zondag 12 oktober 2014

Ochtendje Spanderswoud (en meer)

Met een klein clubje van 'ons' IVN gingen we vanochtend naar het Spanderswoud bij Hilversum. Het thema was 'herfst' en dus gingen de standaard- macrolenzen mee.
De ochtend zag er onderweg mooi uit met mistflarden over de weilanden enzo, maar ja vanuit een rijdende auto is fotograferen niet zo'n succes.
Ter plaatste was het al lekker zonnig maar de mist verdween daardoor natuurlijk ook snel.


Iedereen had ideeën wat hij of zij graag wilde vastleggen maar dat kwam er meestal niet van. De blaadjes aan de bomen waren nog véél te groen, de mooie lichtstralen die tussen de bomen op het pad vielen, waren in het echt veel mooier dan op de foto.


Het meertje waarin we spiegelingen wilde fotograferen en enthousiast naartoe wandelden lag helemaal dicht met kroos.....
Desondanks was het een mooie ochtend en dan moet je maar roeien met de riemen die je hebt en er wat van proberen te maken. Op een veldje met wat mais en diverse halmen was mooie ochtenddauw te fotograferen.



Natuurlijk waren er paddenstoeltjes en zwammetjes te vinden maar ik vind het lastig om daar iets anders dan een registratiefoto van te maken. Ik heb geprobeerd om er nog iets creatieverigs mee te doen maar daar moet ik nog véél meer mee oefenen.

Ik weet niet wat het is maar dit leek op een soort skelet-achtige koraalzwam. Het zag eruit alsof het hard was maar ik heb er niet aangezeten dus weet het niet zeker.



Deze boomstam met zwammetjes leende zich beter voor uitprobeersels, eerst verschillende scherptedieptes uitproberen en daarna close-ups van de randjes.

Diafragma 2.8 en diafragma 8.0:





Tenslotte nog mooie kleurtjes achter de moskapseltjes en nog een heel teer zwammetje met vol open diafragma en dus veel onscherpte. Bij deze foto vond ik het leuk, het lijkt net of rechts van het zwammetje haren opwaaien.



Als vogelaar loop je toch wel een beetje gefrustreerd zonder verrekijker door zo'n bos: je hoort van alles maar vinden is dan (zeker voor mij) een soort lastig. Eerst kwam er een zwarte specht voorbij, vervolgens vlogen er 2 raven over. Een Havik riep, overal hoorden we Roodborstjes, diverse mezen, Boomklevers en -kruipers etc. Daar gaat mijn vogelaarshart toch harder van kloppen dan van paddenstoelen ;-).

Gelukkig was ik deze week 2 keer de polder in geweest waar de Kolganzen alweer terugkomen uit het hoge noorden. 
Vorig weekend was ik met Maria en haar broer naar Texel, waar we heel veel vogels gezien hebben waaronder maar liefst 4 nieuwe soorten. Dat maak je toch ook niet vaak mee op 1 dag. Foto's maken lukte niet zo, alles zat vrijwel op telescoop afstand. Een enkele foto heb ik toch bewaard als zijn ze niet echt fraai maar de soort is bijzonder en stuurde heel twitchend Nederland richting Den Helder (wij waren er stomtoevallig vlakbij en pikten hem natuurlijk wel mee): de Grote Franjepoot. Het was voor het eerst dat ik hem zag en hij liet zich in het late middaglicht fantastisch zien door de telescoop, wandelend, foeragerend en vliegend. Omdat ik hem voor het eerst zag heb ik natuurlijk toch wat foto's genomen, eigenlijk voor mijn eigen archief want het is niet voor het mooi. Maar ik plaats er tóch 2 in deze blog, zoals het hoort bij een vogelkijker!

Grote Franjepoot (Phalaropus tricolor)
Hij heet Grote Franjepoot maar is niet zo groot. Vergelijk hem hieronder maat met de Kievit en de Wintertaling. Maar ach, whats in a name!?

Grote Franjepoot (Phalaropus tricolor)
Dan heb ik nog een 'probleem'. Sinds kort heb ik een studio thuis en heb een eerste portetshoot gedaan. Maar omdat dit een natuur-, en in het bijzonder een vogelblog is, wil ik die foto's hier eigenlijk niet plaatsen. Ik zit dus een beetje te dubben hoe ik dat op moet lossen. Een extra tabblad met 'ander werk' of een blog ernaast? Ideeën zijn welkom.
Zo heb ik ook bijvoorbeeld diverse bewerkingen, zoals bijvoorbeeld hieronder. Hoewel die wel in de categorie natuur past is het natuurlijk wel een photoshopje. En ik heb er ook die niets met natuur te maken hebben.


