Waarom het na bijna 10 jaar nog leuk is

Velen van jullie weten dat ik postbezorger ben. Vorige week, toen het weer eens verschrikkelijk regende en waaide, vroeg ik mijzelf af waarom ik dit beroep door weer en wind na bijna 10 jaar nog steeds zo graag doe. Het antwoord was simpel: ik ben buiten, geniet van de vogels, de andere dieren en de planten en bloemen die ik tijdens mijn postwijk tegenkom. Mijn vaste wijk vanaf het begin is een industrieterrein. Daarnaast loop ik ook in veel andere wijken maar de constante was toch altijd 'De Industrie'. Ik heb op het industrieterrein inmiddels 51 soorten vogels gezien, verschillende andere dieren en diverse bloemen en planten. Tussen de bedrijven door, letterlijk. 

Toen ik vorige week terugfietste door het toch wel sombere weer naar ons depot, keek ik nog eens achterom langs het paadje dat ik dan fiets en dat ziet er nu zo mooi uit. Bloeiend fluitenkruid, kool- en raapzaad, smeerwortel, verschillende soorten distels. Vanuit een randje riet zong een Kleine karekiet. Dan is het bijna het mooiste beroep van de wereld. Als de zon erbij schijnt dan IS het het mooiste beroep van de wereld, voor mij toch.

Ze zeggen dat het vanaf vrijdag mooier weer wordt, ik kijk ernaar uit. Tot die tijd zorgen de vogels en het frisse lentegroen (lente? hier?) ervoor dat ik toch vrolijk mijn post bezorg. Hieronder een impressie van wat soorten die ik gedurende de jaren heb gezien tijdens mijn postwerk. De foto's zijn voor het merendeel geen hoogstandjes want vaak met de mobiel gemaakt. Dat kan niet anders tijdens het werk. De vogelfoto's komen uit het archief, ik heb al maanden niet meer gefotografeerd (maar wel heerlijk vogels gekeken :-) ).

Spaanse hyacint (Hyacinthiodes_hispanica)

Roodborst (Erithacus rubecula)

Erg leuk in mijn wijk waren de Ransuilen . Ik hoorde ze regelmatig roepen. Vorig jaar werd ik gebeld door een medewerker van een bedrijf waar ik dus de post bezorg. Hij kent mij en weet dat ik vogelaar ben. Bij dat bedrijf wilden ze een boom weghalen. Toen bleek dat er 'een uil' zat en mij werd gevraagd wat ze moesten doen. Toen ik er ging kijken ontdekte ik een nest en dus heb ik gezegd dat ze de boom niet mochten omzagen en dat het Ransuilen betrof. De uilen hebben succesvol gebroed en de eigenaars en medewerkers van het bedrijf waren laaiend enthousiast. Er kwam zelfs een verrekijker te liggen in hun kantine van waaruit je de uilen kon zien. Echt leuk!

Ransuil (Asio otus)

Ransuil (Asio otus)

Koolzaad/raapzaad (Brassica napus, B. rapa)

Kleine karekiet (Acrocephalus scirpaceus)

Dit Klein koolwitje zat op een raam van een bedrijf langs een heel drukke weg. Op de tweede foto zie je op de achtergrond industrie(terrein). Je vraagt je af wat zo'n beestje daar dan moet.

Klein koolwitje (Pieris rapea) v/f

Klein koolwitje (Pieris rapea) v/f

Gewone smeerwortel (Symphytum_officinale)

Buxusmot (Cydalima_perspectalis)

Boomkruiper (Certhia brachydactyla)

Blauwborst (Luscinia svecica)

Berkenkielwants (Elastostethus_interstinctus.)

Zwarte C uil (Xestia c-nigrum)

Rode klaver (Trifolium pratense)

Grote leeuwenbek (Antirrhinum majus)

Lepelaar (Platalea leucorodia) juv.

Dit is maar een kleine indruk van alles wat ik heb gezien tijdens mijn werk. Maar ik denk dat het wel een indruk geeft van dat het leuk is om tijdens je werk mooie en leuke waarnemingen te kunnen doen. 
Daarnaast moest ik hoognodig weer eens een blog plaatsen. Ik heb dit jaar praktisch niet gefotografeerd dus dat maakte het lastig, op deze manier kon ik het toch enigszins oplossen.

Allemaal bedankt voor het lezen en kijken.

Ik ben er nog. De jaarlijkse Lesbosvakantie.

