleerd dat een modellenshoot in knalhard zonlicht geen goed idee is :-(.

Een impressie van model Lisa:






Model Wijnand:


Model Helga:







Tot zover het modellen experiment. Leuk om iets anders te doen maar de volgende keer in, ik hoop, gunstigere omstandigheden.

Snel terug naar de natuur.

In de regio zong wekenlang een Grote Karekiet. Geen vrouw te bekennen helaas, triest voor zo'n beestje. En dan ook nog met zulk hondenweer.
Grote Karekiet (Acrocephalus arundinaceus)


Een vogeluitje met mezelf in de polder achter ons bracht ook nog wat vogels redelijk voor de lens:
Witte kwikstaart (Motacilla alba)

Witwangstern (Chlidonias hybrida)
Polder De derde Bedijking, Mijdrecht

Ietsje verder uit de buurt poseerde deze adulte man Grauwe klauwier (Lanius collurio):



En natuurlijk is inmiddels de macrolens ook weer tevoorschijn gehaald. Ik maak een apart blogje over de laatste macro uitjes en dat doe ik komende week. Het zijn vooral libellen en juffers maar ik was ook heel blij dat ik eindelijk parende Icarusblauwtjes kon vastleggen zoals deze:


Wat is dat mooi om te zien! Meer dus in de volgende blog die niet meer zo lang op zich laat wachten. Tenzij natuurlijk het werk, de 'nieuwe' hond, het weer, het voetbal...... 


zondag 15 juni 2014

Ontmoetingen op Lesbos

In de vorige blog beloofde ik wat meer te vertellen over de belevenissen op Lesbos. En meer Bijeneterfoto's. Het heeft even geduurd, ik had zoveel te doen en dan schiet de blog er bij in.

Maar hier dan het tweede deel foto's en wat 'vreemde' ontmoetingen. Ontmoetingen met het dagelijks leven dat zich voltrekt in een sfeer van een Zuid-Europees land, waar het tempo is aangepast aan de temperatuur. Waar de asfaltwegen veruit in de minderheid zijn tegenover een enorme meerderheid van stoffige, uit gaten en kuilen met stenen en klei of zand gemaakte weggetjes, waar je hobbelend met 10 km per uur overheen schudt.

De weg, en niet eens een echt slechte:


En als je geluk hebt staat er ook bewegwijzering langs de weg. Het is dan wel handig om iets van het Griekse alfabet te snappen....


En de weg is er voor iedereen!




Ezeltje strekje :-)
Oók de asfaltwegen..... Het is dan ook verstandig om je maximum snelheid laag te houden.


Dit jaar zag ik een een aantal nieuwe vogelsoorten. Bij een nieuwe soort probeer ik als het lukt een foto te maken, meestal zijn dat dan bewijsplaatjes maar soms zit er iets meer in. De Wielewaal was geen nieuwe soort maar wel een nieuwe fotosoort en ik ben er maar wat blij mee.

Wielewaal (Oriolus oriolus)
In dezelfde tuin ook in de Moerbeibomen zat een Sperwergrasmus, wel een nieuwe soort. Een prachtig stoer gestreept grasmusje, die sowieso al zo leuk zijn.

Sperwergrasmus (Sylvia nisoria)
In hetzelfde gebied ook nieuw voor mij een Breedbekstrandloper. Jammer genoeg met knalhard licht want hij was wel mooi te benaderen.

Breedbekstrandloper (Limicola falcinellus)

Breedbekstrandloper (Limicola falcinellus)
Het is leuk dat de vogels die in Lesbos broeden begin mei al jongen hebben en dus druk zijn met voeren en eten vangen. Vanuit de auto kun je dan vaak genieten van mooie momenten zonder de vogels te verstoren. Bij een klooster in de buurt zat een gezin Middelste Bonte Specht in één van de telefoonpalen. Er was een invlieg gat en een uitvlieg gat en dat werd druk gebruikt.