Maar goed, ik zal stoppen want ik ben inmiddels helemaal van mijn ochtendje Spanderswoud afgedwaald en daar ging de blog toch in eerste instantie over.

Iedereen weer bedankt voor het kijken en reageren!

vrijdag 12 september 2014

Vakantiefoto's?

Van Maria kreeg ik de vraag waar mijn, vast wel mooie, vakantiefoto's van Tsjechië bleven. Tja, daar stond ik dan met m'n mond vol tanden. Ik had namelijk nauwelijks mooie (vogel)vakantiefoto's van Tsjechië. En dat is vreemd en jammer.

Voordat wij in Tsjechië kwamen had het ook daar flink geregend. Probleem voor mij was de te hoge waterstand in 'ons' meer waardoor ik er niet langs kon wandelen. Dat was vorig jaar ook al zo maar toen kon ik in elk geval het paadje er naar toe nog deels belopen. Zelfs dat ging nu niet, ook niet met de rubber laarzen die ik bij me had. Ook in de tuin waren minder vogels dan andere jaren maar desondanks zag ik genoeg en waren we blij ook weer een Eekhoorntje te zien. Maar heel vaak bleef het bij telescoop of verrekijkerwerk. De enige vogel die ik redelijk dichtbij huis kon fotograferen was een jagende Visarend en dat is toch wel een leuke soort.

Visarend (Pandion haliaetus)
Visarend (Pandion haliaetus)  

Vogels kijken moest dus verder van huis en ik reed diverse keren stukjes het binnenland in om te vogelen.

Opvallend waren de grote aantallen roofvogels en Raven. Vaak achter een landbouwmachine die aan het maaien was maar fotograferen was lastig. Ik kon geen goede plek vinden om te staan en waar ik wel kon staan had ik telkens tegenlicht. Nu vind ik een silhouet van een Raaf nog wel iets hebben. Dat is toch een vogel die tot de verbeelding spreekt uit griezelige sprookjes ofzo, altijd krassend met de bek open in vlucht, dus van de Ravenserie hield ik twee foto's.

Buizerd (Buteo buteo)


Rode Wouw (Milvus milvus)

Raaf (Corvus corax)

Raaf (Corvus corax)

Langs de kant van de weg zag ik honderden kleinere vogeltjes; Witte - en gele kwikstaarten, Putters, Vinkjes, Paapjes, Geelgorzen, Tapuiten etc. etc. Ze zaten er mooi voor, foerageerden lekker en ik parkeerde op zo'n weggetje waarvan je denkt dat er toch praktisch geen verkeer langs komt. FOUT! Op het moment dat de rijstzak en de camera op het raam lagen en ik scherpstelde op een prachtige Paap klonk er achter mij een enorm TOEOEOET. Een lijnbus. Dus. Of ik maar even wilde doorrijden. Weg Paapjes, Geelgorsjes en Kwikstaartjes.
De volgende pogingen verliepen steeds soortgelijk en het scenario herhaalde zich met een vrachtwagen en een landbouwmachine. En dan krijg ik de pest in. Uiteindelijk bleek ik ergens op een modderweggetje uiteindelijk in staat om een Geelgors in een appelboompje te fotograferen, jippie!

Geelgors (Emberiza citrinella)

Omdat het zo nat was was het paddenstoelenseizoen al volop begonnen en dus hield ik me diverse dagen bezig met het plukken, eten en drogen van paddestoelen. Ik ken inmiddels een deel van de eetbare soorten in Tsjechië en het is ook een leuke bezigheid. Ook heb ik appeljam gemaakt en appelcrunch gebakken. In Tsjechië staan er heel veel fruitbomen langs de weg en je kunt meenemen wat je wilt. De pruimenbomen in onze tuin hingen ook stampvol met vruchten maar die worden door onze vrienden tot Slivovice omgevormd, waar ik dan mijn deel weer van krijg :-).

De laatste dag van onze vakantie was eigenlijk de mooiste dag. Lekker warm en zonnig en daardoor zag ik die dag tegenover ons huis nog de nodige vlinders en libellen en kon ik toch nog de meegebrachte macrolens gebruiken.