Van een trouwe blogvolger kreeg ik een ongerust e-mailtje of alles wel goed met me was omdat ik al zo’n tijd niet had geblogd. Het klopt, het is er niet van gekomen om te bloggen en bijkomend, vaak ook nog om andere blog te bekijken of er op te reageren. Heeft vooral te maken met mantelzorg aan familie dat mij veel tijd en vooral veel energie kost. Neem daarnaast m'n eigen gezin, mijn 5 dagen postfietsen en het is al snel klaar als ik ’s avonds op de bank plof.

Maar nu ben ik er echt even heerlijk uit naar Lesbos, de jaarlijkse 2 weken ultiem genieten van natuurschoon, heerlijk weer, prachtige vogels en lekker eten. De eerste dag begon meteen geweldig: ik vond zomaar een Citroenkwikstaart, prachtig! Ik had er nog nooit 1 gezien maar daar vergis je je uiteraard niet in. En hij bleef prachtig naast de auto foerageren.

Citroenkwikstaart

In de buurt van die lokatie ook Bosruiters, héél veel Bosruiters en Kemphanen, héél veel Kemphanen.

Bosruiter

Kemphaan

Kemphaan

Het fotograferen schoot er natuurlijk de afgelopen maanden ook best wel bij in en ook hier wilde het niet zo lukken. Maar op de plek van de Dwergooruil, waar ik verwelkomd werd door drie roepende uiltjes en er uiteindelijk 5 zag, wilde ik toch wel een foto maken. 

Dwergooruil

Vlak bij ons hotel was een Jufferkraanvogel neergestreken, ook in Lesbos een zeer zeldzame soort. Gelukkig deed zij (m/v) ook een vluchtrondje en was het mogelijk een foto te maken.

Jufferkraanvogel

Bijzonder mooie vlinders zijn hier ook en soms lukt het om met de telelens er een vast te leggen. De naam was weer een drama, ik dacht dat het een Toortsparelmoervlinder was maar ik kreeg van een deskundige een wetenschappelijke naam door en het blijkt een andere vlinder te zijn: de Tweeling-knoopkruidparelmoervlinder, pfffff, what's in a name!. Mooi is hij wel.

Tweeling-knoopkruidparelmoervlinder

Tweeling-knoopkruidparelmoervlinder

Een van de eerste dagen ben ik gevallen. Vervolgens ging de adapter van mijn laptop dood en zat ik hier in ons hotel waar we soms wel 1 streepje internet ontvangst hebben, chagrijnig te wezen. Dat duurde gelukkig maar een avondje, je bent tenslotte op vakantie en het adapter probleem is opgelost doordat de hotelbaas zo lief was een andere voor me te regelen.

Met vrienden op pad richting het westen, een prachtig rotsachtig deel van Lesbos leverde vele mooie waarnemingen op en ook een paar foto's.

Cirlgors

Aziatische steenpatrijs

 De Aziatische steenpatrijs heeft een dik kwartier staan tokken op de rots. Ik heb het ook gefilmd maar dat komt wel in een volgende Lesbos blog want om dat hier te uploaden is geen doen. Maar het was geweldig en bij wijle erg komisch.

Aziatische steenpatrijs

Blij werd ik ook van een schitterende Ralreiger vlak naast de auto, dat gebeurt niet zo vaak. Hier zie je zo mooi hoe zijn lange smalle veren over hem heen vallen. Als deze reiger vliegt lijkt hij bijna wit.

Ralreiger

Het licht is wel fel, dat maakt fotograferen best lastiger. Ik maak ook minder foto's omdat het gewoon niet lukt omdat de vogels te ver weg zitten of de lens weigert. Het blijft behelpen, zo'n hobby ;-). De telescoop is dan weer zo geweldig, dat blijft mijn grootste vriend. Na een week heb ik zo'n 120 vogelsoorten gezien en we hebben nog een kleine week te gaan, dus wie weet wat er nog komt. De Bijeneters zijn trouwens laat en met erg weinig. Maar goed, die foto's waren vorig jaar al ruimschoots aan bod gekomen. Nu dan nog wat laatste foto's voor nu.

Steltkluut

Steltkluut

Oeverloper

Zwarte ooievaar

Boomkruiper(s)

Ik wil al mijn volgers en degenen die reageren bedanken. Ook voor het geduld om te wachten op weer een blog of een reactie. Uiteraard hoop ik dat ik in de loop van het jaar wat meer rust krijg, dan ga ik weer meer mijn best doen op blogger. Nu besteed ik mijn schaarse vrije tijd aan wat ik het allerliefste doe: vogels kijken!