Klooster Monastir Limonas
Middelste bonte specht (Dendrocopos medius)

Middelste bonte specht (Dendrocopos medius)

Middelste bonte specht (Dendrocopos medius)
Cirlgors met voer:

Cirlgors (Emberiza cirlus)
Dwergstern aan het jagen:

Dwergstern (Sternula albifrons)
Witwangstern aan het jagen:

Witwangstern (Chlidonias hybrida)

Als je een beetje oplet kun je ook mooie andere waarnemingen doen. Augurken groeien bijvoorbeeld langs de weg.
Augurk (Cucumis sativus L.)
 In kleine kapelletjes zitten vaak hagedissen maar die vind je ook op door de zon verwarmde stenen.

Europese Tjiktjak (Hemidactylus turcius)
Slangenooghagedis (Ophisops elegans)
De libellen en vlinders zijn er dit jaar een beetje bij ingeschoten. Simpelweg omdat er zoveel vogels waren en dat toch mijn echte passie is. Ik heb dan ook maar 1 fatsoenlijke libellenfoto.

Purperlibel (Trithemis annulata)
Vogels die er bijna elk jaar wel zijn maar nooit vervelen (maar dat is logisch, want mij verveelt geen enkele vogel ;-) ).

Arendbuizerd (Buteo rufinus)
Bosruiter (Tringa glareola)

Grauwe klauwier (Lanius collurio)
Huismus (Passer domesticus)
Roodborsttapuit (Saxicola rubicola)
Roodkeelpieper (Anthus cervinus)
Zwarte ooievaar (Ciconia nigra)

De Rotsmus zit bijna altijd ver weg. Je vindt hem vaak door zijn roepje, een 'zeurend' ieieieieieiep. Door de telescoop kun je het gele vlekje op de keel goed zien maar zelfs op deze foto is het nog herkenbaar al is het natuurlijk maar een bewijsplaat.

Rotsmus (Petronia petronia)
De Rotszwaluwen lieten zich dit jaar fantastisch zien, ze waren nog bezig met het maken van hun nesten en kwamen modderballetjes halen in een plasje naast ons.

Rotszwaluw (Ptyonoprogne rupestris)
Rotszwaluw (Ptyonoprogne rupestris)
Het vogeltje dat we dit jaar werkelijk overal, maar dan ook echt overal, zagen was de Grauwe vliegenvanger. Fotogeniek beestje met een lief koppie.

Grauwe vliegenvanger (Muscicapa striata)
Op veel oude schuurtjes een Steenuil.

Steenuil (Athene noctua)
Een aantal foto's van de ochtend 'Bijeneters als doelsoort'. Keurig om 6 uur 's ochtends op. Om half 7 ter plaatse en ja hoor daar zaten ze keurig in de bomen te wachten tot de stortbuien voorbij waren. Dat duurde lang, héél lang. Maar toen het voorbij was had ik ook wat. De Bijeneters waren nog bezig met elkaar verleiden en holletjes maken. Ze waren al verdeeld in paartjes en als een van beide ging jagen bleef de ander wachten. Zodra de partner in zicht kwam begon er een gezellig gebabbel. De gevangen prooi werd doodgemept tegen een tak, gedraaid, in de lucht gegooid en opgevangen en opgegeten. Ook vond er prooioverdracht plaats maar dat heb ik helaas niet kunnen vastleggen.

Bijeneters ((Merops apiaster), aanvliegen vooraanzicht.

Bijeneters ((Merops apiaster), aanvliegen achteraanzicht
Bijeneters ((Merops apiaster), aanvliegen met prooi en in de remmen.
Bijeneters ((Merops apiaster), met de prooi.
Bijeneters ((Merops apiaster), en.... Hoppa!
Na deze serie was ik het wachten en de stortbuien snel vergeten!

Mijn blog eindig ik met een foto van mijn 'mascotte'. Die stond immers ooit aan het begin van mijn vogelwebsite en latere blog.

Steltkluut (Himantopus himantopus)


Tenslotte wil ik iedereen bedanken voor het geduld, het lezen, kijken en reageren.