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)

Gestreepte goudspanner (nachtvlinder) (Camptogramma bilineata)
Kleine parelmoervlinder (Issoria lathonia)

Kleine parelmoervlinder (Issoria lathonia)

Kempense heidelibel man (Sympetrum depressiusculum)

Icarusblauwtje (Polyommatus icarus)
En dat was het dan voor wat betreft Tsjechië. Ik heb altijd betere fotojaren gehad maar dit keer zat het er niet in. Gelukkig was het aantal waarnemingen en het plezier van vogels kijken volop aanwezig dus ik klaag niet.

Inmiddels ben ik bijna twee weken thuis en heb ik de Groene Jonker zondag bezocht. Het was een feest met maar liefst 56 soorten en geen enkele foto op een zielig bewijsplaatje van een Temmincks strandloper na. Met de najaarstrek, die overigens al deels begonnen is, heb ik goede hoop op meer vogelfoto's in verder blogs.

Tot slot wens ik iedereen een fijn weekend en bedankt voor het lezen, kijken en reageren.


En nu maar hopen dat Maria een beetje tevreden is........ ;-)

vrijdag 15 augustus 2014

Kleine kleutertjes en schreeuwende pubers

Als ik vogels kijk zo rond juni, juli en augustus, dan heb ik regelmatig medelijden met de oudervogels. De kinderen bedelen en schreeuwen dat het een lieve lust is want gegeten moet er worden. In de laatste paar weken was ik een paar keer getuige van 'kleutergedrag' en 'puberbrutaliteit'.

Het ziet er uiteraard best lachwekkend uit die om het hardst schreeuwende jongen en het geduw en getrek om een visje of wat voor voedsel dan ook. Tijdens een rondje Zuidpier met Don zagen we op het strand diverse sterns en dus ook schreeuwende jonge visdieven:

Visdief, juveniel ((Sterna hirundo)
Visdief, juveniel ((Sterna hirundo) 
Visdief, juveniel ((Sterna hirundo)
En hier gaat het allemaal om:

Visdief, adult ((Sterna hirundo)
Gelukkig (denk ik dan voor die ouders) zijn er ook rustige kinderen. Al moet ik erbij opmerken dat ik er daar maar één van gezien heb ;-).

Visdief, juveniel ((Sterna hirundo)
Visdief, juveniel ((Sterna hirundo)
Met Maria was ik in juli in de Eempolder, daar vonden we drie kleine kleutertjes, die op een hek zaten. Bovenop een hek. In hun kleuterkleed met hier en daar al wat volwassen veertjes met stipjes ertussen. Ze waren goed bezig. Intelligent aan het kijken wat er links (voor de kijker rechts) van hun gebeurde.

Spreeuwen, juveniel (Sturnus vulgaris)
Rechts bleek er toch ook iets te zijn wat de aandacht waard was.

Spreeuw, juveniel (Sturnus vulgaris)
Prachtige en slimme vogels die spreeuwen. En fascinerend, vooral als ze met duizenden tegelijk 's avonds door de lucht zwermen en er van die prachtige figuren maken. Een keer zag ik dat boven de Groene Jonker voordat ze gingen slapen. Het was wonderbaarlijk. Ineens, alsof er een commando werd gegeven streken ze allemaal neer in het riet en waren acuut stil. En dan terwijl het enkele seconden daarvoor nog een vleugelgeruis en gepraat onderling van jewelste was.
Dit jaar is het jaar van de Spreeuw, ook met de Spreeuwen gaat het niet goed en daarom laat het Sovon dit jaar extra aandacht uitgaan naar de Spreeuw. Monitoring, tellingen etc. worden gedaan en ook waarnemers wordt gevraagd eens extra op de Spreeuw te letten. Dat kan ik van harte aanbevelen: Spreeuwen zijn gewoon heel cool! Fantastische imitators, als je bijvoorbeeld een mobieltje in de dakgoot hoort is dat 9 van de 10 keer een Spreeuw. En de kleuren van zijn verenpak, wow! Nou ja,let er maar eens op, ze zijn de moeite waard.

In diezelfde Eempolder zag ik ook een jonge Witte kwikstaart. Perfect gecamoufleerd en wachtend op pa of moe met een lekker hapje. En roepend. Waarschijnlijk zoiets als 'mama mama mama mama....'

Witte kwikstaart, juveniel (Motacilla alba)
Gelukkig kwam er al snel een ouder aan met wat lekkers.


Witte kwikstaart, juveniel en adult (Motacilla alba)

Witte kwikstaart, adult en juveniel (Motacilla alba)
Even later kwam er nog een jong bij. Dat jong was beduidend groter en ook al goed in staat om zelf voedsel te vangen.

Witte kwikstaart, juveniel en adult (Motacilla alba)
Ik sluit af met onze eigen puber, ja ja. Zijn de kinderen eindelijk volwassen, kun je weer opnieuw beginnen. Ik lig dan ook bijna elke avond knock-out op de bank. Maar lief is hij wel en is ook een beetje scheel ;-). Waar vind je nou nog zulke solidaire pubers?

Woezeltje







maandag 21 juli 2014

Een sprookje.


Zilveren maan (Boloria selene)
Op een dag, lang, heel lang geleden, stonden de maan en de zon samen aan de hemel. De maan kreeg niet vaak de gelegenheid om de wereld bij daglicht te bezien maar die dag was het geluk met haar. De maan liet haar bescheiden zilveren glans over de aarde glijden en verwonderde zich over de schoonheid van de aarde. Haar blik gleed over de rivieren die als glinsterende linten door groene landschappen slingerden, over de diepblauwe zeeën en de witte polen. Zij wist dat ook zij haar bescheiden rol had om in de nacht de aarde te verlichten maar zij was zich bewust van het feit dat de zon haar meerdere was, hij was immers nodig om de aarde te laten groeien en bloeien en zelfs zij moest haar bescheiden licht aan de zon ontlenen. 

In gepeins verzonken over haar, meest nachtelijke, rol, dwaalde haar blik verder over de aarde onder haar. Haar blik werd getrokken naar een vlinder die samen met soortgenootjes vrolijk en dartel boven een bloemenveld fladderde. De vlinder leek bezet met parelmoer en had witte en oranje vlekjes. De maan , gevoelig als zij was, werd stil bij het zien van zoveel schoonheid. Van ontroering liet zij  enkele tranen vallen. De tranen bereikten niet de aarde maar raakten de vleugels van de vlinders waardoor de witte vlekjes in zilver veranderen. En zo werd de vlinder 'Zilveren maan' geboren. De maan was in stilte blij dat zij onbewust had bijgedragen aan de schoonheid van de aarde.

Zilveren maan (Boloria selene)

Zilveren maan (Boloria selene)
De zon die dit alles had gadegeslagen, kon niet verkroppen dat dankzij de maan zo’n prachtig schepseltje gelukkig rondfladderde. Tenslotte had de maan haar zilveren schijnsel aan hem te danken. Zij weerspiegelde slechts hém! Zijn ontvlambare karakter dwong hem tot een reactie. Reeds eerder had hij een klein vlindertje aangeraakt met een zonnestraal maar de zon vond zijn vlindertje niet groot genoeg.

Klein vuurvlinder (Lycaena phlaeas)
De zon wilde meer indruk maken. Hij zocht de aarde af op zoek naar een vlinder die zijn vurige karakter groots kon weergeven. Na enige tijd viel zijn oog op een geschikte kandidaat.
De zon was zich bewust van het feit dat de vlinder wellicht zou verbranden als hij hem aanraakte. Dat was zijn eer te na. Daarom wendde de zon zich tot de blauwe hemel en vroeg, al paste dat niet bij zijn vurige karakter, voor één keer om hulp. Hij vroeg de koele blauwe hemel de vlinder te beschermen tegen zijn hete en vurige stralen. 

De hemel, die toch bekend stond om haar zeer wisselende stemmingen, was die dag in een goede bui en willigde de wens van de zon in.
Heel even trok de zon zich terug en de blauwe hemel omwikkelde alles wat zich op de aarde bevond en hechtte zich aan de door de zon uitgekozen vlinder. Daarna brak de hemel open en de zon schoot haar vurige stralen naar beneden naar de vlinders met hun beschermde vleugels. Trots bezag de zon het resultaat. Van genot liet hij zijn licht nog eens extra over de aarde schijnen en straalde bij het zien van deze vurig oranjerood gekleurde vlinder met haar hemelsblauwe onderkant. De ‘geboorte’ van de ‘Grote Vuurvlinder’ was een feit.

Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)
Grote vuurvlinder (Lycaena dispar)
De zon draaide zich voldaan naar de maan en keek haar uit de hoogte aan. Dat had hij toch maar mooi voor elkaar. Zij zond hem haar liefste glimlach terug. Wijs al zij was wist zij dat de zon slechts de schoonheid op aarde had vergroot.

 *********************

En hoewel sprookjes verzonnen zijn, waan ik mij soms in een sprookjeswereld. De wereld waarin plant en dier mij doen stilstaan, kijken, luisteren en verwonderen. Genieten van een zingende Wielewaal terwijl de mooiste vlinders om je heen vliegen. Gisteren samen Peter, Frank, Robert en Maria. Gepassioneerde natuurliefhebbers. In de eerste plaats vogelaars maar zomers ook op zoek naar mooie vlinders, libellen en sprinkhaantjes. En wat spreken die mooie vlinders mij tot de verbeelding met hun prachtige namen en dito uiterlijk. We zien er veel. Behalve de bovenstaande ook nog Citroenvlinders, gecamoufleerd als blaadje in een bloem.

Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni)
Het Zwartsprietdikkopje en het Groot dikkopje komen langs net als de Gehakkelde Aurelia, de Atalanta, de tientallen Kleine vossen en de Dagpauwoog. Alle kleuren van de regenboog in amper een uur.

Zwartsprietdikkopje (Thymelicus lineola)
Groot dikkopje (Ochlodes sylvanus)
Gehakkelde aurelia (Polygonia c-album)
Een blauwe reiger geeft een schreeuw terwijl hij overvliegt, daarna gevolgd door een zwijgzame Purperreiger. Grasmussen en Tjiftjaffen begeleiden ons op onze route en af en toe horen we in de verte de vijfde symphonie van Beethoven bijna geïmiteerd worden door een Geelgors.

Frank buigt zich over de Sprinkhaantjes en leert me de Gouden sprinkhaan kennen en het geluid dat het diertje maakt. We vinden zowel mannetjes als vrouwtjes. De mooie rode poten van het vrouwtje krijg ik helaas niet op de foto maar wel een ander kenmerk, de heel korte vleugeltjes. Bij Maria op de blog komt vast een foto van de mooie rode pootjes.
Het 'Wekkertje', ook een sprinkhaan, hebben we ook gehoord. De Moerassprinkhaan verraadt zich door een ritmisch getik dat lijkt op het tikken van schrikdraad. We bekijken hem terwijl hij dat geluid met zijn pootjes maakt. De Grote groene sabelsprinkhaan horen we bijna overal. Die maakt dan weer geluid met de vleugels.

Gouden sprinkhaan, vrouwtje (Chrysochraon dispar)
Gouden sprinkhaan, vrouwtje. Detail vleugels. (Chrysochraon dispar)
Gouden sprinkhaan, mannetje
Het is een heerlijke dag en we zien ook nog de nodige libellen waaronder rond de 100 Zwarte heidelibellen. Robert is in trek bij de insecten, eerst gaat er een vlinder op hem zitten en later nog een dame Zwarte heidelibel. Ik fotografeer haar wel maar echt goed zijn de foto's niet.

Twee uitjes in de sprookjeswereld van insecten deed ik eerder zowel met Maria als met Don en Fabiënne. Met de laatste twee is het echt voor het fotowerk terwijl ik met Maria ook nog loop te scopen en te verrekijkeren. Het bracht het nodige fraais in beeld zoals de Zuidelijke heidelibel.

Zuidelijke heidelibel (Sympetrum meridionale)
Heel veel pantserjuffers.......

Gewone pantserjuffer, man (Lestes sponsa)
Tengere pansterjuffer (Lestes virens)
Zwervende panterjuffer, man (Lestes barbarus)

Zwervende panterjuffer, vrouw (Lestes barbarus)
De Icarusblauwtjes met hun droomkleuren.

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, paring (Polyommatus icarus)

Icarusblauwtje, man (Polyommatus icarus)

Bij sprookjes horen onwerkelijke wezentjes maar soms bestaan ze echt:

'Sprookjes' pantserjuffer
Om in een echte sprookjessfeer af te sluiten heb ik een bewerking gemaakt van een foto van een Bruinrode heidelibel. Onder meer omgezet naar zwart-wit. Of is een nieuwe soort geboren: de Zilveren heidelibel....


© Marianne Wustenhoff, 2014